استادان علیه تقلب

یک مقاله، دو گروه مولف ایرانی، دو زبان و دو ناشر مختلف

2012-02-17T20:56:00.002+03:30

طی تماسی که از طریق بخش تماس با ما و فرم گزارش تخلف علمی در سایت داشتیم، مورد بسیار عجیب و جالبی را مشاهده کردیم. مقاله زیر در زمستان 89 در مجله علمي پژوهشي علوم و تكنولوژي نساجي منتشر شده است.

بررسي تاثير به كارگيري مديريت زنجيره تأمين بر رضايت مشتري در صنعت نساجي
مهدي معبودي، حسن جوانشير، ابوسعيد رشيدي، پيمان ولي پور
1*. باشگاه پژوهشگران جوان، دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات تهران، تهران، ايران. مسئول مكاتبات
2. دانشكده مهندسي صنايع، دانشگاه آزاد اسلامي واحد تهران جنوب، تهران، ايران.
3.گروه مهندسي نساجي، دانشگاه آزاد اسلامي واحد علوم و تحقيقات، تهران، ايران.
4.گروه مهندسي نساجي، دانشگاه آزاد اسلامي واحد قائم شهر، مازندران، ايران.
لینک دانلود و مشاهده این مقاله در سرور مجله

نسخه جدید و داغتر همین مقاله در سال 2012 را به صورت حرفه ای تر و با ظاهری آراسته تر می توانید به زبان انگلیسی، در مجله Arabian Journal of Business and Management Review با قلم فرسایی هیات جدید مولفین مطالعه نمایید.

IMPACT OF SUPPLY CHAIN DIMENSIONS ON CUSTOMER SATISFACTION
Shahram Gilaninia 1, Mohammad Taleghani 2, Seyyed Javad Mousavian 3, Samaneh Jalilvand 4, Sahar Khanjani 5, Maryam Sajedi Rad 6, Elham Shadmani 7, Zhaleh Shiri 8, Fatemeh Zadbagher Seighalani 9

1Department of Business Management, Guilan Science and Research Branch, Islamic Azad University, Guilan, Iran
2Department of Business Management, Guilan Science and Research Branch, Islamic Azad University, Guilan, Iran
3Department of Management, Astara Branch, Islamic Azad University, Astara, Iran
4, 5, 6,7,8M.A. Student of Business Management, Rasht Branch, Islamic Azad University, Rasht, Iran
9Department of Business Management, Rasht Branch, Islamic Azad University, Rasht, Iran

لینک دانلود و مشاهده این مقاله در سرور مجله

برای پی بردن به ظرافت کار باید دو مقاله را همزمان و بند به بند مطالعه نمایید. البته در صورت کمبود فرصت، مشاهده جدول نتایج تحلیلی دو مقاله (در انتهای دو مقاله) نیز کافی می باشد. جایی که مقادیر p-value و ظرایب همبستگی، ریز به ریز در دو مقاله تا صدم اعشار یکی هستند!!!

برای رفع خستگی: نامه‌ی یک مولف درمانده به ویراستار مجله

2012-02-15T11:50:00.003+03:30

کلیک کنید.

با تشکر از دکتر سعید همایونی

سرقت مقاله‌ی استاد دانشگاه ریرسون توسط دو ایرانی

2012-02-14T13:14:00.013+03:30

برای دیدن اصل خبر بر روی تصویر کلیک کنید

توضیح ضروری: آن‌چه در پایین می‌بینید عین خبر «تورنتو استار» است که به‌صورت گسترده در شبکه‌های اجتماعی و به‌صورت ایمیل پخش شده است‌. جست‌وجوی این‌جانب و تعدادی از خوانندگان برای یافتن اصل مقاله و مقاله‌ی تقلبی و تایید خبر خیلی موفقیت آمیز نبوده است. به نظر می‌رسد که این دو مقاله موضوع این خبر است::

مقاله‌ی اصلی

مقاله‌ی تقلبی

چنان‌چه می‌بینید چکیده‌ی این دو مقاله دقیقاً یکی است اما مقاله‌ی تقلبی در جایی غیر از آن‌چه در خبر آمده چاپ و سپس حذف شده است. از همه مهمتر، آن است که مولف اول از دانشگاه صنعتی امیرکبیر نیست.

پ.ن: خوشبختانه تورنتو استار خبر را به صورت زیر اصلاح کرد:

A Ryerson University professor wants harsher punishment for two Iran-based academics who plagiarized his work.

Xavier Fernando said he was shocked to see a “carbon copy” of a research paper he wrote for the Canadian Conference on Electrical and Computer Engineering in 2004 republished four years later in the Journal of Electromagnetic Waves and Applications.

“It’s a complete copy,” said the electrical and computer engineering professor. “Except for the title and the authors’ names, the paper is identical.”

Two of Fernando’s students stumbled across the article while doing research last fall. The stated authors are Mehdi Dehghan and Pouya Derakhshan-Barjoei, both professors at Islamic Azad University, in Iran. Fernando said he found the article upsetting, “because you don’t expect this kind of behaviour.”

Dehghan and Derakhshan-Barjoei did not respond to requests for comment.

Fernando reported the plagiarized work to the Journal of Electromagnetic Waves and Applications. Its editorial board told the Iranian professors they were banned from submitting work for three years, and that their paper had been “withdrawn.”

The punishment doesn’t fit the crime, said Russell Viirre, a Ryerson chemistry professor who found out about the matter from an email Fernando sent faculty. “In my field, this would be an international scandal.”

After a quick Google search, Viirre said he discovered that Dehghan and Derakhshan-Barjoei had plagiarized other articles in the past.

Unlike the professors, students would expect much more severe consequences for copying work without attribution, said Sajjadul Latif, one of Fernando’s masters students who uncovered the plagiarism. “Frankly speaking, I don’t think the punishment is enough.”

Latif, originally from Bangladesh, said guilty students in his home country would be kicked out of university and banned from enrolling in other universities across the country.

At minimum, Ryerson University students will get a mark of zero on the plagiarized assignment. Their academic records and official transcripts may also be stamped with a “disciplinary notice,” which stays until they graduate. Other penalties include failing the course and even expulsion from university

Note: This article was edited to correct a previous version that said Mehdi Dehghan is a professor at Amirkabir University of Technology in Iran.

ابزار، ارزش، آی‌اس‌آی

2012-02-02T12:35:00.002+03:30

ابزار

آیا تاکنون این سه اتفاق برای شما رخ داده است. نوشابه یا مالشعیر با بطری شیشه‌ای دربسته سر میز غذا در اختیار شماست ولی دربازکنی در دسترس ندارید... به دلیلی (مثل قطع برق) ناگهان در تاریکی مطلق قرار بگیرید و در همان حال بخواهید راه بروید یا چیزی را پیدا کنید... به تنهایی در مکانی هستید و ناگهان حس می‌کنید که قسمت داخلی گوش‌تان شدیدا می‌خارد. نه گوش پاک‌کن در اختیار شماست و نه حتی دستمال کاغذی...

در چنین وضعیت‌هایی اگر مصمم به حل مشکل باشید تنها راه حل استفاده از ابزارهایی است که برای حل مشکل شما ساخته نشده‌اند. یک قاشق بر می‌دارید و با آن در بطری را باز می‌کنید... گوشی موبایل از جیبتان در می‌ورید تا روشنایی اندک ال‌سی‌دی آن استفاده کنید... دست در جیب یا کیفتان می‌کنید. دسته کلیدتان را بر می‌دارید و ... [1]

ارزش

انسان‌ها بر اساس چه نظام ارزشی و چه پارامترهایی ارزش‌گذاری می‌شوند. فرض کنید الان از شما خواسته می‌شود سه نفر از آشنایان (کسانی که شما آنها را می‌شناسید و بالعکس) را انتخاب کنید تا همراه آنها (و خانواده‌تان) به شهری بروید که هیچ آشنایی ندارید و تا آخر عمر با آنها دوست و همراه باشید. این افراد را بر اساس چه معیاری انتخاب می‌کند و چه چیز باید در آنها برجسته باشد. ثروت؟ دینداری؟ دانش؟ خوشگذرانی؟ وطن‌دوستی؟ شرافت؟ هنر؟ مهربانی؟ انسان‌دوستی؟ قوه مدیریت و تصمیم‌گیری؟ ...

در جوامع اولیه نظام ارزشی واحد است. در عشایری که همه چیزشان از دامپروری تامین می‌شود آدمی بارزش‌تر است که گوسفندان بیشتری داشته باشد و در منطقه‌ای که دعوا و درگیری بین مردم عادی باشد، کسی که بازوان قوی‌تری دارد انسان مهمتری است. در جوامع متمدن نظام‌های ارزشی متنوع می‌شود و هر گروه از مردم الگویی برای خود دارند و سعی‌شان آن است که خود را در آن زمینه ترقی دهند گرچه ممکن است از سایر زمینه‌ها هم غافل نباشند. در یک جامعه پیشرفته (و البته ایده‌آل) شغل و فعالیت هر کس در همان زمینه است. آنان که ثروت می‌خواهند در تجارت‌خانه‌‌ها و بنگاه‌های پیمانکاری مشغول‌اند. آنکه اولویت اولش خدمت به دین خداست را در مسجد و کلیسا در حال کار می‌بینید. آنکه خدمت به دانش را اولویت خود می‌داند در دانشگاه است، آنکه خوشگذرانی را می‌خواهد در کلوپ شبانه است. آنکه وطن دوست و آرزومند خدمت به هموطنانش است وارد سیاست می‌شود، آنکه انسان‌دوست است جایش در سازمان‌خیریه است، آنکه عاشق کارآفرینی و مدیریت است کارخانه راه می‌اندازد و الی آخر.

حتی در پیشرفته‌ترین جوامع متمدن شرایط ایده‌آل وجود ندارد و در نتیجه هستند افرادی که هدفشان چیز دیگر است و خودشان در جایی دیگر، اما معمولا اکثریت با چنین افرادی نیست. فکر می‌کنید کشور ما ایران در کجا قرار دارد؟ در دوران قاجاریه و قبل از آن (تا زمان حمله مغول) نظام ارزشی جامعه ایرانی تک بعدی بود. در روزگاری که قانون وجود نداشت و حاکمان بدون حساب و کتاب از هرکس هر قدر می‌خواستند مالیات می‌گرفتند و مالکان سهم دهقانان را هر طور که دلشان می‌خواست محاسبه می‌کردند، داشتن «ثروت» و «هم‌تیمی‌ها»ی حامی، تنها عامل رسیدن ترقی و به دست آوردن جایگاه در جامعه بود و «کار کردن» یا «علم» یا «هنر» یا «قوه مدیریت» نمی‌توانست به تنهایی چیزی را در سرنوشت فرد تغییر دهد و ارزش‌های اکثریت جامعه به همین دو هدف بود. [2]

ایران امروز شرایطی بس متفاوت دارد گرچه هنوز با شرایط ایده‌آل و یا حتی با جوامع پیشرفته دنیای امروز فاصله‌مان بسیار است. می‌توان –تنها- با اتکا به علم، پروفسور لوکس شد. می‌توان با اتکا به هنر جلیل شهناز و محمد نوری شد. می‌توان با اتکا به ادبیات فریدون مشیری شد. می‌توان با اتکا به دانش و فن پزشکی دکتر ماندگار شد. و می‌توان با اتکا به آشپزی رزا منتظمی شد. امروز دیگر روزگاری نیست که ارزش‌های انسانی فقط «ثروت» و «هم‌تیمی‌ها» باشد اما صد افسوس که اینرسی جامعه قجری جامعه را رها نکرده و هنوز بسیارند کسانی که فکر غالبشان این است که بدون این دو نمی‌توان سری در میان سرها در آورد.

همانطور که «نظام ارزشی» یک عامل تشویق کننده است، در مقابل «شرم» باید عاملی باشد بازدارنده از نادرستی‌ها، اما در تعریف شرم نیز در جامعه ایرانی دارای خبطی عظیم است. شرم نزد بسیاری از ما بدین معناست که در شرایطی واقع شویم که دیگران زبان به سرزنش ما بگشایند. شرمگین شدن در چنین شرایطی فقط انجام بدکاری رخ نمی‌دهد و در صورت بدکاری نیز برای فرار از این شرم سه راه حل وجود دارد: پنهان کاری، داشتن اطرافیانی که ما را نقد نکنند و سرانجام ترک کاری که موجب نقد می‌شود. اما در تعریف جوامع دیگر شرم یعنی خشم گرفتن به خود. وقتی خودت ناظر به اعمال خود باشی و با دیدن بدکاری و خطا، خود را به باد انتقاد بگیری دیگر دو راه حل‌های اول و دوم نمی‌توانند راه گشایت باشند. [3]

شرایط فرهنگی حاکم بر جامعه ما چنین است و نباید انتظار داشت که یک شبه چیزی عوض شود و البته نباید هم ناامید بود. اگر هر یک از ما تلاش کنیم که انسان بهتری باشیم و نیز آن را در حد امکان به فرزندان‌مان و دانشجویان‌مان بیاموزیم در زمانی نه چندان دور تغییر را خواهیم دید.

آی اس آی

«محمود دولت‌آبادی»، «فهیمه رحیمی» دو داستان‌نویسی هستند که همه می‌شناسیم‌شان. اگر این دو کاندید دریافت جایزه یک جشنواره ادبی باشند چگونه می‌توان برنده را انتخاب کرد؟ میتوان تیراژ متوسط کتاب‌های نویسنده در دو سال گذشته را معیار دانست. معیار دیگر می‌تواند تعداد کتاب‌هایی که باشد هر کدام نوشته‌‌اند. و معیار دیگر اینکه از آنها و کتاب‌هایشان در مطبوعات چند بار نام برده شده است. سرانجام می‌توان همه این معیارهای عددی را با هم ترکیب کرد و پس از چند جمع و تفریق و ضرب و تقسیم امتیاز هر کدام را محاسبه نمود و برنده را پیدا کرد. راه دیگر اما آن است که که گروهی از کارشناسان و منتقدان ادبی به بحث بنشینند و برنده انتخاب کنند. بدون هیچ محاسبه‌ ای و عددی.

اینکه برنده جشنواره ادبی به کدام روش انتخاب می‌شود، بدیهی است. در دانشگاه‌های جهان نیز معمولا همین روش دوم است کارایی دارد. برای متقاضی ورود به دانشگاه است (خصوصا در مقطع تحصیلات تکمیلی)، آزمون ورودی در کار نیست. هیاتی مدارک و سوابق متقاضی را بررسی می‌کنند و او را پذیرفته یا رد می‌کنند. وقتی مدرسی قرار است از استادیاری به دانشیاری ارتقا یابد هیاتی سوابق و کارهای او را بررسی می‌کنند و با این پیشنهاد موافقت یا مخالفت می‌کنند (و بسیار محتمل است که کسی دانشیار شود و باشند دیگرانی که با سابقه و تعداد مقالات بیشتر، هنوز لیاقت ارتقا را پیدا نکرده باشند). وقتی دانشجو یا استادی متقاضی شرکت در یک کنفرانس خارجی است، درخواست پرداخت هزینه سفر در بخش پژوهشی مورد بررسی قرار می‌گیرد و آنجا کسانی هستند که می‌دانند آیا ارزش دارد که این مقدار از پول دانشگاه صرف این کار بشود یا خیر.

آیا این روش‌ها در دانشگاه‌های ما قابل اجراست. پاسخ قاطعانه این است که خیر. دلیل این تفاوت همان تفاوت نظام ارزشی ماست. در آنجا فرض بر آن است که دانشگاهیان بزرگترین ارزش‌ زندگی‌شان دانش است و حاضر نیستند برای هیچ هدف دیگری ارزش علمی دانشگاه خود را پایین بیاورند، هر چند ممکن است پذیرفتن یک متقاضی ضعیف، منافع مالی مستقیم و غیر مستقیمی برای تصمیم گیرنده داشته باشد. البته همه جا افراد نادرست پیدا می‌شوند ولی این اقلیت معمولا تاثیری در نتیجه کار ندارد. تفاوت در معنای شرم هم مزید بر علت است به گونه‌ای که استاد ممکن است از خواهرش شرم کند و خواهرزاده‌اش را نیاندازد و با دادن نمره ناحق به او هیچ شرم درونی حس نکند. ممکن است استادی که در حال ارتقاست هم تیمی اعضای هیات رسیدگی کننده باشد. در فرهنگ ما «هم تیمی» در شرایط متفاوت اشکال متفاوتی دارد. کسی که دیدگاه ایدئولوژیک‌‌اش به من شبیه است، کسی که هم شهری یا هم استانی من است، کسی که موقعیت مالی‌اش به من نزدیک است، کسی هم وزن من است. در رقابت با غریبه‌ها، فامیل (ولو دور) یک هم تیمی قوی به حساب می‌آید در حالی که ممکن است در یک خانواده پرجمعیت چند برادر و خواهر با هم و بر علیه بقیه خواهران و برادران تشکیل تیم دهند.

در چنین شرایطی انتخاب‌های کیفی به شدت مورد سوظن هستند. حتی اگر هیات تصمیمات کاملا عادلانه‌ای بگیرد باز هم معترضان بسیاری وجود خواهند داشت چون به طور پیش فرض فکر می‌کنند که تصمیم گیرندگان بر اساس منافع خود و هم تیمی‌هایشان عمل می‌کنند. پاسخنامه‌های کنکور سراسری سال‌هاست که به صورت کاملا ماشینی تصحییح می‌شود و همگان می‌دانند که امکان اشتباه در آن وجود ندارد ولی هر ساله در روز نتایج عده‌ای جلوی سازمان سنجش جمع می‌شوند و اعتراض می‌کنند، گرچه می‌دانند که سابقه نداشته که حتی یکی از این اعتراضات وارد باشد. تصور اینکه اگر یک هیات به صورت کیفی دانشجویان را برگزینند، چه اتفاقی می‌افتد چندان سخت نیست. برای جلوگیری از این شکایات انبوه و نیز جلوگیری از تصمیم‌های ناعادلانه چاره‌ای نیست جز اینکه همه چیز کمی (با عدد و رقم) باشد. اگر کسی آمد و گفت چرا فلانی دانشیار شده و من نشدم، فوری کاغذی را به او نشان می‌دهند امتیازات و تعداد مقاله آی اس آی و سالهای سابقه و ... روی آن محاسبه شده و موی لای درزش نمی‌رود. تنها اشکالی که پیش می‌آید این است که کل فرآیند ارزیابی، کیفیتش را از دست می‌دهد. همانطور «محمود دولت‌آبادی»، «فهیمه رحیمی» را نمی‌توان با عدد و رقم سنجید، مقایسه عددی استاد ایکس و استاد وای هم نادرست است ولی ظاهرا چاره دیگری وجود ندارد.

با زیاد شدن تعداد ژورنال‌های علمی در جهان پیدا کردن ژورنال‌های تخصصی هم برای مقاله دهندگان و هم برای خوانندگان مشکل شد. وقتی روی موضوعی پژوهش می‌کنید ممکن است صدها مقاله در مورد آن پیدا کنید و وقتی مقاله‌ای برای انتشار دارید ممکن است ندانید که آن را برای کدام نشریه بفرستید. فهرست آی اس آی به شما کمک می‌کند که اول مقالاتی که در نشریات معتبرتر منتشر شده‌اند را بخوانید. برای ارسال مقاله هم فهرست به همراه ایمپکت فکتور کمک‌تان می‌کند که ژورنالی را پیدا کنید که مقالاتی هم سطح مقاله شما را می‌پذیرد. هدف از ایجاد چیزی به نام فهرست «آی اس آی» این بوده است. در فهرست آی اس آی (خصوصا فهرست الحاقی) نشریاتی تازه کار وجود دارند که فعلا کیفیت بالایی ندارند ولی به آنها با حضور در این فهرست مدتی فرصت داده شده است تا کیفیت خود را ارتقا دهند.

در مورد کنفرانس‌های بین‌المللی نیز همین‌گونه است. مثلا آی تریپل ای کنفرانس‌های بین‌المللی متعددی در جهان برگزار می‌کند. مهمترین هدف این کنفرانس‌ها گردآوردن و تبادل نظر رودررو دانش پژوهان با یکدیگر و نمایاندن اشکالات مقاله‌ها به نویسندگان است، با این هدف که آنها که توانایی علمی کمتری داراند با استفاده از این امکانات بر دانش و تجربه و توانایی خود بیفزایند. به همین خاطر ممکن است در هیات داوران بسیاری از این کنفرانس‌ها نام‌های سرشناسی نبینید و همچنین ممکن است مقالات نه چندان پخته و عالی را بپذیرند. اما می‌توانید مطمئن باشید که داوران با دقت تمام مقالات را جزء به جزء می‌خوانند و نظراتشان بسیار ارزشمند خواهد بود (تمام شرایط دقیقا برعکس اکثر کنفرانس‌های داخلی!)

این است نظام آی اس آی و این است نظام کنفرانس‌های بین‌المللی. آنها ابزارهایی هستند که برای منظوری که ما استفاده می‌کنیم طراحی نشده‌اند. فرض آنها این نبوده است که اگر استادی یک مقاله آی اس آی یا یک کنفرانس پیپیر بین‌المللی داشت، این امر مستقیما به صورت امتیازی در کارنامه‌اش درج شود. همه جای دنیا از دانشجو می‌خواهند که قبل از دفاع مقاله‌ای پذیرفته شده داشته باشد تا محکم کاری کرده باشند و با گرفتن نظر غیر مستقیم از داوران ژورنال یا کنفرانس تضمین کنند که هیچ نکته ریزی از چشم هیات داوری دفاع پایان‌نامه دور نمانده است. اما طراحان نظام آی اس آی نمی‌توانند تصور کنند که در جایی استادان مشاور و راهنما و داوران داخل و خارج دانشگاه ممکن است هیچکدام پایان‌نامه را نخوانده باشند و به صرف داشتن یک مقاله دانشجو را فارغ‌التحصیل کنند.

یک فرد متخصص به راحتی می‌تواند تشخیص دهد که یک مقاله بار علمی زیادی دارد ولو آنکه در یک ژورنال پولکی – آبکی چاپ شده باشد. یک فرد متخصص با مشاهده تمام مقالات یک فرد به راحتی می‌تواند بفهمند که آیا انسجام پژوهشی در آنها هست یا نه. اگر این انسجام موجود نباشد مشخص می‌شود که فرد تمامی آنها را خریداری کرده است.

خلاصه اینکه، ارزیابی کیفی و کارشناسانه امور پژوهشی هرگز با روش‌های ماشینی مانند مقاله شمردن قابل مقایسه نیست. اما متاسفانه در کشور زمینه ما برای تصمیم‌گیری‌های کیفی فراهم نیست. نظام آی اس آی و کنفرانس‌های بین‌المللی ابزارهایی هستند که ما مجبوریم از آنها به منظوری استفاده کنیم، که برای آن طراحی نشده‌اند. هیچ راه چاره فوری هم وجود ندارد. همان‌طور که وقتی به جای چراغ قوه از موبایل استفاده می‌کنیم نباید به نوکیا برای کم نور ساختن ال‌سی‌دی ناسزا بگوییم، و وقتی در نوشابه در فضای رستوران به پرواز در آمد و به سر کسی که پشت میز کناری نشسته ‌است خورد و خجالت زده‌مان کرد، نباید تعجب بکنیم و وقتی با تماس کلید و پرده گوش درد در تمام وجودمان پیچید نباید کسی را ملامت کنیم.

1- «استفاده جالب ايرانيان از ابزار»، ویدیوی طنزی از اردشیر احمدی
2- کتاب «کار و فراغت ایرانیان»، حسن قاضی‌مرادی
3- کتاب «جامعه‌شناسی حس شرم در ایران»، حسن قاضی‌مرادی

اقدام در خور تقدیر معاونت پژوهشی دانشگاه شریف

2012-01-25T17:44:00.002+03:30

کنفرانس های مشابه‌ی WASET بسیارند.

نوع جدیدی از تقلب: اضافه کردن «مولف» در قبال دریافت پول

2012-01-19T20:54:00.010+03:30

از ایمیل دریافتی

------------------

با سلام

در زیر تبلیغ فروش دو مقاله علمی توسط یک دانشجوی دکتری ایرانی در رشته مهندسی مکانیک يك دانشگاه مالزی به حضورتان ارسال می گردد. لازم به ذکر است که مشکلاتی مالی ناشی از افزایش قیمت ارز روز به روز موجب افزایش این چنین معضلاتی در جامعه دانشجویی ایران در مالزی می گردد. با توجه به حضور دانشجویان بین المللی از تمام ملیتها در برخى دانشگاهها، انتشار اینچنین اخباری به زبان انگلیسی می تواند باعث کاهش اعتبار علمی و همچنین سطح اعتماد اساتید و محققین دیگر کشورها به ایرانیان گردد. لذا اندیشیدن تمهیداتی در این زمینه به منظور حفظ آبروی جامعه علمی ایران ضروری می باشد در انتها اصل ایمیل دانشجوی مذکور جهت استحضار به حضورتان ارسال می گردد. لازم به ذکر است که این ایمیل فقط به منظور اطلاع حضرتعالی به عنوان یکی از اساتید پیشرو در زمینه مبارزه با پدیده زشت تقلب علمی به حضورتان ارسال شده و قصدی مبنی بر تخریب چهره این فرد وجود نداشته است. امید است با استفاده از خرد جمعی در این زمینه هرچه زودتر بستر مناسب برای فرهنگ سازی گسترده در مبارزه با تقلب علمی ایجاد گردد.

با آرزوی توفیق الهی

امیر رضا طلایی

----- Forwarded Message -----

From: ****

To:

Sent: Tuesday, 17 January 2012, 22:36

Subject: Paper for mechanical engineering students

Dear Friends,

There is two papers ready to submit in conference or journal for Mechanical Engineering students.

Each paper is cost 2500 RM and student who buy these papers could share with any of his/her friends.

The person who buy these papers can put his/her name as Corresponding Author and it makes him/her as original author.

Interested students call *** or send email to ****.

Title & Abstract:

1- Kinematics of a 3-DOF Translational Parallel Manipulator by the Homotopy Continuation method

Abstract:

In this paper, a new three degrees of freedom (3-DOF) translational parallel manipulator (TPM) with fixed actuators called a 3-PRC TPM, which the mobility of the manipulator is analyzed. The forward kinematics is performed. A powerful analytical method, called Homotopy Continuation Method (HCM) is also introduced to obtain the exact solutions of the problem. Finally, we compare the results by other methods to show the agreement between results of methods.

2-Variational Iteration Method and Nonlinear Oscillation Problems

Abstract:
In this paper, implementation of Variational Iteration Method to some nonlinear equations was investigated and their obtained explicit approximate solutions were compared with those of numerical methods to show the accuracy and capability of VIM to solve a vast sort of linear or nonlinear differential equations without the tangible restriction of sensitivity to the degree of the nonlinearity term.

regards,
--
*****
PhD, Mechanical Eng

نیچر: چگونه تقلب را متوقف کنیم؟

2012-01-09T14:33:00.006+03:30

بر روی تصویر کلیک کنید تا کل مقاله را ببینید.

با تشکر از دکتر حسام الدین ارفعی

گزارش مجله نیچر از تعداد مقالات کشورهای مختلف در سال ۲۰۱۱

2012-01-05T13:57:00.005+03:30

ایران با ۲۰٪ رشد در تعداد مقالات چاپ شده نسبت به سال پیش در جهان رتبه‌ی اول را داراست.

مدرک تحصیلی جعلی دبير كل اتاق تعاون

2012-01-05T12:18:00.002+03:30

بخش خبری الف، 13 دی 90

تاریخ انتشار : سه شنبه ۱۳ دی ۱۳۹۰ ساعت ۱۳:۳۶

مدرك تحصيلي ارايه شده دبيركل اتاق تعاون براي ثبت نام در انتخابات هيات مديره اين اتاق در شهریورماه ۹۰، جعلي و فاقد اصالت است.

به گزارش الف، «داريوش پاك بين» كه اخيراً با حمايت دولت به دبيركلي اتاق تعاون رسيده، روز هشتم شهريورماه ۹۰ به هنگام ثبت نام براي هيات مديره اتاق تعاون مدرك تحصيلي خود را ليسانس در رشته‌هاي اقتصاد و بازرگاني و زيست شناسي اعلام و يك كپي از گواهي‌نامه موقت تحصيلات دوره كارشناسي به شماره ۱۱۸۹-۷۸ مورخ ۲۶ فروردين ۷۸ از دانشگاه آزاد اسلامي واحد مركز ورامين را به پيوست فرم دستنویس ثبت نام خود تحويل مسوولان وقت اتاق تعاون داده است.

لینک اصلی

درخواست کمک و همفکری

2011-12-31T09:25:00.000+03:30

با سلام

بنظر من مشکلات تقلب وسرقت علمی صرفا با ایجاد حساسیت نسبت به آن قابل حل است. اما برای این منظور می بایست برخوردی تمام نگر یا هولیستیک داشت. من در نظر دارم (علیرغم برخی دشواریها) بخشی از فعالیتهای آزمایشگاه شماره ۲ مطالعات اطلاع رسانی Infolab.ut.ac.ir را به این موضوع ، بخصوص در بخش نرم افزارهای شناسایی، اختصاص دهم. از اینرو رهین منت دوستان و همکاران خواهم بود اگر آزمایشگاه را از نظرات خود مستفیض کنند.

اقدامات آقای معاونی و نامه‌ی دیگری از دکتر آخانی

2011-12-26T18:29:00.004+03:30

به‌دنبال این پست، آقای معاونی، معاون پژوهشی دانشگاه آزاد واحد قدس تلاش زیادی کردند که این پست برداشته شود. از جمله اقدامات ایشان برپایی سایت تقلبی «استادان علیه تقلب» بود که تصویر آن‌را می‌بینید.

در پاسخ به تماس‌های مکرر ایشان، دکتر آخانی متن نامه‌ی قبلی خود را کمی اصلاح کردند و نامه‌ی دیگری به ایشان نوشتند که می‌بینید. این سایت آمادگی انتشار پاسخ آقای معاونی را دارد.

--------------------------------

جناب آقای معاونی

سایت استادان علیه تقلب در اختیار من نیست. شما به مدیر سایت که نام و مشخصاتشان در سایت است بنویسید و پاسخ خود را بدهید. تا آنجا که من می دانم این سایت در ایران فیلتر نیست. گردانندگان آن از استادان دانشگاههای معتبر ایران و بخصوص دانشگاه شریف بوده و استادان حرفه ای و شریفی هستند و بطور مطمئن پاسخ مستدل شما را منتشر کرده و رفع ابهام می گردد. من از آنها می خواهم که هر بخش نامه من که توهین آمیز است حذف گردد. چون شما هم درست گفته اید من حق ناسزا و توهین به هیچ کس را ندارم. و اگر هم این نامه را نوشته ام ضمن آگاهی از ریسک آن فقط وظیفه تاریخی خود را انجام دادم که فرزندان ما بدانند که بودند انسانهایی که حقیقت را فدای مصلحت نکردند.

و اما در خصوص اینکه مرتب تاکید می کنید که این مقاله از آن شما نیست و چاپ نشده است از شما به عنوان معاون پژوهشی دانشگاه انتظار دارم به دو نکته مهم توجه کنید:

1- طبق آیین نامه ای که اتفاقا در سایت معاونت پژوهشی شعبه قدس آمده است مولف مسئول (corresponding author) را مسئول تمام جنبه های حقوقی و معنوی مقاله معرفی کرده است. اگر در مجله ای که زیر نظر معاونت پژوهشی چاپ می شده است آنهم با سردبیری مدیر پژوهشی خودتان، ابتدایی ترین اصول حرفه ای را رعایت نمی کند و مقاله ای به نام شما منتشر می کنند که شما در آن نقش نداشته اید دو احتمال وجود دارد: اول آنکه این همکاران قصد آسیب رساندن به شما را داشته اند و دومین احتمال (که من بیشتر به آن اعتقاد دارم) گماردن مجله به دست کسانی است که شایستگی علمی وتوان لازم را نداشته اند. از آنجاییکه مقالات دیگر این مجله هم کم و بیش با درصد های مختلف حاوی مصداق سرقت علمی است نشان دهنده ناتوانی و ناپختگی آنها در اداره مجله علمی است. اتفاقا شما نمی توانید به عنوان معاون پژوهشی از آن رفع مسئولیت کنید.

2- اینکه مرتب تاکید می کنید که این مقاله منتشر نشده است بسیار بی معنی است و من از شما انتظار دارم که به عنوان معاونت پژوهشی یک واحد دانشگاهی بزرگ در ایران کمی مستدل تر صحبت کنید. شما می دانید که تقریبا همه مجلات دنیا دارای نسخه الکترونیکی هستند و از نظر ارزشگذاری و ارجاع هم با نسخه چاپی تفاوت ندارند. مقاله شما هم شماره دارد و همه شماره صفحه. قاعدتا هم بایستی به عنوان اولین شماره سال 2011 تا نیمه اول سال منتشر شده باشد. اگر هم منتشر نشده اینهم نشانه نوعی تخلف است و حذف دستوری آن بدون ارائه دلیل با اخلاق علمی ناسازگاری دارد. می شد خیلی آبرومندانه با یک غذرخواهی ساده در آن سایت پرونده آن را بست و مجله را تعطیل کرد و با کادر جدید مجدا آنرا راه اندازی کرد. انتشار الکترونیکی مقاله در فضای اینترنت آنهم در سایت رسمی دانشگاه بنام مجله ای که بطور قانونی ثبت شده است و شما هم با افتخار آنرا در سایت گذاشته اید و خبر چاپ آن حتی در رسانه های رسمی آمده است، چاپ شده محسوب می گردد. خودتان هم که با صراحت گفتید و هم نوشتید که دستور دادید از سایت برداشته شود. نه برای من و نه برای اکثر محققانی که در دنیا به اینترنت دسترسی دارند امکان ندارد به نسخه چاپی این مجلات دسترسی داشته باشیم. اگر چاپ کاغذی مصداق جرم است، پس نامه من هم که چاپ نشده، و صبر کنید بعد از مدتی هم کمرنگ و حذف می شود و دیگر لزومی ندارد شما ناراحت باشید. به همان اندازه که نامه چاپ نشده و الکترونیکی و بدون امضای من شما را آزار می دهد و مرتب مرا با عواقب حقوقی آن تهدید می کنید مقاله الکترونیکی شما در مجله دارای امتیاز، جامعه علمی ایران را آزار داده و به همه دانشمندان و زحمتکشان عرصه علم در ایران و شعور علمی جهانی توهین کرده و خسارت جبران ناپذیر وارد می کند. خیلی ساده تر بگویم شما - یا کسی که با نام شما مقاله مجله Plant Science را در مجله دانشگاه آزاد چاپ کرده است - هم به اصل چاپی آن دسترسی نداشته اید و فقط از نسخه الکترونیکی آن استفاده کرده اید. پس می توانید مدعی شوید که اصلا آن مقاله مال شما بوده و نویسندگان ژاپنی حقی در آن مقاله ندارند چون شما نسخه کاغذی آنرا ندیده اید! اخیرا هم طبق مصوبه گنگره جهانی گیاهشناسی حتی برای نامهای جدید که تا بحال چاپ کاغذی آن واجب بود چاپ الکترونیکی در صورتیکه بصورت pdf باشد و شماره صفحه داشته باشد چاپ محسوب می شود.

در پایان تاکید می کنم که من نه شما را می شناسم و تا قبل از این مسئله نام شما را شنیده بودم و نه قائل به توطئه علیه شما هستم. باور کنید تا قبل از این مقاله نمی دانستم شعبه قدس کجاست. مقاله شما قبل از آنکه بدست من برسد در بین دانشگاهیان ایران در گردش بوده و من از طریق دوستان فهمیدم که من از آخرین نفرهایی بودم که خبر آنرا شنیدم. ولی من برای کشورم و آبروی علمی کشوری که برای حفظ آن صدها هزار شهید داده شده است احساس مسئولیت می کنم و نمی توانم قبول کنم که سیاستگذاران دانشگاه آزاد بدون برنامه و با راه اندازی قارچ گونه واحدهای متعدد به نام علم دکانی درست کرده اند که توان نظارت بر آن را نداشته و مورد شما فقط مشت نمونه خروار است (البته این فقط منحصر به دانشگاه آزاد نیست). این تاسف آور است که این تخلفات در مجله ای صورت گرفته که مدیر مسئول آن از رده های بالای دانشگاه آزاد است. وقتی سطح نظارت و استاندارد در شعبه های اصلی دانشگاه آزاد در پایتخت به این حد است می توان انتظار داشت وضع شعبه های اقماری و دور دست چگونه باشد. من شخصا با دانشگاه آزاد مشکلی ندارم و ما می دانیم که مشابه چنین دانشگاههایی (البته اغلب واژه University را یدک نمی کشند) در بسیاری از نقاط دنیا و حتی در آمریکا هم کم نیستند، ولی حداقل در آن دانشگاهها انتظاری نیست که اعضای هیئت علمی مرتب مقاله علمی بنویسند و کسی هم بابت آن مقاله ها به آنها پول نمی دهد. این دانشگاهها یا برای آموزش عمومی و یا آموزش های حرفه ای خاصی درست شده اند. من وقتی در یک مجله چاپ اردن (Advances in Environmental Biology) دیدم که شما 24 مقاله در دو شماره سال 2011 (14 مقاله در جلد شماره 8 و 10 مقاله در شماره 7 جلد 5) آن چاپ کرده اید بسیار تعجب کردم و بخصوص وقتی دیدم علاوه بر مسئولیت سنگین اداری و آموزشی و راهنمای پایان نامه مرتب انواع کتابهای قطور در شاخه های مختلف از زراعت گرفته تا افزايش نيروي …. با استفاده از گياهان دارويي چاپ می کنید و حتی یکی از آنها زینتگر تصویر شما در سایت دانشگاه بود تعجب کردم که چگونه چنین چیزی ممکن است. اگر من در غرب چنین چیزی را برای متخصصان هم رشته شما تعریف کنم همه آنها متعجب می شوند. برای من به عنوان عضو کوچکی از جامعه علمی قابل پذیرش نیست که تقلبات علمی به مفتضحانه ترین شکل آن تا این حد گسترش یابد. بی پروا بگویم در اغلب این شعبات دانشگاه آزاد حداقل های استاندارهای علمی رعایت نمی شود و کسانی استخدام می شوند و مدرک می گیرند که از پختگی علمی برخوردار نیستند، من دهها مورد آنرا در رشته تخصصی خود دیده ام. بدیهی است وقتی مطابق آیین نامه های جاري نویسندگان این مقالات تشویق شده و پول می گیرند و ارتقا می یابند و رقابت اخلاقی و سالم جای خود را به چشم و هم چشمی داده انتظار می رود این رويه هر روز بیشتر و بیشتر شود. در مورد تقلبات آقای داداشی ایشان مقالاتشان را در مجله ای پاکستانی و با پرداخت پول منتشر کرده بودند. ولی مقاله ای که به نام شما منتشر شده است در ایران و آنهم در مجله حوزه مدیریت شما منتشر شده است. هنوز هم اگر به وجدان خود مراجعه کنید بیش از هر کسی می دانید که مسئولیت شما (چه به عنوان مولف مسئول چه به عنوان معاون پژوهشی) بسیار سنگین است و نامه من هنوز هم علیرغم آنکه از شکل خصوصی در آمده برای شما جلیقه نجات است و اگر کمی عِرق ملی، علمی و اخلاقی داشته باشید حتما متوجه می شوید که من چه می گویم. من در موقعیتی نیستم که به شما بگویم چه بکنید و چه نکنید. هر کسی مسئول اعمال خودش است. شما بجای تهدید می توانید به ما کمک کنید و پیگیر اصلاح کسانی باشید که با آبروی کشور و علم بازی می کنند. وگرنه گردن این حقیر از مو نازکتر است ولی درخت صداقت اگر چه ممکن است در اثر باد خم شود ولی هرگز نمی شکند، این حکم تاریخ است.

موفق و موید باشید.

آخانی

5/10/1390-برلین

رونوشت: سایت استادان علیه تقلب

گزارش ویراستار داوری مجله‌ی Plant Science و تقلبی دیگر

2011-12-20T19:12:00.017+03:30

به دنبال افشای تقلب آشکار معاون پژوهشی دانشگاه آزاد واحد شهر قدس در این بلاگ، «جوناتان گرسل»، ویراستار داوری مجله‌ی «پلنت ساینس» از طریق همکار محترمی یادداشت زیر را برای ما فرستادند. آن‌ها ۷ مقاله را به‌صورت تصادفی انتخاب کردند و با نرم‌افزارهایی تشابه‌ی آن‌ها درآوردند که گزارش آن در انتها می‌آید. به‌طور مشخص آن‌ها به مقاله‌ای از عباس پورراد، وریسیمو، آب جامه و یاری از دانشگاه آزاد شهر قدس و دانشگاهی از برزیل برخوردند که ۸۰٪ آن با مقاله‌ی دیگری که در سال ۲۰۰۸ توسط چند مولف خارجی منتشر شده بود عیناً مشابه است.

ایمیل ایشان، این دو مقاله و نیز گزارش تشابه‌ای که ارسال کرده‌اند را در این پست می‌بینید. نظر پایانی ایشان مایه‌ی تاسف هر ایرانی است.

----- Forwarded Message -----
From: Jonathan Gressel
To: ****
Sent: Monday, December 19, 2011 9:08 PM
Subject: FW: Plagiarism of a paper published in Plant Science
Dear Prof ****,
After Prof Kumar notified me of the plagiary of his paper, I did a quick plagiary check on 7 articles chosen at random in that journal using the software that we now use to check all incoming articles. I attach the results.

I believe you have a systematically rogue journal in your midst, which is a discredit to science in your country, which has always been at a high level.

Prof. Jonathan Gressel
Review Editor - Plant Science

The book: Genetic Glass Ceilings - Transgenics for Crop Biodiversity

http://www.press.jhu.edu/books/title_pages/9174.html
"Never confuse motion with action."
--Benjamin Franklin

گزارش تشابه

انتشار مجدد یادداشت قدیمی: نامه‌ای که بدون پاسخ ماند

2011-12-13T13:09:00.005+03:30

پست قدیمی

---------

در تاریخ ۳۰ آبان ۸۷ از سوی تعدادی از استادان موسس و حامی این سایت، دو نسخه از این نامه کتباً برای وزیر علوم، تحقیقات و فناوری و نیز وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ارسال شد، اما تا کنون هیچ پاسخی دریافت نشده است‌. حال که با تعویض این دو وزیر دیگر امیدی به انجام اقدامی در قبال این نامه نداریم، آن‌را منتشر می‌کنیم.

جهت اطلاع، تعدادی از همکاران نامبرده امضای الکترونیکی خود را فرستادند که در پایان نامه دیده می‌شود. بقیه که در دستر‌س بودند اصل نامه‌ی نهایی را خود امضا کردند.

برای دیدن متن کامل نامه بر روی تصویر بالا کلیک کنید

مهر: نشریات علمی ضعیف در دستور لغو مجوز/ شرایط لغو مجوز نشریات علمی

2011-12-12T01:28:00.003+03:30

رئیس مرکز برنامه‌ریزی و سیاستگذاری پژوهشی وزارت علوم از برخورد با نشریاتی خبر داد که با وجود اخذ مجوز از وزارت علوم عملکرد ضعیفی از خود نشان داده‌اند.

مظفر شریفی در گفتگو با خبرنگار مهر در این باره گفت: در عین اینکه برنامه رویش نشریات علمی و افزایش تعداد این نشریات را دنبال می‌کنیم، سیاست برخورد و لغو مجوز نشریاتی که عملکرد ضعیفی دارند را در دستور کار داریم.

وی در تشریح روند ارزیابی نشریات علمی دارای مجوز از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری گفت: وزارت علوم در کنار افزایش تعداد نشریات و ایجاد نشریات جدید، موضوع ارزیابی نشریات موجود را نیز به شدت پیگیری می‌کند لذا نشریاتی که ضعیف عمل می‌کنند در دستور لغو مجوز قرار می‌گیرند.

رئیس مرکز برنامه‌ریزی و سیاستگذاری پژوهشی وزارت علوم یکی از معیارهای تشخیص ضعیف بودن یک نشریه علمی را به‌‌روز نبودن نشریه عنوان کرد و گفت: روال شدن چاپ مقالات تکراری در یک نشریه علمی، تأخیرهای زیاد و قابل توجه در چاپ نشریه و پائین بودن کیفیت مقالات از مصادیق ضعف یک نشریه علمی است.

وی افزود: در صورتی که یک نشریه علمی چاپ شود اما دو سه شماره متوالی آن برای پایگاه استنادی جهان اسلام (ISC) ارسال نشود، در دستور لغو مجوز قرار می‌گیرد. یعنی لغو مجوز آن در کمیسیون دائمی نشریات وزارت علوم مورد بررسی قرار می‌گیرد که در صورت تأیید کمیسیون، اعتبارش لغو می‌شود.

منبع

قالب جدید و نظرات شما

2011-12-11T11:40:00.002+03:30

پس انتقال بلاگ به دامنه جدید و مستقل و رفع انسداد آن در داخل ایران، قالب جدید این بلاگ طراحی و نصب شد. چند صفحه نیز به سایت اضافه شده اند که هر کدام کارایی خاصی خواهند داشت.

این تغییرات در نسخه بتا قرار دارند و مراحل آزمایشی را طی می کنند. لطفاً نظرات خود را در مورد این تغییرات جدید و نیز پیشنهادات برای امکانات بیشتر در همین پست بیان نمایید.

برای دیدن نظرات بر روی عناوین پست ها کلیک کنید.

سلام و تبریک مجدد

2011-12-10T00:48:00.001+03:30

بسیار خوشحالم که این بلاگ از فیلترینگ در آمد. البته من هنوز بهنگام کلیک روی نظرات باز صفحه فیلتر را می بینم. اما باز هم جای شکر دارد.

تقلب شرم‌آور دیگر و نامه‌ی دکتر حسین آخانی به متقلب

2011-12-08T15:14:00.008+03:30

توضیح: به درخواست آقای دکتر آخانی، این نامه و توضیح ایشان جای‌گزین نامه‌ی قبلی شد (۵ دی ۱۳۹۰)

آقای معاونی

امروز همکاران مقاله ای برای من ارسال کردند که شما عینا از مقاله چاپ شده ژورنال معتبرPlant Science سرقت کرده اید. البته بی انصافی نیست که شما در تهیه آن کمی زحمت هم کشیده اید مثلا آدرس را عوض کرده و هم چنین بخش تشکر را حذف کرده اید. من نمی دانم شما دانشجویید یا عضو هیئت علمی. اما شما یک فصل مشترک با من دارید و آنهم ایرانی هستید. به خلاف هم کاری ندارم که متاسفانه درصد قابل توجهی از جامعه ما آلوده به انواع خلافها شده اند. اما شما دارید به مقدس ترین دستاورد بشر دست درازی می کنید و آنهم علم و قلم است که خداوند به آن سوگند می خورد. شما آبروی کشور ایران را در حساس ترین مقطع تاریخی ما در جهان می برید و نمی دانید که در عصر اینترنت چنین مواردی فقط تا چند روز پنهان می ماند. حتما موارد مقاله دزدی آقای داداشی همکار جنابعالی در شعبه گرگان دانشگاه آزاد را بخاطر می آورید. انتظار داشتم که مشابه این رسوایی مجددا تکرار نشود. نامبرده نه تنها در تاریخ علم رسوا شد، بلکه سالها به عنوان مثالی در کتب اخلاق علمی از او به بدی یاد خواهد شد. گو اینکه در کشور ما و بخصوص در دانشگاه آزاد (البته در دانشگاههای دولتی هم هست ولی به مراتب کمتر) مسابقه سرقت علمی و مقاله سازی کاذب در گرفته است و یکی پس از دیگری می خواهد نامش در کتاب گینس ثبت شود. من همان توصیه ای که به داداشی کردم (و گوش هم نداد) به شما می کنم، همین امروز از هر شغل و نسبت دانشگاهی (دانشجو یا عضو هیئت علمی) که دارید استعفا دهید و با نوشتن نامه به نویسنده (گان) مقاله، ناشر، رئیس دانشگاه و روزنامه ها بنویسید که اشتباه کرده اید تا شاید سببی شوید که این افتضاحات از جامعه علمی پاک شود. هر چند می دانم این کار را نمی کنید فقط مجبورم عرق شرم بر پیشانی خود بریزم که افرادی چون شما زمینه بد نام کردن ایران و ایرانی در جهان و تاریخ را فراهم می کنید. در صورتیکه هدف علم و دانش بهتر کردن وطن و دنیا و ترویج اخلاق و درستی است.

آخانی

توضیح: جناب آقای دکتر معاونی بعد از دریافت نسخه خصوصی نامه فوق بلافاصله با من تماس تلفنی گرفته و علاوه بر آن متن زیر را در پاسخ به نامه من فرستادند:

با سلام و احترام و ادب

تذکر دلسوزانه و به جای جنابعالی برای بنده مانند جلیقه نجات بود و به هیچ عنوان تند نبود و موجب گردید تا بلافاصله مقاله ای را که به تایید بنده نرسیده بود و با سهل انگاری یکی از دانشجویان به نام بنده نوشته شده بود و خوشبختانه چاپ هم نشده را از سایت مجله بردارم.

برای جنابعالی و خانواده محترم ارزوی سلامتی و توفیق را دارم

ارادتمند شما پیام معاونی

-----------------------------------------------------------
موخره: متوجه شدم که ایشان معاون پژوهشی دانشگاه آزاد شعبه قدس تهران هستند.
لینک

Currently in sabbatical leave, Germany
Freie Universität Berlin
Institut für Biologie
Systematische Botanik und Pflanzengeographie
Altensteinstraße 6
D-14195 Berlin

Dr. Hossein Akhani
Professor of Botany
Department of Plant Sciences
School of Biology
College of Science
University of Tehran
P.O. Box 14155-6455
Tehran, Iran

Home page: http://biology.ut.ac.ir/members/akhani/akhani.html

بر روی تصاویر کلیک کنید تا کل مطلب را ببینید.

ترجمه‌ی مقاله‌ي انگلیسی، تقلبی گسترده

2011-11-25T12:26:00.007+03:30

از یک ایمیل دریافتی (برای دیدن مقالات کامل بر روی تصویر کلیک کنید)
----------------------
جناب آقای دکتر سلطانیه
ریاست محترم کميته فناوری انرژی، محيط زيست و انرژی های نو در هشتمین همایش انرژی

با عرض سلام

اینجانب امیرهمایون صدوقی نویسنده اول مقاله انگلیسی چاپ شده در کنفرانس سی.اف.دی ۲۰۰۷ کانادا (به همراهی آقایان ابولفضل اسنقی و دکتر محمد جعفر کرمانی) هستم. در هشتمین همایش بین المللی انرژی، مقاله‌ اینجانب به صورت کلمه به کلمه ترجمه و به نام آقایان ‫امین حسین حامد نه برادران، علیرضا حامد نه برادران و محمود ابوالحسن علوی (از دانشگاه آزاد اسلامی مشهد) چاپ شده است. تمامی قسمتهای مقاله، خلاصه، فصل بندی، عکسها و جدولها بدون کوچکترین تغییری از مقاله اصلی کپی برداری شده و حتی عنوان مقاله فارسی، ترجمه دقیق عنوان اصلی انگلیسی است. مقاله اصلی و مقاله کپی برداری شده در پیوست موجود هستند.
هدف از فرستادن این ایمیل تنها تلاش برای جلوگیری از بیشتر شدن رویه غیر‌‌اخلاقی تقلب در محیط علمی و دانشگاهی است. خواهشمند است اقدامات لازم را مبذول فرموده و در صورت امکان، نتیجه را به اطلاع اینجانب برسانید

--
با سپاس فراوان
امیرهمایون صدوقی
(دانشجوی دکترای مهندسی مکانیک، دانشگاه رنسلر نیویورک،‌ آمریکا)

انتشاراتی درآمدزا برای چاپ مقالات ایرانیان

2011-11-04T12:57:00.011+03:30

این انتشارات ظاهراً برای جذب مقالات مولفان ایرانی و انتشار آنلاین آن‌ها تاسیس شده است. در یک شماره از یکی از مجلات آن‌ ۵۱ مقاله (بله ۵۱ مقاله!) منتشر شده است که قریب به اتفاق نویسندگان آن ایرانی هستند. ظاهراً برای چاپ هر مقاله ۵۰۰ دلار ناقابل دریافت می شود. درآمد خوبی است، نه؟!

تحریم الزویز با رای اکثریت روسای دانشگاه ها!

2011-10-20T15:31:00.008+03:30

آیا اکثریت روسای دانشگاه ها می تواند چنین تصمیمی بگیرد؟ مسول تبعات این تصمیم با چه ارگانی است؟ ما حداکثر ۱٪ از مقالات جهان را تولید میکنیم. پس این تحریم تاثیری در ادامه فعالیت مجلات این موسسه نخواهد گذاشت. اما همکاران و دانشجویان دکتری از این تصمیم متضرر خواهند شد. این تصمیم سیاسی ظاهرا خیلی عجولانه اتخاذ شد. آیا به عواقب بازگشت از آن فکر کرده ایم؟.

شیادی زیر لوای مرحوم حسابی، یادداشتی از دکتر رضا منصوری

2011-08-25T01:23:00.006+04:30

شیادی زیر لوای نام مرحوم حسابی

زمانی که قرار بود از مرحوم حسابی تجلیل شود، زمانی که قرار بود از سناتور انتصابی محمدرضاشاه ولی بنیان‌گذار فیزیک دانشگاهی ایران تجلیل شود، زمانی که تهدیدها علیه انجمن فیزیک ایران و شخص من (رئیس وقت انجمن فیزیک ایران) به‌مدت چهارماه تا کنفرانس فیزیک ایران در شیراز در شهریورماه ۱۳۶۶ ادامه داشت، زمانی که نمایندگان حراست دانشگاه شیراز بنده را تهدید کردند که حق ندارید نام حسابی را در این کنفرانس ببرید، و زمانی که جناب آقای دکتر حداد عادل با جسارت در بزرگداشت آن مرحوم سخنرانی کردند کسی فکر نمی‌کرد یک قدردانی ساده باعث این همه دردسر ملی و شرمساری اهل علم ایران بشود.

منبع: وبگاه شخصی دکتر رضا منصوری

مهر، خبرگزاری دانش‌دوستان

2011-07-26T13:34:00.005+04:30

در ایران امروز، اکثر خبرهای خواندنی و تصاویر دیدنی دارای منبع خبرگزاری مهر هستند. این خبرگزاری بدون وارد شدن به بحث‌ها و جنجال‌های روز معمولا به انتشار اخبار جالب و تحلیل‌های عمیق می‌پردازد و در یک کلام از نظر جلب توجه قشر تحصیل‌ کرده هم اکنون در جایگاه مناسبی است. خبرگزاری مهر تنها در یک ماه گذشته پنج خبر و گزارش در مورد دستبرد علمی منتشر نموده است.

خرید پایان‌نامه و مدارک پولی

این گزارش به مصاحبه با مسئولان ده دانشگاه ایرانی می‌پردازد که از آنها سوال شده که اولا آیا اساسا چنین مشکلی را قبول دارند. دوما دانشگاه مطبوع آنها برای مقابله با این امر چه کرده است.

دانشگاههای دنیا چگونه پایان نامه تقلبی را کشف می‌کنند

در ژاپن، ایتالیا و پاکستان و چین چه اقداماتی برای مقابله با دستبرد فکری صورت گرفته است.

مجازات دانشجوی خاطی و استاد راهنمای سهل‌انگار

گزارشی از پایان‌نامه تکراری دفاع شده در دانشگاه اصفهان و در حوزه علوم پایه. معاون پژوهشی وزارت علوم در این مورد گفته در چنین مواردی هم با دانشجو و هم با استاد متخلف شدیدا برخورد می‌شود.

کشف یک پایان‌نامه کپی‌ شده پس از پایان دفاع

به بهانه کشف یک پایان‌نامه تقلبی در حوزه علوم انسانی، مصاحبه‌ای ترتیب شده است با رییس مرکز اسناد و مدارک علمی ایران (سابق! - نام جدید پژوهشگاه علوم و فناوری اطلاعات). ایشان در مصاحبه گفته‌اند «159 هزار پایان‌نامه بر روی سایت ایران داک قرار دارند. هر پایان‌نامه‌ای که در هر دانشگاهی دفاع شود بر روی ایران‌داک قرار می‌دهیم.»

من از خواندن این خبر بسیار شاد شدم چرا که دیگر بساط خرید پایان نامه‌های قدیمی از مغازه‌های فتوکپی جمع می‌شود و استادان و داوران می‌توانند قبل از جلسه دفاع به راحتی کپی نبودن پایان نامه را کنترل کنند. اما خوشحالی من زیاد طول نکشید. بعد از رفتن به ایران داک و گشتن ده‌ها سوراخ و سمبه در این سایت بالاخره صفحه جستجوی پایان نامه را پیدا کردم و خوشحالی‌ام تمام شد. در این صفحه نمی‌توان در متن پایان‌نامه جستجو کرد و در واقع اساسا متن تقریبا هیچ کدام از پایان نامه ها در سایت نیست و آن تعداد اندکی هم که متن دارند به پانزده صفحه محدودند. پایان‌نامه های موجود بسیار قدیمی و اکثرا مربوط به قبل از انقلاب هستند و بعد از آن عنوان پایان نامه‌ها نه از طریق دانشگاه‌ها بلکه از طریق ثبت مستقیم توسط خود دانشجو به سایت اضافه شده‌اند و خلاصه بر خلاف ادعاهای رییس سازمان، هیچ ویژگی مفیدی در این پایگاه مشاهده نمی‌شود.

کپی‌برداری از یک مقاله منجر به اخراج استاد دانشگاه شد

یک ماجرای جالب: در یکی از کشورها دانشجو مقاله‌ای منتشر می‌کند که تنها یک پاراگراف آن از مقاله‌ای دیگر کپی شده است. پس از فاش شدن این جریان دانشجو به گناه خود اعتراف می‌کند ولی دانشگاه تمام مسئولیت را متوجه استاد می‌داند و بلافاصله او را اخراج می‌کند و برای دانشجو هم مجازاتی در نظر نمی‌گیرد، آنهم برای خطایی نه چندان بزرگ که بسیار بعید است موجب پس فرستادن مقاله منتشر شده شود.

آیا این داستان تعجب‌آور است. بله حق دارید، تا نفهمید آن کشور کجاست نمی‌دانید که باید تعجب کنید یا نه. مثلا اگر بگویم این اتفاق در ژاپن افتاده احتمالا تعجب می‌کنید که این ژاپنی‌ها دیگر سختگیری و مسئولیت‌شناسی را از شور به در کرده‌اند. اما اگر بگویم این اتفاق در ایران اتفاق افتاده چطور؟ در کشوری که تعدادی از صاحب منصبانش هر کدام چند مقاله قلابی مردود شده بعد از انتشار دارند و گردنشان را هم بالا می‌گیرند و اصلا عین خیالشان نیست. مسلما هیچ تعجبی نمی‌کنید چون قضیه سوزن و دروازه در این مملکت کاملا عادی است. به هر حال تعجب نکنید. این اتفاق در دانشگاه ارومیه رخ داده است.

چاپ دوباره ی یک مقاله، خطای نابخشودنی پژوهشگر برجسته ی ژاپنی

2011-06-28T06:35:00.002+04:30

اشپرینگر مقاله ی دکتر رستمی را حذف کرد

2011-06-07T04:04:00.003+04:30

From: Hojabri@
Dear all:
Thanks to your contacts, Springer Publishing has withdrawn the article by Dr. Rostami from their journal , Macromolecular Research, since the article listed Emam Zaman as the co-author.

Adding the sacred name of an Emam to a scientific paper for religious or political reasons is contrary to customary publication guidelines.

http://www.springerlink.com/content/33562443211x7x54/
Regards,
Fredun Hojabri
----------------------------------
Date: 6/6/2011
From: Philipp.Kammerer@springer.com
To: HOJABRI@aol.com
Dear Fredun Hojabri,

The result of our inquiry is that the corresponding author indeed used the name of the 12th imam, which is incorrect and not acceptable.

The editor-in-chief decided to withdraw the paper. At the moment they are preparing a retraction paper, which will be published and linked with the original paper. Additionally a grey watermark will be added on the PDF of the original article, which says that the paper is retracted. And the title of the paper will be updated. It will take a little bit of time until everyting is done. (For scientific reasons, e.g. if someone has quoted the paper already, it’s not possible to remove it completely.)

Best regards,

Philipp Kammerer
philipp.kammerer@springer.com
Springer Production
Journal Production Editor

BrightSpark

2011-06-06T22:01:00.003+04:30

از آنجا که مدتی است تقلب قابل توجهی مشاهده نشده و امکانات این سایت بلااستفاده مانده است فکر کردم بد نیست از این امکانات برای آموزش اصطلاحات آکادمیک استفاده شود. یکی از این اصطلاحات BrightSpark است. به تعریفی که در این منبع آمده توجه فرمایید. لازم به ذکر است چون این متن با نثر بسیار سنگین علمی نوشته شده بود کمی در انشای آن دست بردم که برای عوام قابل فهم باشد.

برایت اسپارک قراردادی است که با دانشگاه بسته میشود، مثلاً برای سه سال دوره دکترا، ماهی این قدر میدهند، ولی به جای ماهی این قدر، این تعداد هم مقاله میخواهند (البته میشه تعدادیش را هم بعد از اتمام تحصیل داد. ولی مدرک رو نمیدن تا تموم نشه مقالاتِ قول داده شده). مقالات هم باید ISI باشه، ولی اصلاً روی ایمپَک[ت] فَکتورش گیر نیستن. البته روی تعداد و ترتیب نویسندگان هم گیر نیستن! شما اصلاً اسمت دهمین نفرِ یه مقاله ١٠ نفره باشه، فقط اسم باشه، ترتیب و تعداد مهم نیست...

حالا چی طور میشه که این N تا مقاله زاییده میشه؟! (حداقل حدود ده تا. مثلاً من برا یکی از دانشگاه ها میدونم، اگه ده تا قرارداد ببندن، برا سه سال، ماهی 3هزار رینگیت [هر رینگت معادل 400 تومان] میده. اگه بشه 15تا، ماهی سه و پونصد)، این تعداد مقاله خب خیلی کار شاقّی است. آدمها عموماً برای همون دو سه تا مقاله ای که برای دکترا اجباری است، توش میمونن، چه برسه به این همــــــــــه...

اصولاً چنین افرادی که چنین قراردادهایی می بندند، یا: 1. استاد راهنماشون خودش اینکاره است و کلاً چم و خم مقاله دادن رو بلده که رد نشه (اصولاً مقاله هم مثل IELTS، تکنیکش مهمه. وگرنه ممکنه توپ هم باشه ولی رد شه) و خب توی گروهش هر کی که مقاله مینویسه، اسم همه گروه رو میزنن 2. طرف خودش همزمان یه جای دیگه [در ایران] استاده و خب دانشجوهاش که مقاله میدن، اسم اونم پایین مقاله ها میره. 3. آدم پول میده و اسمش رو میزنن پای مقاله ها! (ببین! درسته کار علمی و اخلاقی ای نیست و اگه بعدها بفهمن، برای طرف رسوایی علمی درست میشه، ولی وجداناً می صرفه! من شنیدم و دیدم که مثلا هزاررینگیت میده طرف، یه مقاله اسمش میخوره. حالا فک کن برا 10 تا مقاله، ده هزار رینگیت بیشتر نمیده. یعنی عملاً حقوق سه-چهار ماه از این سه سال رو! بعد بقیه اش رو میگذاره تو جیبش، خوش خوش میگرده!!! البته این که آدم بتونه ملتی رو هم پیدا کنه که پول بگیرن و اسم بزنن هم مهمه یعنی کلاً یک فاز تکنیکی است)

استعفای وزیر دفاع آلمان به دلیل سرقت علمی

2011-03-14T20:25:00.001+03:30

وزیر دفاع آلمان، کارل تئودور زو گوتنبرگ، به دلیل کپی کردن قسمتهایی از پایان نامه اش کناره گیری کرد. ایشان که تا این اواخر کاندیدای احتمالی صدارت عظمی هم به شمار می رفت، از مدرک PhD هم محروم شده است. او در یک کنفرانس خبری اعلام کرد که از کلیه سمتهای دولتی اش کناره گیری می کند. این اتفاق پس از آن رخ داد که بیش از 20000 شخصیت علمی آلمانی به خانم آنگلا مرکل نامه نوشتند و از اینکه او هنوز در سر کارش است انتقاد کردند. خانم مرکل در حالی به حمایتش از او ادامه داد که حزبش درگیر سه انتخابات ایالتی پیش رو بود. با اینحال وزیر دفاع در برلین اعلام کرد که "با وجود اینکه از صدر اعظم به خاطر حمایتش ممنون است، دیگر نمی تواند فشارها را تحمل کند". این اشرافزاده 39 ساله بعد از آن تحت فشار قرار گرفت که یکی از اساتید دانشگاه برمن پایان نامه سال 2006 او را با کمک اینترنت مورد بررسی قرار داد. نتایج حاکی از این بود که در این پایان نامه قسمتی از یک مقاله روزنامه کلمه به کلمه کپی شده است و همچنین پاراگرافی از یک گزارش وبسایت سفارت امریکا بدون ذکر منبع مورد استفاده قرار گرفته است. سرانجام دانشگاه بایروت که دکترای او را داده بود، تصمیم گرفت که وی "وظایف علمی را به طور قابل ملاحظه ای نقض کرده است."

ترجمه از http://www.citifmonline.com/index.php?id=1.287154.1.310468

منبع خبر: BBC

بعد التحریر: داستان (به جز پایانش) یک مختصر آشنا می زند!

دزدی مقاله

2011-03-06T20:12:00.005+03:30

مقاله اصلی

مقاله دزدی

دزدی در روز روشن. بر روی تصاویر کلیک کنید تا اصل مقاله‌ها را بخوانید.

تقلب در امتحانات و کمیته انضباطی

2011-01-08T09:38:00.012+03:30

دبیر شورای مرکزی کمیته انضباطی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری با بیان اینکه بیشترین آمار پرونده های کمیته های انضباطی دانشجویان به تقلب در امتحان اختصاص دارد گفت: در صورت اثبات تخلف، درج نمره 25 صدم یا محرومیت از تحصیل برای دانشجو در نظر گرفته می شود.

حسین شمسیان در گفتگو با خبرنگار مهر، وضعیت انضباطی دانشگاههای کشور را مطلوب دانست و گفت: در حال حاضر با وجود نزدیک به 4 میلیون دانشجو، تعداد پرونده های انضباطی دانشجویان بسیار ناچیز است و این امر نشان می دهد که کار فرهنگی در دانشگاهها به نحو مطلوبی شده است.

وی با اشاره به بیشترین موارد مراجعه به کمیته های انضباطی اظهار داشت: می توان گفت تخلفاتی که در حوزه های امتحانی انجام می شود و به نوعی ما آنها را تقلب می دانیم، بالاترین آمار پرونده های کمیته های انضباطی را به خود اختصاص داده است. دبیر شورای مرکزی کمیته انضباطی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری گفت: البته با پیشگیری و تغییر روش در برگزاری آزمونها در سالهای اخیر در این مورد نیز با سراشیبی مواجه هستیم.

وی درباره نحوه برخورد کمیته های انضباطی با دانشجویانی که در امتحان تخلف کرده اند به مهر گفت: اگر اثبات شود که تخلفی در امتحان صورت گرفته است، دانشجو در درسی که در آن تقلب کرده نمره 25 صدم می گیرد دانشجو راه گریزی از آن ندارد و این نمره هرگز از پرونده اش حذف نمی شود. شمسیان اظهار داشت: همچنین اگر دانشجویی سابقه چنین تخلفاتی داشته باشد، مسئولین دانشگاه می توانند از یک تا دو ترم محرومیت از تحصیل را برای دانشجو درنظر بگیرند.

منبع "خبرگزاری مهر"

پی نوشت: این مصاحبه و خبر مانند خیلی از اخبار دیگر هیچ نکته قابل توجه و جدیدی ندارد و شرح همان روشی است که سال هاست برای مقابله با تقلب دانشجویان وجود دارد و در عمل نیز کارایی چندانی ندارد و ناچیز بودن تعداد این موارد هم دلیل دیگری غیر از کار فرهنگی دارد.

امروزه در دانشگاه های ایران تنها تقلب هایی ارزش گزارش به کمیته انضباطی را دارند که مدرک قاطعی برای آنها موجود باشد و عملا این مدرک قاطع تنها نوت تقلب است و سایر تقلب ها مانند صحبت و مشاهده برگه دیگران و یا تعویض برگه ها و استفاده از موبایل و حتی استفاده از کتاب اکثر مواقع به عنوان تقلب قابل ثبت و اثبات نیستند و حتی در صورت وجود مدرک قاطع هم به دلایلی مانند جلوگیری از عواقب سنگین برای دانشجو و اتلاف وقت برای مکاتبات طولانی با کمیته انضباطی، بسیاری موارد با اغماض روبرو می شود.

در مقابل برخورد کاراتری که توسط بسیاری اساتید با تقلب صورت می گیرد این است که اگر در زمان امتحان یا هنگام تصحیح اوراق متوجه تقلب دانشجویان شدند به جای وارد شدن به پروسه پیچیده کمیته انضباطی، برگه فرد متقلب را به گونه ای تصحیح می کنند که فرد متقلب نتواند نمره قبولی کسب کند. شاید خیلی از استادان، و نیز دانشجویانی که کارشان به کمیته انضباطی کشیده شده، عرف مدارس وزارت آموزش و پرورش در برخورد با تقلب را بیشتر بپسندند. جایی که معلم برگه دانش آموز متقلب را پاره و او را از جلسه امتحان اخراج می کرد و دیگر نیاز به طی پروسه ای نبود که بیشتر به دادرسی قتل عمد شبیه است.

به نظر بنده بهتر است در درون هر گروه آموزشی هیاتی برای رسیدگی به تقلب وجود داشته باشد که در آن تنها شهادت شفاهی مراقبان و استادان در مورد تقلب کفایت کند و دانشجوی متقلب نیز تنها از آن درس نمره مردودی کسب کند و این امر در سوابق وی نیز درج نگردد و اما در صورت تکرار تقلب برای سه مرتبه یا تخلفات مهم تر مانند اخلال در نظم امتحان آنگاه پرونده در کمیته انضباطی دانشگاه بررسی شود.

تقاضا برای اظهار نظر درباره یک ژورنال ISI

2010-12-28T23:10:00.004+03:30

با سلام
ممنون می شوم اگر اطلاع دقیقی از ژورنال زیر دارید، بنده را مطلع سازید:

http://www.chalcogen.infim.ro/digest.html

ژورنال مزبور دارای IF=1.75 است. اما کمی بودار است. توجه شما را به تعداد کثیر نویسندگان ایرانی آن جلب می کنم! و تازه اینکه تقریباً اکثر مقالات را می توانید به رایگان دانلود نمایید!
بی صبرانه منتظر پاسخ شما عزیزان هستم.
با احترام

بي‌بي‌سي: مقالات علمی ایران؛ افزایش تعداد، افت کیفیت

2010-12-28T21:24:00.001+03:30

ورود به آموزش عالي با نمره صفر

2010-11-21T13:53:00.004+03:30

روزنامه ي اطلاعات، 29 آبان 89

کليک کنيد.

با تشکر از دکتر فروهر فرزانه

جرج بوش متهم به تقلب در کتابش شد

2010-11-19T21:49:00.002+03:30

کليک کنيد.

با تشکر از سيد امير مرعشي

خدمات ما

2010-11-15T14:49:00.006+03:30

تکالیف: روزی چند ساعت از وقت شما با سر و کله زدن با کتاب های درسی تلف می شود تا تکالیف و تحقیقات دانشگاهی را انجام دهید؟ شما با انجام تکالیف تان فقط یک کلیک فاصله دارید، از این پس لازم نیست درگیر نوشتن تکالیف شوید.

پروژه پایان ترم: گروه پروژه ما در نوشتن پروژه های پایان ترم بسیار متبحر است. از لیسانس گرفته تا فوق لیسانس و دکترا.

پایان نامه: ما درک می کنیم که دانشجویی که کارمند هم هست، دانشجوی اکابری!، چه فشاری را باید متحمل شود تا پایان نامه بنویسد. اگر شما در هر مقطعی از تحصیل چنین مشکلاتی دارید بخش پایان نامه آن لاین در خدمت شماست.

تخفیف ویژه: یک پایان نامه بخر. یک پروپوزال مجانی ببر. فقط تا مدتی محدود دانشجویانی که پایان نامه هایی با حجم بیش از پنجاه صفحه سفارش دهند یک پروپوزال مجانی -برای ثبت نام در مقطع بالاتر- دریافت خواهند کرد.

تضمین می کنیم

* کارهای ما 100% بی تقلب و دستبرد فکری است. * رضایت کامل شما را جلب می کنیم و اگر کار مورد قبول واقع نشد آنقدر آن را تغییر می دهیم تا درست شود. * پژوهش توسط تیم ما انجام خواهد شد و پس از آن بخش خدمات مشتریان همواره در خدمتتان خواهد بود. * ما هرگز اطلاعات شما را فاش نخواهیم کرد. * پژوهشی که به شما داده می شود منحصر به فرد خواهد بود و هرگز آن را به کس دیگر نخواهیم فروخت.

این مطالب نه مربوط به یک موسسه تایپ و فتوکپی و خدمات علمی روبروی دانشگاه تهران است و نه مربوط به یک وب سایت ایرانی. اینها از وب سایتی نقل شده است که دامنه آن و نیز شماره تلفن ذکر شده در آن متعلق به کشور انگلستان است. کشوری که مقر معتبرترین دانشگاه های جهان و یکی از بزرگترین مراکز تولید علم است. البته حدس زدن اینکه این مطالب منبع ایرانی ندارد چندان سخت نیست چرا که چنین مشتری مداری، که حتی برای انجام یک کار تقلبی کاملا بارز است، در ایران سابقه ندارد.

آری مشکل تقلب جهانی شده است. در گذشته ای نه چندان دور تعداد دانشجویان فوق لیسانس و دکترا در همه کشورها محدود بود و آن ها عمدتا کسانی بودند که با عشق و علاقه فراوان پای در این راه مشقت بار می گذاشتند و معمولا از نظر درسی در مقاطع قبلی نیز در سطح بالایی قرار داشتند. امروزه با استفاده از اینترنت پژوهش کار آسانتری شده است و صنعت و خود دانشگاه ها هم ظرفیت های جدید برای پذیرش دانش آموختگان تحصیلات تکمیلی گشوده اند. در نتیجه تعداد دانشجویان تحصیلات تکمیلی بالا رفته و نیز تعداد مقاله ها و پایان نامه ها. دیگر نمی توان از تمام این دانشجویان فوق لیسانس و دکترا انتظار داشت که افرادی فرهیخته باشند. دزدی علمی امروز آفت تحصیلات تکمیلی در تمام دنیاست.

گرچه این مشکلات همه جا هست ولی ابعاد و تاثیر گذاری آن همه جا یکسان نیست. جامعه ایرانی مشخصات خاص خود را دارد و در نظر بسیاری از مردم ما، هیچ بی آبرویی بدتر از بی پولی و هیچ افتخاری بالاتر از تمکن مالی نیست و چنین دیدگاهی با فلسفه جامعه آکادمیک فرسنگ ها فاصله دارد. یک فرد دانشگاهی علم می آموزد تا عطش خود را در آموختن فرو بنشاند و علم تولید می کند تا خدمتی، هر چند بسیار ناچیز، به هموطنانش و جامعه بشری کرده باشد. در هنگام ارائه یک پیشنهاد پژوهشی یکی از مهمترین بخش ها آن است که توجیه کنید انجام موفق این تحقیق چه گره ای را از مشکلات جامعه می گشاید و نه اینکه اجرای آن چند ریال سود آوری دارد.همین است که در جوامع غربی کسانی که در مسیر تاسیس کمپانی های پولساز قرار می گیرند، اولین اقدامشان ترک دانشگاه است.

مدرک گرایی بیماری کشنده ای است که جامعه دانشگاهی ما را آلوده کرده است. بسیاری از دانشجویان هدفشان از آمدن به دانشگاه این است که تنها و تنها در پایان دوره مفتخر به دریافت دانشنامه ای شوند که صرف داشتن آن برای پیدا کردن شغلی با حقوق مادام العمر، یک لقب پر طمطراق (مثل دکتر و استاد که معادل امروزی الدوله و السطنه است) و احتمالا یک ازدواج دلخواه کفایت می کند و در مقابل کم اند کسانی که هر روز صبح فقط با این انگیزه به دانشگاه می آیند که تا عصر چیزی بر معلومات خود اضافه کنند. در نتیجه اگر در دانشگاه های معتبر غربی اکثر دانشجویان اهل تحقیق و مطالعه و تعداد انگشت شماری فقط به دنبال مدرک (و مشتریان چنین سایت هایی) هستند، در ایران متاسفانه این نسبت برعکس است و از آن بدتر اینکه این اکثریت بی علاقه بر روی اقلیت دانشجویان فعال اثر منفی می گذارند و بسیاری از آنها را هم بی انگیزه می کند.

در فروشگاه های زنجیره ای، مانند شهروند و رفاه مشتری امکان تماس مستقیم با کالا ها را دارد و بدیهی است در این شرایط افرادی هستند که از این فروشگاه ها دزدی می کنند، اما چون تعداد این افراد نسبت به مشتریان واقعی بسیار کم است، ضرر آنها از طریق سود کسب شده از بقیه جبران می شود. ولی اگر روزی این نسبت برعکس شود باید در فروشگاه را تخته کرد، در دانشگاه هم دقیقا چنین شرایطی وجود دارد. تا زمانی که تعداد متقلبان اندک است می توان وجود آنها را اجتناب ناپذیر دانست و تحمل کرد ولی روزی که تعداد این افراد زیاد شد دانشگاه کارکرد خود را از دست می دهد و مدرک آن نیز در هیچ کجا قابل قبول نخواهد بود. شرایطی که در آن تفاوت یک فرد دیپلمه و یک دارنده مدرک دکترا نه در معلومات و نه در منش و نه حتی درظاهر، بلکه فقط در داشتن یک برگ کاغذ است.

برای جلوگیری از بروز چنین وضعیتی بایستی هم استادان و هم برنامه ریزان آموزش عالی کشور عزم خود را جزم کنند. استادی که راهنمایی پایان نامه ای را بر عهده دارد بایستی بر کار نظارت کاملا دقیقی داشته باشد و از دانشجویان در دوره های زمانی چند هفته ای یا حداکثر یک ماهه گزارش عملکرد مکتوب، یا به صورت ارائه شفاهی خواسته شود و نیز از درون منابع این گزارش از دانشجو سوال پرسیده شود تا اطمینان حاصل گردد که دانشجو کاملا مطلب را فهمیده و تمام کار را خودش انجام داده است. برای این منظور زمان حضور استادان در دانشگاه ها باید بیشتر باشد تا فرصت رسیدگی و مطالعه کارهای دانشجویان را داشته باشند. از دوستانی که در خارج از کشور تحصیل و تدریس کرده اند یا می کنند یک سوال دارم: در کجای دنیا دیده اید که یک عضو تمام وقت هیات علمی فقط دو روز در هفته موظف به حضور در دانشگاه باشد؟ البته پیش نیاز این امر اختصاص دفاتر مجهز و اختصاصی به تمامی اعضای هیات علمی است که متاسفانه در اکثر دانشگاه های غیر دولتی وجود ندارد. از طرف دیگر باید ساز و کارهای نظارتی بین استاد راهنما و دانشجو جدی گرفته شود: اگر استاد حس کند که دانشجو آن طور که باید و شاید کار نمی کند نباید تا روز تکمیل پایان نامه منتظر بنشیند و اگر در شرایطی استاد و دانشجو هر دو تنبلی کنند، باید آنقدر نظارت بر میزان پیشرفت کار پژوهش به قدری جدی باشد که قضیه به موقع کشف و هر دو استاد و دانشجو را توبیخ شوند.

خوب است که دانشگاه های ما نسبت به سایر کشورهای خاورمیانه سابقه طولانی تری دارند و امروز، حداقل بر روی کاغذ، از وضعیت تقریبا مطلوبی برخوردارند، البته باز هم در مقایسه با کشورهای خاورمیانه. اما بد است که دانشگاه های منطقه و جهان با سرعت غیر قابل باوری در زمینه پژوهش در حال توسعه اند و ما از این قافله در حال عقب ماندن هستیم. شاید تا مدتی کوتاه بتوانیم با بهره گیری از بودجه های بی حساب کتاب پژوهشی تعداد مقالات مان را بالا ببریم اما اگر به طور جدی در زمینه پژوهش برنامه ریزی نکنیم، آینده ای چندان روشن در انتظار دانشگاه هایمان نخواهد بود.

پی نوشت: این مطلب را که نوشتم سری به استادان علیه تقلب زدم. دیدم یکی از دوستان کامنت جدیدی گذاشته اند و یک سایت جدید التاسیس ایرانی به نام iranisi.com را که خدماتی مشابه ارائه می دهند را معرفی کرده اند. به آن سایت رفتم دیدم نوشته اند: لازم به ذکر است دانشجویان علاقمند به ادامه تحصیل در خارج از کشور با داشتن حداقل یک مقاله ISI می توانند شانس پذیرش خود را به صورت native افزایش دهند. هر چه فکر کردم چطور کسی می تواند شانس خود را به این صورت افزایش دهد نفهمیدم. یعنی اگر از ایشان مقاله بخریم و مثلا برای کنفرانسی در ژاپن بفرستیم مردم فکر می کنند دارای اصالت ژاپنی هستیم؟؟ بعد حدس زدم که طرف قصد داشته بنویسد تاثیر مثبت در پذیرش شما دارد و خواسته برای باسواد نشان دادن خود یک کلمه انگلیسی هم در متن بگنجاند ولی از شانس بد یادش رفته که دو کلمه negative, positive کدام به معنای مثبت و کدام به معنای منفی اند و ضمنا چون املای کلمه را غلط نوشته بوده از ورد خواسته که پیشنهاد اصلاح بدهد و خلاصه این اتفاق افتاده است. مهم نیست.

در بخش بعد دیدم قسمتی هست به نام "نمونه مقالات ISI" که در آن نوشته شده: برای یافتن مقالات در سایت science direct جستجو نمائید. بله! جستجو کنید! چه چیزی را! حدس زدم که شاید یادشان رفته بنویسند چه چیزی را جستجو کنیم پس این جمله را جستجو کردم:

Acknowledgements: We would like to thank “IRAN ISI Company” for their support that has made it possible to plagiarize this paper

اما متاسفانه چیزی پیدا نکردم. با خودم فکر کردم این بخش بیخود در این سایت ایجاد نشده است. فکری از ذهنم گذشت و فورا آدرس صفحه را در گوگل جستجو کردم و آن چیزی را که فکر می کردم دیدم. با اینکه محل کار من اتاق آرامی است و افرادی دیگر در سکوت مشغول کارند نتوانستم جلوی قهقهه خودم را بگیرم. فکر می کنید چه دیدم؟ ده ها مقاله مختلف منتشر شده عموما در ژورنال های الزویر و در سال های 2005 به بعد همگی در با نویسندگان ایرانی به عنوان نمونه کار این شرکت معتبر فهرست شده اند. نویسندگان از همه جا هستند از دانشگاه های آزاد دور افتاده گرفته تا دانشگاه های دولتی سرشناس تهران. به خودم می گویم کسی که آنقدر کم هوش است که نمی داند مقاله تقلبی نوشتن با نرم افزار نوشتن برای فلان اداره فرق دارد و نباید آن را به عنوان نمونه کار منتشر کرد و آبروی مشتریان بیچاره را ریخت، و کسی که نمی داند تاثیر native یعنی چه... چگونه می خواهد برای یک دانشگاهی مقاله بنویسد. نگاهی دیگر به سایت تقلب انگلیسی انداختم و بعد به مشابه ایرانی اش و از خودم پرسیدم واقعا چرا بعضی از ما هیچ کارمان به آدمیزاد نمی رود. حتی تقلب کردن مان.

برای مشاهده لیست مقالات اینجا کلیک کنید. فقط تا مدتی محدود چون ممکن است کش گوگل به روز شود.

آیین‌نامه‌ی اخلاق علمی انجمن فیزیک ایران

2010-10-24T19:15:00.003+03:30

بر روی تصویر کلیک کنید

يک نمونه از کپي پايان نامه

2010-10-02T21:13:00.011+03:30

چكيده انگليسي دو پايان نامه در رشته شيمي، يكي متعلق به سال 1378 است كه در صنعتي اصفهان اجرا و نوشته شده و ديگري 1385 كه در دانشگاه تهران كپي و ارائه شده است.

در همین رابطه، یادداشت دکتر محمود تبریزچی از دانشگاه صنعتی اصفهان رابخوانید.

مصاحبه‌ی مجله دانستنیها با من

2010-09-28T17:09:00.005+03:30

توضیح ضروری:
من نه خود را چهره ماندگار می‌دانم و نه استاد برتر یا برجسته. این عناوین را این مجله به من داده که اگر قبل از چاپ می‌دانستم خواهش میکردم که اصلاح کنند.
برروی عکس کلیک کنید تا کل مصاحبه را بخوانید.

با تشکر از خانم فریبا فرهادیان که مصاحبه را انجام دادند و سپس فایل آن‌را در اختبارم گذاردند.

نوع جديدي از حمایت از مقاله هاي آماده ي چاپ در ژورنال های آی اس آی!

2010-09-17T22:49:00.004+04:30

احتمالا شما اگر زمينه ي پژوهشي اتان رشته هاي کامپيوتراست چنين ايميلي از سوي جايي به نام «ارگان پژوهشي ايرانيان» دريافت کرده ايد:

==========================================
From: Financial Support
Date: 2010/9/17
Subject: حمایت و پشتیبانی مالی وفنی از مقاله شما در ژورنال های آی اس آی
To:

با سلام

حمایت و پشتیبانی مالی و فنی از مقالات، تحقیقات شما در ژورنال های ISI

حمایت مالی پشتیبانی مالی و فنی از مقالات، تحقیقات شما در ژورنال ها و
مجلات بین المللی خارجی و داخلی ISI . گروه ما افتخار دارد به عنوان
اولین و تنها گروه تخصصی در زمینه تحقیقات، پژوهش و مقاله نویسی حمایت
مالی و مادی از تحقیقات و مقالات شما عزیزان محقق و پژوهشگر حمایت کند.
گروه ما وابسته و به هیچ نهاد و یا سازمان دولتی نیست و موسس آن تعدادی
از دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاهی از دانشگاه های ایران و خارج
کشور هستند و کاملا خصوصی اداره می شود.

هدف از تشکیل این گروه حمایت، گسترش و ترویج تحقیقات و پژوهشهای مرتبط با
رشته های فنی مهندسی و علوم انسانی و حمایت مالی و علمی از آثار شما در
ژورنالها و مجلات بین المللی داخلی و خارجی است. برخی از رشته ها و
فیلدهای مورد حمایت مالی گروه:

کامپیوتر و فناوری اطلاعات (شبکه های کامپیوتری ، شبکه های بی سیم ، شبکه
های حسگر بی سیم ، نرم افزار ، هوش مصنوعی ، سخت افزار و کلیه موضوعات
مرتبط)، مهندسی برق، مدیریت، اقتصاد، مهندسی مکانیک، مخابرات، صنایع،
عمران و سایر رشته های فنی ومهندسی و علوم انسانی.

هزینه ای که بابت تشویق به شما در هر مقاله پرداخت خواهد شد بین 400000
تا 1000000 تومان خواهد بود.

با تشکر و احترام فراوان

دپارتمان روابط عمومی

گروه پژوهشی ایرانیان
========================================================

يکي از همکاران ايميلي به اينها زده و انتظارات آن ها را از اين همکاري خواسته است. جواب آنها خيلي جالب و در نوع خود بي نظير است:

========================================================

2010/9/17 Mahsa XXXXXX

Salam

Be nazaram agar manzoore shoma baray ezafeh kardan esme do nafar be onvan e nevisandegan maghale ast in yek kolah bardari.
Hich jaye donya esme do ta adam vaseh poshtibani ezafeh nemishe,
hame jay e donya dar safheh avval e magahleh esme grouh haei ke support mali kardan darj mishe. banabarin agar manzoore shoma ham daghighan ine ke esme in do nafar dar safhehe avval va dar pavaraghi ba zekre jozeyat chap beshe khube.
Man 3 ta maghleh accept shode daram, dar ISI ba IF 3. Lotfan daghigh tozihat ro befrestin.

B ehteram

و پاسخ آنها
========================================================
2010/9/17 Financial Support

با سلام
نام دو نفر از اعضای گروه برای پشتیبانی فنی و مالی با شما در مقاله به شما معرفی خواهند شد و شما نام این دو نفر از اعضای گروه را در مقاله خود ذکر خواهید کرد.
این تشویقی شامل تمام ایرانیان داخل و خارج کشور می باشد.
در صورتیکه مقاله ای دارید که تحت داوری و یا اکسپت شده از ژورنال آی اس آی باشد لطفا عناوین و تعداد نویسندگان و نام ژورنال مربوطه را ارسال فرمایید.
توجه داشته باشید که موارد حمایتی فقط شامل مقالاتی می باشد که هنوز چاپ نشده باشند و مقالات اکسپت شده برای چاپ نیز مورد حمایت گروه می باشند.
هزینه ای که به شما پرداخت می شود بسته به کیفیت مقاله و نوع ژورنال و ضریب تاثیر آن خواهد بود.

با تشکر
دپارتمان روابط عمومی
گروه پژوهشی ایرانیان

خبری نیست؟

2010-09-15T08:50:00.000+04:30

با سلام

مداتی است که این وبلاگ خاموش است. آیا هنوز دسترسی به این وبلاگ دچار محدودیت است.

سایت جالبی در رتبه‌بندی مجلات و کشورها

2010-09-05T17:14:00.004+04:30

بر روی تصویر بالا کلیک کنید. این سایت بر اساس داده‌های سایت اسکوپوس تهیه شده است.

A lighter note: Professors for Plagiarism?!

2010-08-28T07:06:00.000+04:30

I for one do not understand why we would be concerned about this sight being subject for selective proscription by higher authorities. The government is required to protect and preserve the sovereignty and integrity of both the physical and digital domain. The Roman Censors filled a similar role, and the romans just loved it.

Plagiarism is not a scourge but rather a higher form of compliment. One of my regrets in life is that none of my students or colleagues have complimented me in this way. Plagiarism is also an art form which is less understood. It requires courage, a flexible set of ethical standards and talent to re-construct and represent a prior work in a way that is indistinguishable from the original.

Truth shall prevail only in the eye of beholder, even if she or he are blind.

Therefore I have established a weblog called Professors for Plagiarism at the following address:
Professors for Plagiarism استادان بر له تقلب

Let us forego our misguided, western-espoused notion about truth, honor, academic honesty and ethics and embrace plagiarism as means to emancipate our creative talents from vinculum of publishing ethics and let us soar to new heights of fame or notoriety.

Allegations of scientific misconduct at Harvard have academics up in arms

2010-08-27T13:20:00.002+04:30

براي ديدن مقاله بر روي تصوير بالا کليک کنيد.

نظر ديگري در مورد فيلتر شدن اين سايت

2010-08-27T12:11:00.003+04:30

استادان ارجمند، همکاران گرامی، دانشجویان عزیز

بنده نیز به نوبه‎ی خود از اقدام بی خردانه فیلترینگ این وبلاگ که توسط جمعی از بهترین اساتید کشور راه اندازی شده بود، ابراز تأسف و دوری می‎کنم و برای دستور دهندگان و عاملین آن بصیرت و منطق بیش از پیش آرزو می‎نمایم.

حقیقت بر همه دوستان روشن است که ابن وبلاگ با قصد و نیت ارایه نشانه‎های بی اخلاقی در جامعه علمی کشور که متأسفانه روز به روز نیز بیشتر شاهد آن هستیم، راه اندازی شد. کارنامه‎ی فعالیت نه چندان طولانی این وبلاگ که با هدف پاسداری از آبرو و جایگاه دانش و دانشمندان ایران که همیشه جزء بهترین‎ها در سطح دنیا بوده‎اند، بسیار درخشان است:

گردهمآیی برخی از بهترین‎های علمی کشور در داخل و خارج
ایجاد حساسیت و اطلاع رسانی برای پرهیز از افتادن ناآگاهانه در این دام
آشنایی با فرایند داوری و انتشار علمی
به اشتراک گذاردن تجارب و دانش پژوهشگران مختلف در این زمینه
آشنایی با انواع تقلب، سرقت ادبی و عدم رعایت حقوق مولفین
شناسایی نشریات کم اعتبار و بی اعتبار

و موارد دیگر

همگی از دستاوردهای ارزشمند این مدت فعالیت گروهی بوده است.

ولی با این اتفاق بر نویسندگان و خوانندگان متعهد این وبلاگ مشخص شد که راه درست است. (مثلی معروف است که می گوید اگر در راه هدفی بزرگ، مانعی ندیدی شاید که راه بیراهه است!)

لذا پیشنهاد بنده این است که همه نویسندگان و گردانندگان این وبلاگ با تلاشی دو برابر، بلکه چند برابر در پیگیری اهداف اولیه و بالابردن آگاهی در جامعه علمی کشور بکوشند و در عمل بی‎طرفی، عدم غرض‎ورزی، عدم سیاسی‎کاری و صداقت و انصاف این وبلاگ را اثبات و به نمایش بگذارند.

پیشنهاد همکار ارجمند آقای دکتر نقشینه نیز هر چند می‎تواند مفید باشد، ولی به تجربه ثابت شده است که چون معمولاً تصمیم‎‎ها خارج از چهارچوب قانون و سلیقه‎‎ای است، متاسفانه آنچه به جایی نرسد فریاد است! اتفاقاً به نظر من و بر طبق مثل معروف، این وبلاگ چوب را برداشته است و به همین دلیل است که ... پا به فرار گذاشته است. البته نه برای تنبیه که برای تنبه!

تجربه این مدت گذشته نشان داده که متاسفانه تعداد قابل ملاحظه ای از موارد آشکار شده از دستبرد علمی مربوط به کسانی است که مسئول یا مدیر هستند و بی راه نباشد که بگوییم فعالیت این وبلاگ اعتبار و درستی گفتار و کردار این گروه را به خطر انداخته است.

امیدواریم که این وبلاگ با جدیت به کارش ادامه دهد، این فیلترینگ مانعی نیست و تجربه نشان داده است راه حل های حذفی و از این نوع مانع انتشار اندیشه و حقیقت نخواهد شد. به امید روزی که تجارب این وبلاگ و اطلاعات آن در بخش ویژه‎ی «اخلاق و روش پژوهش» در سایت وزارت علوم و سایت تک تک موسسات آموزش عالی و دانشگاه‎ها انتشار و گسترش یابد.

با آرزوی پیروزی و بهروزی

سعید همایونی
استادیار گروه مهندسی نقشه برداری و ژئوماتیک،
پردیس دانشکده ‎های فنی، دانشگاه تهران

فیلترینگ ابلهانه یا کم کاری خود ما

2010-08-25T23:30:00.002+04:30

من شخصا از اینکه این وبلاگ در میهن ما فیلتر شده است بسیار ناراحتم. برخی از عکس العملها توسط حامیان نیز در این میان طبیعی می دانم اما به همان دلایلی که ابن وبلاگ برپا شد به همان دلایل نمی توان با این مسئله احساسی برخورد کرد. اول از همه من بر این باور نیستم که مقاله استاد گرامی ام، دکتر منصوری، ماشه فیلتر شدن سایت باشد. در این سایت مطالب بسیار رادیکالتری مطرح گردبد که هیچ کدام منجر به فیلترینگ نشد. در ضمن مطلب اقای دکتر منصوری بطور کامل در سایت الف منتشر شده بود.

می بایست در صورت امکان نسبت به پیگیری مسئله فیلنرینگ اقدام قانونی صورت داد. برای اینکار خود اعضا نباید درگیر شوند و باید از طریق قانونی و وکیل این مسئله پیگیری شود. تنها کاری را در این میان می توانیم انجام دهیم ایجاد یک صندوق تامین مالی اقدامات حقوقی یا باصطلاح Legal Defense War Chest است. من نمی دانم آیا بر اساس قانون مطبوعات فیلتر شده ایم یا بر اساس قانون افترا. آیا کسی قطعا و یقینا می داند چرا فیلتر شده ایم؟ آیا دوستان مخابراتی ما نمی دانند که به لحاظ فنی این فیلترینگ فقط اقدامی وصله پینه ای (Stop-Gap) است؟ در یک مبارزه و هماوردی از نوع حقوقی نباید هوشمندی حریف را دست کم گرفت.

من پیشنهاد دارم که آقای دکتر قدسی و برخی از اعضای حامی، حسابی را برای تامین مخارج پیگیریهای حقوقی تشکیل و به سایر اعضا اعلام کنند. وقتی معلوم نیست چرا فیلتر شده ایم، نمی توانیم استراتژی قطعی را برای مقابله اتخاذ کنیم.

با تشکر

نادر نقشینه

وبلاگ استادان‌ علیه تقلب چرا اینقدر ابلهانه فیلتر شد؟

2010-08-19T19:36:00.005+04:30

بنا به سوابق، وبلاگ استادان‌ علیه تقلب وبلاگی کاملا غیرسیاسی است که بر اساس اهداف ذکر شده بخش کوچکی از مشکلات موجود در حوزه آموزش عالی کشور با تاکید بر مبارزه با تقلب در آن دنبال می شود. علی رغم رسالت اعلام شده توسط موسسین در خصوص مبارزه با تقلب و عدم سکوت در برابر آن (حتی تا پای جان!) سوابق نشان می دهند که این بزرگواران و کلیدداران اصلی وبلاگ، مشابه قاطبه اساتید دانشگاه در صورتیکه سمبه متهمان به تقلب پرزور باشد عدم هیاهو و حتی سکوت را نیز سیاست چندان نامناسبی نمی بینند که ماجراهای آقای کردان و اتهام های مشابه به تعدادی از وزرا و مسئولین و عدم پوشش جدی این مسائل تائیدی بر این مدعاست. در واقع باوجود اهمیت، جاذبه ژورنالیستی و ارتباطی که اتهام تقلب این سیاستمداران با اهداف وبلاگ داشت موضوعات مذکور کمتر از حدّی که انتظار می رفت مورد توجه قرار گرفت که اگر بخواهیم آن را تحلیل کنیم به ذات محافظه کار ما اساتید دانشگاه بر می گردد که به هر حال به اینچنین ویژگی هایی مزین هستیم و محافظه کاری این دوستان نیز نشان می دهد که آنان دقیقا از جمع خودمان هستند.

متاسفانه، ظاهرا درج یک مقاله کاملا تحلیلی و مستدل در پاسخ به اظهارات غیرتخصصی یک مقام دولتی غیر مسئول در حوزه آموزش عالی موجب انسداد دسترسی معمول به این وبلاگ گردیده است. فارغ از مقایسه وزن علمی-اجتماعی همکار بزرگوارمان جناب پرفسور منصوری و مقام مورد اشاره که بی تردید قیاس مع الفارغ است آنچه که هراس آور است پیام قدرتی است که به این طریق ارسال می گردد. راستش موقعیت جناب آقای دکتر منصوری با بسیاری از ما قابل مقایسه نیست. در واقع هنگامیکه این همکار بزرگوار که علاوه بر منزلت علمی، سوابق روشنی نیز از حیث اعتقاد به اصول و مبانی و تقید به اخلاق اسلامی دارد و از سابقه طولانی خدمت به نظام در مسئولیت های اجرایی در حد معاونت وزارتخانه نیز برخوردار است نتواند نظرات کاملا تخصصی خود را در خصوص صحبت های یک مقام غیر مسئول در حوزه پژوهش در این وبلاگ تخصصی که شاید جمع بازدیدکنندگان دائمی آن در این ایام به 100 نفر نیز نمی رسد درج نماید آنگاه وضعیت دیگران که مشخص است. بنا به برداشت بنده، مقاله جناب آقای دکتر منصوری با منطقی روشن و استدلالی محکم نظرات اعلام شده توسط مسئول امور صنعت و معدن کشور را در خصوص نحوه عرضه یافته های علمی اساتید (که مجددا تاکید می گردد بی ارتباط با حوزه ماموریت وی است) مانند بسیاری از افاضات امروزی شعاری و فاقد منطق و دلیل دانسته است که متاسفانه اعلام این نظر کاملا تخصصی همانگونه که مدیر محترم سایت مرقوم نموده اند در چشم به هم زدنی موجب انسداد دسترسی به وبلاگ کاملا تخصصی (و البته کاملا محافظه کار!) اساتید علیه تقلب در روزی که بنام روز خبرنگار نیز مزین گردیده بود شده است تا مفهوم ارج به خبر و وسایل ارتباط جمعی به شکل جدید و متفاوتی با آنچه که تا کنون می شناختیم، معنی گردد.

راستش همه می دانیم که فیلتر شدن یک سایت به مفهوم عدم دسترسی به آن نیست ولی اصل مطلب این است که منشاء این همه کینه که موجب چنین برخوردهای جاهلانه می گردد چیست؟ به نظر می رسد که اگر ریشه مسئله به طرح موضوع اتاق امن مرتبط باشد لازم است دوباره به این نکته توجه گردد که تقلب مورد اشاره علی رغم همه جاذبه های خبری که داشت چندان مورد توجه این وبلاگ قرار نگرفت و لذا مشکل باید به موضوع دیگری که شاید اتفاق جدید و در راهی باشد مرتبط گردد. در ساده ترین حالت می توان تصور کرد که دادگاه مربوط به ذسیدگی به تقلب مذکور به صدور حکم دیگری در این رابطه نزدیک شده است و لذا از دسترس خارج نمودن پایگاه های اطلاع رسانی می تواند از بعد انتشار اخبار مربوط به نتایج بررسی بکاهد.

تردیدی نیست که این وبلاگ و مطالب آن با وجود اعمال فیلتر درهرحال قابل دسترسی هستند ولی نکته مهمتر مانور قدرت آقایان است. راستی اینها با اینهمه جوانی چقدر قدرت دارند که قادرند حکم بستن رسانه ای را با سرعت نور از از طریق ارتباطاتی که دارند به اجرا درآورند؟ اصولا چنین وبلاگی که فاقد تمامی ویژگی ها و جاذبه های یک سایت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، سرگرمی و ...... است با مخاطبان بسیار معدودی که در قاطبه دانشگاهی دارد (افرادی که قاعدتا جهت گیری ها و تصمیمات خود را با یکی دو مقاله تغییر نمی دهند) چه خطری می تواند در این کشور (که بنا به ادعا در امر آزادی رسانه ها در صدر کشورهای دنیاست) داشته باشد که با چنین سرعتی از دسترس خارج می شود؟ راستی اینهمه قدرت همراه با نادانی های کودکانه در به کارگیری آن در چنین موارد نسبتا کم اهمیتی شائبه وقوع اشتباهات بزرگتر و سرنوشت سازتری که می تواند روی داده باشد و یا در آینده رخ دهد را در مخاطبان القا نمی کند؟ آیا مراجعین به این سایت که علی القاعده از قشر دانشگاهی این مملکت هستند از وجود چنین کانون های قدرت غیر پاسخ گو وحشت نمی کنند؟ آیا این قبیل اشتباهات با همه اهمیّت ناچیزی که در مقایسه با خطاهای بزرگتر دارند در مجموعه تصمیم گیری های اندیشمندان کشور در خصوص ماندن یا رفتن آنان را به سوی دروازه های خروجی کشور هدایت نمی کند؟ وقتی یک فرد با اختیاراتی که قاعدتا در حوزه امور صنعتی تعریف گردیده است در انسداد وبلاگی که بستن آن به سازمان های قضایی و ارشاد و آموزش عالی کشور مربوط می شود اینهمه قدرت دارد پس در کارخانه ها و معادن این دیار که خود را متولی مستقیم آنان می داند چه کارها که می تواند بکند!

خداوند عاقبت امور را ختم به خیر نماید و از عواقب عرضه رایگان دانش به کفار از طریق نشر آن در مجلات ISI مصونمان دارد! آمین.

سید حسین امیرشاهی

یادداشت سایت الف در مورد فیلتر شدن سایت ما

2010-08-15T14:08:00.001+04:30

در این جا ببینید

نيويورک تايمز: در عصر اطلاعات، مرزهاي تقلب براي دانش‌جويان نامشخص است

2010-08-13T17:49:00.005+04:30

بر روي تصوير بالا کليک کنيد.

99 درصد علم دنيا رايگان دراختيار ماست: با آن چه كرد هايم؟ - دکتر رضا منصوری

2010-08-07T13:29:00.012+04:30

اصل مقاله

من مي توانم به شما قسم بخورم: يك نفر
ايراني از صبح تا موقع خواب، در عالم خيال چه
خدمت هاي نمايان به وطن مي كند، چه مجاهدت ها
در دفاع نوع تصور مي كند، چه تجارت هاي
سودمند مي نمايد، چه زمين هاي باير و ويران را
آباد مي كند، چه قنات هاي جاري قشنگي داير
مي كند؛ لكن، همه خيال است، اساس نيست.

خاطرات تاج السلطنه
به كوشش مسعود عرفانيان، نشر تاريخ ايران،
تهران، چاپ چهارم، 1378

اخيراً گزاره هاي جالبي از آقاي محرابيان، وزير صنايع، نقل شده است كه خيلي ها را به فكر فرو برده است؛ هريك به فكري:

- "چاپ مقالات در مجلات بين المللي فروش رايگان علم است ... كه به صاحبان قدرت منتهي مي شود."

- "متأسفانه در جامعة علمي نگاهي ايجاد شده، كه به صورت نامحسوس و كاملاً سازماندهي شده، علم كشورها را به بهاي بسيار ارزان به فروش مي رسد."

- "... نظامات علمي در كشورهاي مختلف مثل كشور ما تابع ضوابط غلط بين المللي قرار گرفته است كه نمونة بارز آن همان چاپ اعضاي هيئت علمي در مقالات ISI است."

- "با اين كار، علم دانشمندان ايراني و دانشمندان ساير كشورها در اختيار قدرتي قرار مي گيرد كه از اين قدرت عليه همان كشور استفاده مي شود."

بنده كه در سا لهاي گذشته سهمي در اعمال سياست هاي تشويق پژوهشگران به انتشار در سطح بين المللي داشته ام از اين گزاره ها بي واسطه بهت زده شدم: مگر مي شود مديران ارشد كشور ما اين چنين فكر كنند؟ اولين فكر من اين بود كه عده اي مي خواهند پيشرفت بلامنازع ايران پس از انقلاب را مخدوش كنند.

اما نه! وزير صنايع كه اين چنين فكر نمي كند! او هم مانند مديران ارشد ديگر كشور رشد و توسعة ايران و عزت ايران را مي خواهد.پس چرا اينگونه صحبت مي كند؟ كمي تأمل مرا ياد پيچيدگي دنياي مدرن، پيچيدگي مفهوم علم مدرن، و نيز پيچيدگي رابطة ميان علم، دانش فني، و رشد اقتصادي و سياسي كشورها انداخت. بسيار ممارست و زمان مي خواهد كه ما جهان سومي ها ذهن هاي پيچيده پيدا كنيم و راه حل هاي بسيط براي مسئله هاي پيچيده مطرح نكنيم. مسئلة ما ناتواني در رشد صنعتي و توليد فناوري و برقراري رابطه ميان علم و فناوري و تجارت و كسب و كار است. اين مسئلة بسيار پيجيد ه اي است كه كمتر كشوري موفق به حل آن شده است. تمام كوشش خيرخواهان و ذهن هاي پيچيدة ايراني از ابتداي انقلاب تاكنون دستاوردهايي داشته است كه شاهد آن هستيم، اما هنوز از آن راضي نيستيم. هنوز در اين زمينه در ابتداي راه هستيم! پس اگر بعضي ها راه حل هاي ساده براي اين مسئلة پيچيده پيشنهاد مي كنند تعجب نكنيم؛ اگر عيب هاي بخش خود را به حساب پژوهشگران دانشگاهي مي گذارند ناراحت نشويم. اينها همه از روي خيرخواهي كساني است كه به پيچيدگي دنياي مدرن و مفاهيم آن عادت نكرده اند.

بگذاريد اين پيچيدگي ها را با چند سؤال و چند عدد بيان كنم: مي دانيم علم نوين چيست؟ مي دانيم دانش فني چيست؟ مي دانيم مالكيت معنوي چيست؟ مي دانيم ايران چند مقالة بين المللي در سال منتشر مي كند؟ مي دانيم جهان، بيگانگان، و قدرت هاي بيگانه چند مقاله منتشر مي كنند و در اختيار ما قرار مي دهند؟ مي دانيم چرا ما نمي توانيم از اين علم بيگانگان به نفع خودمان و به نفع صنعت خودمان استفاده كنيم؟ مي دانيم چرا دشمنان ما علم خود را رايگان در اختيار ما قرار مي دهند؟ چرا وزات صنايع از اين همه علم رايگان روي زمين ريخته به نفع كشور استفاده نمي كند؟

توليد علم جهاني در سال 2008 حدوداً 2 ميليون مقاله بوده است. يك درصد آن مي شود حدود بيست هزار مقاله! سهم ايران در سال 1387/2008 حدود 16000 يعني كمتر از يك درصد بوده است! آمريكا به تنهايي 18 درصد علم دنيا را در آن سال توليد كرده است و همه را هم تماماً دراختيار ما می گذارد! در اختيار ما مي گذارد تا اگر توانستيم به فناوري تبديل كنيم و به دنيا بفروشيم! چرا وزارت صنايع از اين 99 درصد علم دنيا براي توليد فناوري استفاده نمي كند؟ چرا ما در استفاده از اين علم رايگان بر زمين ريخته ناتوانيم؟

وزارت صنايع براي استفاده از اين ثروت انبوه چه تمهيدي انديشيده است؟ به توبره كشيدن خاك ايران كه هنر نيست! سيليس را تني 100 دلار بفروشيم و شيشة اپتيك را بسيار گران تر كيلوئي 1000 دلار بخريم؟ مگر نه اينكه دو دانه شيشة عينك چند گرمي را به قيمت 100 دلار مي خريم! وزارت صنايع توضيح دهد چه كرده است! مگر همين دانشگاهيان نبودند كه بيست سال پيش دانش فني توليد شيشة اپتيك را در ايران به دست آوردند اما وزارت صنايع نه تنها كمكي به توليد اين شيشه نكرد كه مانع هم شد؛ هنوز هم راه باز است: اين گوي و اين ميدان! خاك ايران را به توبره نكشيم؛ كارشناسان وزارت صنايع مثال هاي فراوان ديگري از اين به توبره كشيدن خاك ايران دارند! انتشار مقاله هاي ISI را تقبيح نكنيم كه اين ره به جايي نخواهد برد! نه از 99 درصد علم دنيا مي توانيم استفاده كنيم و نه حتي از دانش فني توليدشده در ايران كه به صورت مقالة ISI درنمي آيد و دانشگاهيان با آن ارتقاء دانشگاهي هم نگرفته اند!

واقعيت اين است كه ما نه علم را مي شناسيم، نه مفهوم دانش فني را درست درك كرده ايم. آنچه كشورها و بنگاه هاي اقتصادي رايگان به كسي نمي دهند دانش فني است نه علم! بنابر تعريف جديد، علم هنگامي علم است كه در چارچوب "گفتمان علمي" به صورت ارائة مقاله در همايش هاي ملي و بين المللي و يا انتشار در مجلات در "اجتماع علمي" مطرح و به بحث گذاشته شود، وگرنه هنوز علم نيست و توليد علمي تلقي نمي شود.

همكاران پژوهشي سخت كوش نگران نباشند. بي دغدغه به كار خودشان ادامه دهند و راه انتشار يافته هايشان را در اجتماع علمي ملي و بين المللي به هرصورت ممكن بجويند! ما بايد اين مرحلة "مشق علم" را همراه با افزايش توليد مقالات ادامه دهيم، تا پس از گذر از اين "دورة مشق" به مرحلة توليد علم وارد شويم و با حضور بين المللي نقش خودمان را در جهان و وظيفة خودمان را نسبت به مردم كشورمان ادا كنيم. آينده ارزش اين زحمات را درك خواهد كرد. و البته اميدوار باشيم نسل بعدي مديران كشور ما هم به نقش خود بهتر واقف شوند و راه توليد دانش فني و تجاري سازي اين دانش را هموار سازند؛ از خود بصيرت نشان بدهند و بصيرت ديگران را با سپر ولايتي دفع نكنند!

والذين جاهدافينا لنهديهم سبلنا.

رضا منصوري
تيرماه 1389

پ.ن: 1. ابن بادداشت را دکتر منصوري براي چاپ ابتدا به ايسنا ارسال کردند که آن خبرگزاري از انتشار آن خودداري کرد.

2. با شگفتي تمام بلافاصله پس از پست اين يادداشت کاملا علمي اين بلاگ فيلتر شد.

اولين كارگاه آموزشي روشهاي هوشمند كشف تقلب

2010-08-01T21:32:00.004+04:30

(بر روي تصوير بالا کليک کنيد. ممکن است به خاطر اعمال فيلتر تصوير ديده نشود)

اولين كارگاه آموزشي
روشهاي هوشمند كشف تقلب
مكان: ميدان شهيد باهنر (نياوران)، پژوهشگاه دانشهاي بنيادي، پژوهشكده علوم كامپيوتر

تاريخ: 18 مرداد 1389

سخنرانان

* مهدي پاكدامن
دانشگاه تهران
* دكتر روزبه ترابي
دانشگاه تهران و پژوهشگاه دانشهاي بنيادي
* دكتر روزبه توسركاني
پژوهشگاه دانشهاي بنيادي
* آدرين جلالي
دانشگاه تهران
* فائزه دري
دانشگاه تهران
* دكتر مهدي صادقي
پژوهشگاه ملي مهندسي ژنتيك و پژوهشگاه دانشهاي بنيادي

انجمن مبارزه با تقلب علمی

2010-07-31T07:40:00.006+04:30

با سلام

به نظر می رسد زمان ایجاد تحول در این فرآیند (تلاش برای مبارزه با تقلب علمی) فرا رسیده باشد. زیرا در حال حاضر، کل فعالیت اعضای این بلاگ تقریباً به نوشتن حداکثر دو- سه مطلب در ماه و نهایتاً اظهار نظر درباره همان دو- سه مطلب خلاصه شده است.

لذا، به منظور هرچه بیشتر شدن بازده این فرآیند، پیشنهاد می کنم که اعضای موسس، به همراه آن عده از اعضای دیگر که تمایل دارند، انجمنی مثلاً تحت عنوان "انجمن مبارزه با تقلب علمی" تأسیس نمایند. یک چیزی مثل انجمن مهندسان مکانیک ایران یا دیگر موارد مشابه. آنگاه با انجام فعالیتهایی چون برگزاری کنفرانس و یا کارگاههای آموزشی، چاپ نشریه و . . . ، به نحو عملی و مناسبتری به مبارزه با این امر مذموم پردازند. اطمینان دارم که مقالاتی که در این زمینه چاپ می شوند، برای جامعه علمی مان، بسیار مفیدتر از برخی مقالاتی است که هر روز توسط جامعه علمی مان در نشریات مختلف جهان به زیور طبع آراسته می گردند.

با احترام

فرامرز آشنای قاسمی

ضرورت ترویج اخلاق آکادمیک در دانشگاه

2010-07-25T14:24:00.005+04:30

برای خواندن مقاله بر روی تصویر بالا کلیک کنید.
مجله ی آیینه‌ی دانشگاه، شماره ۷ و ۸، فروردین و اردیبهشت ۱۳۸۹

براي جلوگيري از تقلب دانش‌جويان، دانشگاه‌ها حقه‌هاي آنان را مي‌آموزند

2010-07-08T10:47:00.012+04:30

اين مقاله‌ي نيويورک تايمز از مرکزي در دانشگاه فلوريداي مرکزي صحبت مي‌کند که براي مقابله‌ با تقلب روزافزون و پيچيده‌ي دانش‌جويان از روش‌هاي نوين فناوري استفاده مي‌کند.

براي ديدن مقاله بر روي تصوير کليک کنيد. سايت نيويورک تايمز متاسفانه در ايران فيلتر است.

با تشکر از دکتر بهروز پرهامي
==========================================================
ترجمه از آقای پیامی
برای جلوگیری از تقلب باید حقه های متقلبین را فرا گیریم
نیویورک تایمز 14 تیر 1389

شاید اینجا خط مقدم نبرد با تقلب دانشجویان باشد: مرکز آزمون دانشگاه فلوریدای مرکزی.

اینجا آدامس جویدن هنگام امتحان ممنوع است چرا که این کار ممکن است پوششی برای مکالمه با یک همدست بیرون از حوزه به وسیله سمعک تلفن همراه باشد.

تمامی 228 کامپیوتر محل آزمون زیر پوشش دوربین های مداربسته هستند و به این طریق اقداماتی مانند تلاش برای عکسبرداری از صفحه نمایش، مثلا، با یک خودکار مجهز به دوربین مخفی جهت کمک به دوستی که قرار است بعدا در امتحان شرکت کند، به راحتی کشف می شود.

داشتن چرکنویش مجاز است ولی تمامی چرکنویس ها به صورت تاریخ دار ممهور می شوند و بایستی در انتهای آزمون تحویل داده شوند.

زمانی که مراقب متوجه حرکت مشکوکی شود تمامی اعمال دانشجو را بر روی کامپیوتر و نیز از طریق زوم کردن یک دوربین نصب شده در بالای سر سر ضبط می کند و این تصاویر بعدا بر روی سی دی ذخیره می شوند تا به عنوان مدرک مورد استناد قرار گیرند.

تیلور الیاس، معاون دانشکده و مدیر مرکز آزمون دانشگاه، می گوید: تقلب به نحو قابل توجهی کاهش یافته و به 14 مورد در میان 64000 فقره امتحان گرفته شده در ترم دوم رسیده است. ما نمی توانیم این مشکل را ریشه کن کنیم ولی به موفقیت نسبی دست خواهیم یافت.

از آنجا که توانایی دانشجویان در تقلب، همگام با تکنولوژی، آنهم نه فقط در امتحانات بلکه در کپی کاری تمرینات با استفاده از تکالیف به اشتراک گذاشته شده در اینترنت، افزایش یافته است، آموزگاران نیز برای شکست دادن متقلبین به تلاش خود افزوده اند.

در تابستان امسال برخی دانشجویان ورودی جدید علاوه بر پرکردن فرم هایی برای انتخاب هم اتاقی و دروس، موظف به گذراندن خودآموزهای کامپیوتری در مورد سرقت فکری گردیدند.

خدمات پیشگیری از سرقت فکری از دانشجویان می خواهد که مقالات شان را ابتدا در این قسمت ثبت کنند. پنجاه درصد دانشکده ها و دانشگاه ها امروزه از چنین سرویسی استفاده می کنند. معروف ترین سرویس در این مورد turnitin.com است که برای بازی تمامی ناپذیر موش و گربه وار با دانشجویانی که با استفاده از تکنولوژی قصد زرنگی دارند، به کار گرفته شده است. ماه گذشته شرکت تولید کننده این سیستم در وبلاگ خود با عنوان "آیا دانشجویان می تواند turnitin را خر کنند؟" هشدار داده بود که الگوریتم های مورد استفاده بر اساس نیازهای جدید، به روزرسانی شده اند.

شیوع تقلب در میان دانش آموزان، که اندازه گیری دقیق آن مشکل است، زیاد به نظر می رسد. در نظرخواهی از 14000 دانشجوی کارشناسی، 61 درصد از آنان به انجام تقلب در تکالیف و امتحانات اعتراف کردند.

این وضعیت نسبت به 65 درصدی که در یک دهه پیش به دست آمده بود، کاهش نشان می دهد ولی مجری طرح، دانلد مک کیب استاد رشته بازرگانی، به این کاهش با دیده تردید می نگرد. او شک دارد که دانشجویان برخی کارها، مانند کپی کردن چند جمله از اینترنت، را دیگر تقلب حساب نمی کنند.

آندره دینس، که خردادماه از کورنل فارغ التحصیل شده و در جریان حضورش در شورای دانشکده های هنر و علوم تقلب هایی را مشاهده کرده است، می گوید: دزدی علمی از اینترنت چنان رواج یافته است که استادان به او گفته اند که آزمون ها و کارهای کلاسی را جایگزین تکالیف نوشتاری نموده اند.

آقای دینس، که رشته اش فلسفه است، در ایجاد صفحاتی که دانشگاه با هدف جلب توجه به درستکاری آکادمیک به وب سایت دانشجویان افزوده است، مشارکت داشته است. از این صفحات لینک هایی به یک خودآموز داوطلبانه در مورد پیشگیری از دزدی فکری و با جمله محکم اولیه "نسل های گذشته نمی توانسته اند به اندازه شما در فکر تقلب باشند." و انگیختن دانشجویان به نگاه کردن به این موضوع در قالب یک تست شخصیت، می باشد.

آقای دینس می گوید که او خصوصا از بیماری همه گیر کپی کردن تکالیف برآشفته شده است. کلمه ‘کار گروهی’ امروزه، به دلیل سهولت ایمیل فرستادن، با گشتن به دنبال کسی که جواب تمرین را دارد یکی شده است.

در ام آی تی دیوید پریتچارد، استاد فیزیک، موفق شد با استفاده از نرم افزاری که برای مقصود دیگری ساخته بود (پاسخگویی آن لاین به مجموعه سوالات فیزیک توسط دانشجویان)، میزان کپی کاری را به طور دقیق مشخص نماید. سرعت پاسخگویی به سوالات بسیار بالابود. دکتر پریتچارد می گوید: اول خیال کردم دانشجویان نابغه ای در ام آی تی داریم. او سپس متوجه شد سوالات در کمتر از زمانی که برای خواندن آنها لازم است پاسخ داده می شوند و در واقع پاسخ ها از جایی دیگر، عموما از ایمیل های دانشجویانی که قبلا این درس را داشته اند، کپی می شوند.

مطابق پژوهش دکتر پرینچارد و همکاران که نتایج آن امسال منتشر گردید، حدود 20 درصد دانشجویان یک سوم یا بیشتر تمرینات شان را کپی می کرده اند. این افراد این کار را با استفاده از سایت هایی شبیه نپستر که برای به اشتراک گذاشتن تمرینات ایجاد شده و دانشجویان بیش از 3500 موسسه آموزش عالی مقالات، جزوه ها و امتحانات گذشته را در آنها بارگذاری می کنند، انجام می دهند.

سایتی دیگر متخصص ارائه پاسخ سوالات کتاب های درسی علوم پایه و مهندسی است و مفتخر است که حل المسائل 77 کتاب فیزیک را دارد، اما پاسخ سوالات خودآموز آن لاین دکتر پریچارد در آن به چشم نمی خورد چرا که ناشر آن به دلیل حفاظت از حق تکثیر رسما تقاضای قطع چنین سرویس هایی را مطرح می نماید.

"شما می توانید همانطور که از تکنولوژی برای اکتشاف استفاده می کنید از آن برای تقلب استفاده کنید" این عقیده دکتر پریچارد است.

سرشناس ترین تکنولوژی ضد تقلب، Turnitin.com، مدعی است تاکنون در 9500 مدرسه و دانشکده مورد بهره برداری قرار گرفته است. تکالیف دانشجویان و دانش آموزان پس از ثبت با میلیاردها صفحه اینترنتی و میلیون ها نوشته های دیگر دانش آموزان مقایسه می شوند و سپس برای مدرس ارسال می گردند. این شرکت می گوید موسساتی که چندین سال است کاربر این سیستم هستند، در زمینه دستبرد فکری در حال تنزل هستند.

متقلبان با هدف کلاه گذاشتن بر سر این سیستم روش های مختلفی را آزموده اند که برخی از آنها در وبلاگ ها و ویدیو ها تشریح گردیده اند. یکی از این روش ها جایگزینی تمامی e ها با یک حرف غیر انگلیسی است که شباهت زیادی بدان دارد. روش دیگر استفاده از ماکرو ها در ورد برای مخفی کردن متن کپی شده است. Turnitin اما معتقد است که هیچیک از این روش ها کارایی ندارند.

برخی مدرسین نیز از استفاده از این سیستم و سایر سیستم های ضد تقلب سرباز زده اند چرا که معتقدند در فضایی که دانشجویان بزهکار تلقی شود جو اعتمادی که بایستی بین دانشجویان و اساتید وجود داشته باشد از بین می رود.

دانشگاه های واشنگتن و لی، برای مثال، چند سال قبل به این نتیجه رسیدند که این سیستم با یکی از شعارهای دانشگاه در تضاد است: "همه چیز از اعتماد به دانشجویان آغاز می شود". داون واتکینز معاون دانشجویی دانشگاه می گوید استفاده از این خدمات بر این امر دلالت خواهد کرد که ما توقع داریم که دانشجویان مان تقلب کنند.

دکتر الیاس می گوید به دلایلی مشابه برخی دانشجویان دانشگاه فلوریدای مرکزی در روزهای اول اجرای طرح معترض تصویربرداری ویدیویی با عنوان چشمی از آسمان بوده اند.

ولی بعد از آن و در طی امتحانات پایانی ترم تابستانی دیگر چنین سر و صداهایی بر پا نشد. از رز کالکسو، یکی از دانشجویان سال آخر، خواسته شد که در طول امتحان کلاه خود را برای پیشگیری از نوشتن تقلب بر روی نقاب، رو به عقب بگذارد و خانم کالسکو با این تغییر مدل مخالفت کرد.

اشلی هومن دانشجوی سال اول ام بی ای گفت زمانی که در دانشگاه فلوریدا دوره کارشناسی را می گذرانده است، "همه تقلب می کردند" ولی با مقایسه پاسخ دانشجویان در یک کلاس 300 نفره به این نتیجه رسیده بود. او یک مرکز امتحانات کاملا زیرنظر گرفته شده را ترجیح می دهد چرا که در این شرایط همه برای بیشتر درس خواندن و آماده شده برای امتحان ترغیب می شوند چرا که نمی توان از نفر پشتی پرسید "تو چی نوشتی؟"

برای مدرسینی که زیر بار سیستم های های ضد تقلب نمی روند هم شاید یک خودآموز آن لاین دستبرد فکری، راهگشا باشد.

نتیجه یک پژوهش منتشر شده در ماه ژانویه می گوید دانشجویانی که خودآموز تحت وب را گذرانده اند دو سوم کمتر از کسانی که این کار را نکرده اند، دست به سرقت فکری می زنند. (این تحقیق همچنین نشان داد دانشجویان با نمرات کمتر، بیشتر دست به دستبرد فکری می زنند.)

توماس دی ،نویسنده همکار در پژوهش و در حال حاضر اقتصاد دان دانشگاه ویرجینیا، می گوید: "خودآموز اثر فوق العاده ای داشت."

دکتر دی گفت: بسیاری استادان نمی خواهند جو خصمانه ای بین خود و دانشجویانشان ایجاد کنند و فرض را بر گناهکاری آنان بگذارند. وی ادامه داد: نتایج ما برگذاری یک خودآموز را برای دانشجویان به جای ترساندن آنها توصیه می کند.

در حال حاضر معدود دانشگاه هایی هستند که دانشجویان را به گذراندن چنین خودآموزهای مجبور می کنند تا ابتدا به آنها بیاموزند که چگونه به کار و حتی ایده دیگران ارجاع دهند و سپس از آموخته های خود امتحان می گیرند.

خودآموز مورد استفاده چند سال قبل به وسیله دو هم دانشگاهی به نام های بیت و کلبی ساخته شده است. بخشی از دلیل اجباری بودن این دوره آن است که، به گفته سوزان لاوت استاد فلسفه دانشگاه، دانشجویان در عصر اینترنت شاهد کپی کردن بخش هایی از متن و موسیقی و تصاویر هستند، بدون اینکه به درک کاملی از دستبرد فکری رسیده باشند.

در مرکز آزمون فلوریدای مرکزی یکی از موارد اخیر تقلب هیچ ربطی اینترنت و تلفن موبایل و اساسا تکنولوژی نداشته است. دانشجویی با خالکوبی بسیار زیاد که در میان آنها تقلب های نوشته شده بر بازویش کشف گردید.

آغاز دوره ارزشیابی نرم افزار تشخیص تاراج دوکولوکDocoloc در دانشگاه تهران

2010-07-06T20:12:00.000+04:30

حدود یک ماه است که بین اجرا ی پروتکل تشخیص تشابهات آزمایشگاه اطلاع رسانی و یا تطبیق نرم افزار تشخیص تاراج Docoloc با کد واحد فارسی دچار تب و تاب هستم. هیچ یک از آنان مطابق انتظار عمل نکرده است. اولی منحنی فراگیری بالایی دارد و نه زیاد باب میل اساتید است و نه دانشجویان. در دومی امروز با دیوار سنگی برخورد کردم. با این وجود همواره بارقه امیدی در ناآمیدی است (There is always a silver lining). آزمایشگاه شماره 2 اطلاع رسانی دانشگاه تهران در برنامه خود خرید این نرم افزار را دارد. هدف فراهم کردن امکانی برای استفاده از این نرم افزار برای Proof کردن مقالات در برابر موارد تاراج مخفی Stealth Plagiarism و تاراج ناخودآگاه Unconscious Plagiarism می باشد.

برای این منظور تا 16 ژوییه 2010 این امکان برای اعضای این بلاگ وجود دارد تا مقالات لاتین خود ( اعم از چاپ شده یا چاپ نشده) را برای من ارسال دارند. خواهشمندم مقالات خود را به صورت doc یا pdf ارسال کنید. گزارش نرم افزار مستقیما برای شما ارسال می شود. فقط بزرگواری نموده پس از مطالعه نظر خود را برای من ارسال دارید.

در صورتیکه برخی راغب به مراجعه حضوری هستند از قبل هماهنگی لازم را با شماره 61117461 آقای مهندس تهرانی انجام دهید. محل آزمایشگاه شماره 2 در پردیس مرکز دانشگاه تهران است.

از طرف خود و همکارانم از توجه و همراهی شما کمال سپاسگزاری را دارد.

نادر نقشینه

آزمایشگاه اطلاع رسانی

دانشگاه تهران

از نظریه بازی‌ها بیاموزیم

2010-07-06T15:06:00.010+04:30

(براي ديدن اصل مقاله کليک کنيد)

دانش - عضو هیات علمی دانشگاه واشینگتن که از مدل‌های ریاضی برای علم‌سنجی استفاده می‌کند، معتقد است توجه به نظریه بازی‌ها می‌تواند جلوی مشکلات احتمالی در سوء استفاده از معیارها را بگیرد و انگیزه دانشمندان را برای بهبود پژوهش‌ها اصلاح کند.

جوین دی. وست*: دادن جواب‌های بد، بدتر از چیزی نیست که یک سیستم رتبه‌بندی می‌تواند انجام دهد، بدترین چیز این است که علم بد را تشویق کنیم. نسل بعدی معیارهای ارزیابی علمی نیاز دارند که حتما به این موضوع توجه داشته باشند.

وقتی دانشمندان عناصر را بر اساس وزن ملکولی آن‌ها طبقه بندی می‌کنند، هیچ عنصری نیست که سعی کند خود را به رتبه‌های بالاتر برساند اما وقتی این کار را مدیران در رابطه با دانشمندان انجام می‌دهند، چنین اتفاقی نمی‌افتد و آن‌ها در یک بازخورد قوی سعی می‌کنند خود را در این سیستم‌های رتبه‌بندی بالاتر بکشند و ارتقا یابند.

حال اگرکمیته متصدی این کار ارزش بالاتری را به کمیت در برابر کیفیت بدهد؛ اعضای هیات علمی تمایل بیشتری پیدا می‌کنند تا تعداد بیشتری مقالات با کیفیت کمتر تولید کنند. برخی از مشاوران حتی افراد آکادمیک را به انتشار کوچک‌ترین کار ممکن تشویق می‌کنند تا بتوانند اعتبار زیادی را نزد رییس دانشکده و آن‌هایی که در راس امور هستند، کسب کنند. متاسفانه این توصیه در سیستم‌های موجود به خوبی کار می‌کند.

به خاطر همین بازخورد است که نمی‌توان به مشکل رتبه‌بندی خروجی دانشمندان به سادگی مشکلی که در آمارهای عملی وجود دارد نگاه کرد. در عوض باید گفت که این مشکل یک مشکل نظریه بازی در طراحی مکانیزم است.

اولین قدم در حل این مشکل این است که خروجی دلخواه را مشخص کنیم. دو هدفی که انجمن باید کارش را روی آن متمرکز کند، این است که بار در حال افزایش روی سیستم را کم کند و نیز نگذارد نویسندگان کارهایشان را به واحدهای کوچک قابل چاپ تفکیک کنند.
اگر مجلات بتوانند فهرستی از مقالاتی را که رد کرده‌اند، در کنار مقالات منتشر شده چاپ کنند؛ توانسته‌اند پایه‌های نوعی از سیستم سرزنشی را شکل دهند. در عوض این کار دانشمندان را تشویق می‌کند مقالات خود را به جای این که برای بهترین مجله ارسال کنند به مجلاتی بفرستند که متناسب با مقاله‌شان است. علاوه بر این کمیته‌های متصدی می‌توانند به اعضای هیات علمی اجازه دهند که فقط 5 مقاله برتر خود را برای ارزیابی ارسال کنند و این طور نباشد که تمامی مقالاتشان را ارسال کنند. از این به بعد است که دانشمندان انگیزه پیدا می‌کنند تا مقالاتی با کیفیت بالاتر و مفصل تر بنویسند.

هر دوی این قوانین می‌توانند انگیزه‌های محققان را (احتمالا برای بهبود علم) اصلاح کنند. ناشران و اعطاکنندگان امتیازات در بازی علم مشوق هستند و قدرت تکمیل و اجرای قوانین را دارند. اما این که کدام رفتارها را باید تشویق کرد و چگونه آن را به بهترین نحو ممکن اجرا کرد، هنوز به صورت یک سوال باز باقی مانده است.

*عضو هیات‌علمی دانشگاه واشنگتن در سیاتل
نیچر، شماره 7300، 17 ژوئن - ترجمه: فریبا فرهادیان

منبع: لینک (با تشکر از امیر رضا منصوری)

نظری در مورد سخنان اخیر وزیر صنابع در مورد مقالات آی اس آی

2010-07-01T22:00:00.001+04:30

In this news item:

http://www.farsnews.net/newstext.php?nn=8904100385

Mr Ali-Akbar Mehrabian raises some issues that are worthy of serious consideration. Before going into details, I must first declare my ignorance with regard to the Iranian laws regarding protection of intellectual properties, in particular laws that protect rights of scientists and engineers affiliated with academic institutions against commercial exploitation of their inventions by third parties.

Given the last-mentioned fact, personally I believe that not publishing the results of one's researches, for the fear of one's ideas being exploited by others (something that Mr Mehrabian seems to be hinting at) is not only not practicable, but is also against a fundamental principle that has made the scientific project one of the most successful of all projects in the entire human history, namely the principle of openness. (Yes, it is true that one's ideas can be used by others once made public, but where would we be today if we were barred from knowing other people's ideas? Exchange of ideas is a two-way street.)

This is not to say that the remarks by Mr Mehrabian were without merits. Rather, it is my conviction, that solution to the problems that Mr Mehrabian raises must be sought elsewhere, namely in setting up specialized and competent institutions for better protecting the intellectual properties of the country.

For illustration, the patent laws in the USA give all researchers (whether residing in the USA or not and whether US citizens or not) the right to apply for US patents on the contents of their publications over a period of one year from the date of making their relevant work public. In Europe, one can apply for patents on the condition that one's pertinent work has not been made public (i.e., even not sent to a journal for publication) at the time of application. The restrictive nature of the European patent laws has the advantage of enabling one to turn one's patent into one that offers protection worldwide (to be precise, in all countries that have signed a specific international treaty).

In general, in industrial research institutions (such as Alcatel-Lucent/Bell Labs in the USA, Phillips Research Labs in the Netherlands, Siemens in Germany, etc.) nothing can be sent for publication prior to the relevant manuscript having first been examined by a special office (whose members consist of researchers and lawyers specialising in patent laws) in these institutions; these offices are tasked with making patent applications for whatever that they deem as being patentable in any given manuscript. After this process, which delays submission for publication of any given manuscript for only several days, the authors are permitted to make their work public in any way that they deem appropriate. Exception to this rule concerns the cases where the research done is funded by a third party (such as external commercial companies, or the military) on the condition that the research results, being their property, remain secret (this is contractually fixed at the outset).

In recent years, many European universities have set up special departments whose sole task is helping scientists and engineers in patenting their discoveries and possibly helping them (in terms of obtaining the initial funding required for demonstrating the viability of the ideas being patented) in turning their ideas into commercially viable products. The following link may be consulted for seeing how one of the most celebrated universities of Europe (ranked the first in Europe and the fourth in the world) has been acting on the need to protect this university's intellectual properties, and thereby a nation's intellectual capital, without thereby compromising the principle of openness that is so fundamental to the world of thoughts and ideas:

http://www.enterprise.cam.ac.uk/index.php

Mr Mehrabian is strongly advised to take notice of this and similar developments elsewhere.

Yours sincerely,
BF.

یک نابغه ی دیگر ایرانی در صنعت آی تی

2010-06-28T11:45:00.004+04:30

لينک حاوی توضیحات کامل

اما کاش او در استفاده از فتوشاپ کمی از نبوغش استفاده می‌کرد!

با تشکر از امیر مرعشی برای ارسال عکس اصلی

سلطان دردم تویی تو تویی تو : یا تاملی بر یکی از بردارهای تاراج علمی

2010-06-24T19:01:00.004+04:30

حدود یک سال پیش استاد و همکاری بنام سرکار خانم دکتر حجازی توجه مرا به تزی رهنمون نمود که در رابطه با انگیزش تقلب (cheating) در دانشجویان دبیرستانی جلب کرد. دانشجویان دبیرستانی به یکباره مرتکب این فعل نمی شوند و در ابتدا فرایند پیچیده ای را برای ارزش زدایی و یا بی ارزش نمایاندن معلم در ذهن انجام می دهند. به عبارت دیگر دانش آموز می داند که عمل مذمومی را انجام می دهد اما سعی می کند قبل از ارتکاب به آن توجیهاتی از قبیل "استاد بی سواد بود"، "این دانشکده ارزش اعتماد مرا ندارد" و امثالهم را برای پایین اوردن استانه ارتکاب ارائه کند.

پیش خود فکر کردم بد نیست اینکار را در میان دانشجویان خودمورد بررسی قرار دهم. در یک مورد، ازمون یکی از گروه های دانشجویی را در سالنی برگزار کردم که به دوریین مدار بسته مجهز بود. به دانشجویان اطلاع داده شد که جلسه تحت نظارت دوربین مدار بسته خواهد بود. دوربینها از نوع Billion مجهز به سیستم دریافت و پخش صوتی بودند. محل دوربینها به دانشجویان نشان داده شد. آزمون بدون نظارت برگزار گردید و فقط تعداد کمی (3 دانشجو از 25 نقر) از فرصت هم اندیشی با یکدیگر استفاده نکردند. البته در آزمونهایی از نوع Open Book و یا Take Home مسئله تقلب آنقدرها که تلاش و ممارست برای حل مسئله اهمیت دارد، بحرانی نیست. اما در این مورد خاص فقط سخن یک دانشجو که " دوربین کار نمی کند" کافی بود که دانشجویان من یک امتحان پارتی داشته باشند. برای اطمینان بیشتر از میان مراجعین به آزمایشگاه بطور تصادفی به صحبت در مورد اینکه تقلب و پدیده شیرین ببر و وبچسبان در جه مواردی مباح است به بررسی بیشتر موضوع پرداختم. خوشبختانه در میان دانشجویان من کم نیستندافرادی که صریح اللهجه بوده و مکنونات خویش را نمایان می سازند. البته خالی از لطف نیست که این جلسات که یکی از آنان پریروز ساعت 21 در دانشکده به پایان رسید، همواره اینجانب بصورت گرده آماج نیشها قرار گرفته و نقش سوپاپ را ایفا می کنم. ظاهرا همان فرایند ارزش زدایی برای پایین آمدن استانه ارتکاب، حد اقل در دانشکده من بنظر می رسد که صادق است. این امر ناراحت کننده است. معمولا در ایران دانشگاه نقش تعدیل کننده و تخفیف دهنده پلشت پوییهای نظام متوسطه را داشت. همکاران من نه تنها باید فردی را از حالت روخوانی به حالت تحلیلگری سوق می دادند بلکه می بایست جهتگیری شغلی و عرفی را هم اصلاح می نمودند. اما بنظر می رسد که با وضعیت فعلی، دانشگاه دارد به سمت وسوی تشدید این رفتارها می رود.

یکی از اقدامات برای کاهش تقلب و تاراج علمی ارزش قایل شدن برای دانشجو است. اگرچه بخشی از این عمل به منش خود استاد و مدرس باز می گردد اما سیستم آموزشی نقشی بسیارحساس در این زمینه دارد. دانشگاه علیرعم تمامی کلیشه های رایج ( معبد علم، محل گردهمایی عشاق دانش، چشمه لایزال نوآوری) یک سازمان دانشی است که مهمترین دارایی سازمانی آن این دانشجویان می باشند. در برخی از گوشه ها و کنجهای نظام آموزشی چهار سال سرمایه و عمر دانشجو ( و دانشگاه) را صرف می کنند تا در هنگام فارغ التحصیلی به او بگوییم بای بای دیگر ما را با تو کاری نیست.

پایان نامه قرار نبود که بصورت یک موجودیت کالا مدار (merchandise) بدل شود. پایان نامه قرار بود که نشانگر اولین راه نمایی دانشجو بعنوان یک مسافر در جریان بی انتهای علم باشد نه هدف. دانشجویان قرار است فقط کسری از اپسیلونی را به دانش بشر اضافه کنند. پیشرفت علمی نه در جهشهای چشم افسا بلکه از تجمیع این اپسیلونها حاصل می شود. ما نگران پایان نامه نویسی بعنوان یک صنعت نقلی (Noghli) هستیم اما چرا دسترسی به پایان نامه های موجود را چنین با حبس و قبض روبرو کرده اند؟ آیا در مراقبت غیر منعطف و فراگیر از این مایملک دولتی در برابر پدیده تاراج گوهر ارزشمند تری را از دست نمی دهیم؟ یک دانشمند و مهندس یک شبه بوجود نمی آید بلکه در فرایندی که هرکدام از ما به نحوی در آن نقش داریم آبدیده و ورزیده می شود. او زمانی بسیار بر می گیرد و کم بار می دهد، ولی در زمان بهره دهی او آن خواهد کرد که در دوران پرورش بر او رفته است. در تاراج عامدانه ای از یکی از اختران ادب فارسی آیا نباید اندیشید که:

بنی عالم اعضای یک پیکرند که در دانشجویی ز یک گوهرند.

مدرس دانشگاه کمبریج به خاطر سرقت علمی از دانشجو عذرخواهی کرد

2010-06-19T15:32:00.002+04:30

لینک به مقاله ی گاردین

زندگی، ISI ودیگر هیچ

2010-06-09T07:29:00.002+04:30

با سلام

شبکه های اجتماعی و ابزارهای آن از جمله این وب لاگ در نهادینه کردن، نهادینه زدایی و تاویل و تفسیر دانش نقش دارند. با اینوجود در بسیاری از موارد درونی سازی دانش از بررسی تجربیات آغاز می شود. زندگی، ISI و دیگر هیچ نام برنامه جبرانی برای کم کردن فشار (Stress Release Coping Exercise) برای دانشجویان است که در آن درقالب طنز به بحث توسعه علمی را مورد موردکاوی قرار می دهند. جالبترین بحث در مورد اهمیت ISI در توسعه رشته زبان و ادبیات فارسی بود ( استعاره استادی که می بایست برای ترفیع دست به دامن دانشگاه آریزونا یا آوستین می شد).

من بسیار سپاسگزار خواهم بود که اگر همکاران و خوانندگان این وبلاگ موارد جالب در مورد تقلب و تاراج علمی را برای من ارسال دارند. برای نمونه یکی از دوستان برای من نقل کرده است که در یکی از دانشگاه های تهران، استادی برای اثبات یک نکته به You-know-who، در مقالات نمایه شده در ISI خود بعنوان نویسنده دوم، نام مهندس آب و چای ( بخوانید آبدارچی) را قرار می داد.

در ضمن اگر برای من این موارد را می فرستید، لطفا مشخص فرمایید که آیا اجازه انتشار آن را بصورت نقل قول مستقیم، غیر مستقیم یا شفاهی دارم یا نه؟

با تشکر

نادر نقشینه

مرز خرید خدمات علمی، ویرایش و تقلب کجا است؟

2010-06-04T12:23:00.004+04:30

در منابع متعددی و از جمله وبلاگ استادان علیه تقلب نگرانی‌هایی ابراز شده است در مورد گسترش شرکت‌هایی که خدماتی از قبیل تهیه پایان‌نامه و مقاله دانش‌جویی و شاید نوشتن بیانیه تحقیق (SOP) را ارائه می‌کنند. موضوع کار این شرکت‌ها در نگاه اول و خصوصن در حالت اکستریم آن یعنی تولید دروغین پایان‌نامه به نام یک فرد، به طرز بدیهی غیراخلاقی و غیرحرفه‌ای است. با این حال به نظر می‌رسد که اگر در جزییات مساله دقت کنیم شاید مرز بین دریافت خدمات مشروع و فعالیت‌های غیراخلاقی آن‌قدر هم روشن و قطعی نباشد. این نوشته سعی می‌کند استدلال شهودی برای روشن نبودن این مرز و سپس توصیه سیاستی کوتاهی بر مبنای آن ارائه کند.

برای قضاوت در مورد اخلاقی بودن یا نبودن فروش و خرید این نوع خدمات لازم است که ابتدا کارکرد مقاله و پایان‌نامه و بیانیه تحقیق مشخص شود. به نظر می‌رسد "حداقل" دو کارکرد متفاوت را بشود برای تالیف علمی ذکر کرد:

کارکرد اول نشر و عمومی‌کردن علم است بدون این‌که منفعت (حداقل مادی) معنی‌داری برای صاحب مقاله به دنبال داشته باشد. استاد دائم (Tenured) یک دانش‌کده را در نظر بگیرید که خدمات معمول خود به دانش‌کده را در حد معقولی ارائه می‌کند. در بسیاری از دانش‌کده‌های اروپایی که حقوق‌ اساتید دائم قابل مذاکره نیست تولید مقالات اضافی‌تر برای این استاد منفعت حاشیه‌ای (Marginal Benefit) چندانی ندارد (اگر نگوییم که هیچ منفعتی ندارد). مثالی از داخل ایران بزنیم. در یکی از رشته‌های علوم‌انسانی در ایران، مترجم صاحب‌نام و بی‌اندازه پرکاری وجود دارد که فهرست طولانی از کتاب‌های عالی و پرحچم در برخی زیرشاخه‌های این رشته‌ را ترجمه و منتشر می‌کند؛ هر چند که کیفیت ترجمه‌ها لزومن خوب و یک‌دست نیست. افراد مطلع می‌گویند که ایشان خودش این ترجمه‌ها را انجام نمی‌دهد و ممکن است حتی فرض کنیم که چه بسا عنوان کتاب‌ها را هم خودش انتخاب نمی‌کند. آگاهان می‌گویند که مترجم ظاهری، شخصن بازرگان موفقی است که به دلیل علاقه به برخی مباحث علمی مترجمان حرفه‌ای را استخدام می‌کند تا ذیل نام وی (که حتی ممکن است خود این نام هم مستعار باشد) کتاب‌های خوبی را ترجمه کنند. سوال این است که تا چه حد می‌توان کار وی را غیراخلاقی دانست؟ آیا قبح این کار قابل قیاس با خرید آماده پایان‌نامه است؟ در هر دو مورد فرد پولی داده و اثر نوشتاری را به نام خود ثبت کرده است. ولی آیا محتوای اخلاقی دو مساله یک‌سان است؟

کارکرد دوم نوشتن مقاله و بیانیه تحقیق، علامت‌دهی (Signaling) از قابلیت‌های پنهان یک فرد در یک بازار دارای اطلاعات نامتقارن است و به نظر می‌رسد نگرانی اصلی بیش‌تر حول تقلب در این نوع تولیدات باشد. در شرایطی که یک سازمان قصد استخدام یک محقق را دارد و امکان ارزیابی دقیق همه مهارت‌های او ندارد، از طریق بررسی تولیدات علمی او تخمینی نسبت به قابلیت‌های مختلف فرد (قابلیت یافتن ایده‌های جذاب، توانایی محاسباتی، قدرت استدلال منطقی، توانایی نگارش علمی و ...) به دست آورده و تصمیم می‌گیرد. این کارکرد بسیار شبیه به کارکرد نمره در امتحانات است. به نظر می‌رسد که در این حالت فریب‌دهی از طریق به‌بود غیرواقعی کیفیت نوشتار علمی امری غیراخلاقی باشد. نکته این است که همین موضوع بدیهی آن‌قدر هم بدیهی نیست و یا اگر دقیق‌تر باشیم در عرف علمی جهانی آن‌قدر غیرمعمول نیست. به مثال‌های زیر دقت کنید:

1) قابلیت نگارش به زبان خارجی یکی از توان‌مندی‌هایی است که موسسات در زمان استخدام افراد غیربومی مد نظر دارند. پس کیفیت نوشتاری مقاله یا بیانیه تحقیق خودش یک علامت از این موضوع است. با این همه تقریبن در اکثر دانش‌گاه‌های خوب دنیا (و مشخصن در آمریکا) مرکز زبان یا نگارشی در دانش‌گاه وجود دارد که به دانش‌جویان خارجی خدمات اصلاح و ویرایش نگارشی مقالات علمی‌شان را ارائه می‌کند. این مرکز یکی از خدمات رسمی و قانونی دانش‌گاه است و دانش‌جویان دکترا سهمیه رایگان استفاده از این خدمات را دارند.

2) قابلیت تجزیه و تحلیل موثر داده‌ها و استفاده درست از روش‌های اقتصادسنجی و آمار خصوصن در حوزه علوم انسانی یک قابلیت کلیدی و جذاب برای بازار کار است. دقیقن به همین دلیل، در بسیاری از دانش‌گاه‌ها مرکز رسمی داده‌پردازی وجود دارد که کارش مشورت دادن و انجام امور آماری مقاله‌های تحقیقی دانش‌جویان است. باز این نوع مراکز کاملن قانونی و جزوی از سیستم دانش‌گاه ‌هستند.

3) توانایی جمع‌آوری و مرتب‌سازی و پاکیزه‌سازی داده‌های با حجم زیاد و یا انجام کار میدانی یک توانایی مهم دیگر محقق جوان است. در امر تحقیق استخدام دست‌یار تحقیق برای انجام این نوع فعالیت‌ها امری مشروع و جا افتاده است. همان طور که استخدام یک دست‌یار برای مرور ادبیات و نوشتن گزارش آن، یک برنامه‌نویس برای تهیه کدهای رایانه‌ای و مواردی از این جنس به نظر چندان اشکال‌دار نمی‌رسد و معمول است.

4) این نوع خدمت ممکن است (فعلن) در بازار موجود نباشد ولی دعوت از یک هم‌کار برای خواندن انتقادی مقاله و یافتن اشکالات منطقی، استدلالی و محاسباتی مقاله و پیش‌نهاد اثبات‌های به‌تر برای قضایای ریاضی و غیره موضوع رایج و تشویق‌شده در آکادمی است. در برخی رشته‌های علمی در اکثر کنفرانس‌های جدی یک نفر منتقد (Discussant) مقاله را به تفصیل خوانده و نظرات انتقادی خودش را بلافاصله پس از ارائه مولف اصلی ارائه می‌کند. گاهی دریافت این نظرات باعث تحول بنیادی مقاله می‌شود. نقشی که گزارش داوری مقالات هم ایفا می‌کند.

مثال‌های ذکر شده‌ نمونه‌ای از به‌بود در جنبه‌هایی از تولیدات علمی هستند که به خواننده آن‌ها علامتی در مورد توانایی محقق می‌دهند ولی در عین حال خرید یا دریافت رایگان آن‌ها از بیرون یا یک فرد ثالث، امری پذیرفته‌شده (و حتی تشویق شده) در عرف علمی جهانی هستند. به سوال اول این پست برگردیم. مرز بین دریافت این خدمات به شکل مشروع و خرید غیرمشروع آن‌ها کجا است؟

اگر دریافت خدمات برای محاسبه مشخصات پیچیده آماری یک نمونه (Sample) امری معقول باشد چرا خرید خدمت برای حل یک معادله دیفرانسیل جزیی یا شبیه‌سازی عددی یک مساله کنترل بهینه در جایی از مقاله باید غیراخلاقی باشد؟ اگر استخدام مشاور برای طراحی درست پرسش‌نامه و به کارگیری دست‌یار محلی برای انجام مصاحبه و پرسش‌نامه امری رایج و پذیرفته شده است چرا سفارش تهیه و تست یک الگوریتم قوی و جدید پردازش تصویر باید مشکل‌دار باشد؟

و حالا به این سوال می‌رسیم که اگر برون‌سپاری (Outsourcing) جنبه‌های نسبتن استاندارد و مکانیکی یک تحقیق مشروع و عرفی است پس چه چیزی یک محقق را به صورت مشروع و قانونی صاحب مقاله‌ای می‌کند که هر بخش از کار آن را یک گروه دیگر انجام داده‌اند؟ فرق یک مولف واقعی و خریدار کذایی پایان‌نامه کجا است؟ شاید بگوییم اولن داشتن ایده تحقیق این مرز را ترسیم می‌کند. خوب است از خودمان بپرسیم چه قدر از ایده‌های تحقیق جذاب، از گپ‌های سرناهار با محققان دیگر به دست می‌آید؟ چند بار برای‌تان پیش آمده که محقق دیگری موضوع جذابی برای یک تحقیق را پیش‌نهاد کرده و گفته که من فرصت یا توانایی فنی پیاده‌سازی آن را ندارم و خود شما همت کرده‌اید و موضوع را تبدیل به یک مقاله علمی کرده‌اید؟ پس ظاهرن حتی برای انتخاب موضوع تحقیق هم می‌توان از دیگران کمک گرفت. چرا وقتی این خدمات را به رایگان و داوطلبانه از هم‌کاران‌مان دریافت می‌کنیم احساس گناه نمی‌کنیم ولی خرید آن‌ها از یک شرکت حرفه‌ای و تخصصی باید امری غیراخلاقی باشد؟

معیار دوم ممکن است تفکیک بین انجام یک کار از ابتدا و اصلاحات جزیی باشد. اصلاح یک بیانیه
تحقیق امری قابل قبول است ولی نوشتن آن از ابتدا به اسم یک نفر دیگر غیراخلاقی است. اگر این طور فکر می‌کنید الگوریتم زیر را برای نوشتن یک بیانیه تحقیق
(SOP) در نظر بگیرید.
1) با یکی دو نفر برای موضوع "مشورت" کن. (امر مشروع)
2) یک نوشته بسیار ابتدایی و ضعیف بنویس. (امر مشروع)
3) آن‌را برای دریافت "اصلاحات" محتوایی و علمی و زبانی "جزیی" به یک یا چند مشاور بده. (امر مشروع). (هر قدر نوشته ضعیف‌تر باشد این اصلاحات و پیش‌نهادها اساسی‌تر خواهند بود).
4) نظرات مشاوران را اعمال کن.
5) اگر کیفیت به حداقل معقول نرسید به قدم سه برگرد.

اگر تردیدهای شهودی قبلی را قبول کنیم، باید از خودمان بپرسیم که مشخصن چه چیزی در جوهره خدمات شرکت‌های ایرانی ارائه دهنده خدمات علمی وجود دارد که غیراخلاقی است؟ احتمالن برخی جنبه‌های غیراخلاقی در ماجرا وجود دارد که باید شناسایی و نقد شود ولی پیش‌نهاد نگارنده این است که در مورد شناسایی این جنبه‌ها دقیق‌تر و در مورد نقد آن‌ها صبورتر باشیم. اگر دقیق نباشیم شاید فضایی ایجاد کنیم و باعث شویم تا کل یک صنعت در ایران غیرقانونی اعلام شود (که شده است). این صنعت خدماتی را به دانش‌جویان و محققان ایرانی ارائه می‌کند که هم‌کاران خارجی آن‌ها را به رایگان یا به قیمت معمول از نظام دانش‌گاهی و تحقیقاتی خودشان دریافت می‌کنند.

حامد قدوسی، دانشجوی دکترای فاینانس
مدرسه تحصیلات تکمیلی فاینانس وین، اتریش

Anti-Plagiarism Counter Measures: A Lighter Note

2010-06-03T20:19:00.005+04:30

My tenure as the Director of Information Studies Lab at University of Tehran is drawing to a close. I can just imagine the sigh of relief by the Accounts, as they no longer need to worry about how to finance my impulsive purchases. The primary purpose of the lab was to make the pursuit of science as a fun activity for the students. In early days, students tip toed around the Lab, and were afraid to break something. Nowadays they Oh-So-Politely (and at times not so politely) demand why the lab lacks a certain piece of equipment. I call that an improvement.

But nothing compares with the students trust which at times was the only thing that kept the lab going...especially in the area of comparative plagiarism research. A month ago I was worried about a new type of plagiarism which borders on Fraud. I call it stealth plagiarism. The issue cropped up during an investigation concerning the efficiency of plagiarism detection software for farsi articles. It seems that if a plagiarist-artist (and I use the term advisedly) exercises patience, there are a slew of techniques that would make plagiarizing other works nearly difficult for plagiarism detection softwares to identify.

Imagine you wish to plagiarize article A. You take Article A... and translate it into Persian. You change the reference stylistics. Let us call this article Ap. You then take this article and retranslate it back into English (using an unsuspecting, cash-strapped translator). You then revise the stylistics using a word processor such as MS Word 2007. Here you need to know what anti plagiarism software the journal you intend to submit your article to is using. Apparently most of these softwares focus on patterns of similarities. Each has its own footprint. At this stage the revised article (which we call article Ae) would be reformatted to defeat this including the punctuation marks and paragraphing revisions. If done correctly, in most cases it is possible to push plagiarism detection efficiency down to 30%. This could mean a reasonable doubt that could lead to publication.

The sheer effort involved is more than what one spends on writing an article from scratch. However if the perpetrator is involved in Salami Slicing plagiarism or paper mill operation, it could make paper recycling harder to detect. I take off my hat before an evil genius who thought up this. While this is more closely akin to Fraud but within the framework of our research into plagiarism it could be termed as Stealth Plagiarism.

Please do share your thoughts with me on this subject...Do you think that there is a market for anti-Plagiarism counter measures... How about Anti-plagiariasm Counter Counter Measures?

Wishing you all the best

Nader Naghshineh :)

P.S. I apologize in advance to Doctor Ghodsi... However, in order to increase the chances of our blog being noticed by a wider audience (And Google-bot) from time to time I believe to recap some of the discussions in English

اسلایدهای مربوط تاراج علمی

2010-06-03T15:46:00.003+04:30

با سلام

به پیوست اسلایدهای کارگاه بالابردن حساسیت نسبت به تاراج علمی ایفاد می شود. از آنجا که اسلایدها روی رایانه اپل کارشده است احتمال اندکی برای بروز تقص در فونتها وجود دارد. برای اولین بار در دانشگاه تهران استفاده از نرم افزار شناسایی تاراج DOCOL@C در نقش پیشگیری از تاراج ناخودآگاه برای گروهی از دانشجویان میسر گردید. با توجه به استقبال دانشجویان، این سیستم بصورت رسمی در آزمایشگاه شماره ۲ اطلاع رسانی (ISL-2) در محل کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران نصب خواهد شد.

اسلایدهای کارگاه ISL-1

استفاده‌ی غیر مجاز از اسلایدهای درسی اساتید خارجی

2010-06-02T20:16:00.007+04:30

این پیام از سوی دکتر بهروز پرهامی، استاد باسابقه‌ی دانشکده‌ی مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه کالیفرنیا در سنتاباربارا دریافت شد که از اهمیت زیادی برخوردار است. متاسفانه این نوع سوء استفاده در ایران به شدت عادی شده است. امید است این پیام ما را به خود بیاورد.

I would like to bring a form of plagiarism to your attention that I have not seen mentioned on your “Professors Against Plagiarism” or similar Web sites. On occasion, I have come across instructors at Iranian universities using the lecture slides that I have prepared in connection with my textbook, without mentioning that the slides have been taken from my material, often with no change in contents whatsoever. In fact, in some cases, the instructor had removed my name from the slides and inserted his own. I have noticed the same form of dishonesty from certain instructors in China and other Asian countries as well. The fact that something is available on-line, with explicit permission given for educational uses, does not give one a license to abandon all rules of decency and use other people’s work without giving any credit to them.

At any rate, what made me write this note now is the appearance of an Inside Higher Ed article (summary and link below) that deals with a similar problem: that of abusing unpublished lab material.

Inside Higher Ed reports on "a recent plagiarism case" at Bethel University that "has plunged the college into a debate over the difference between collegial exchanges of course materials and the outright stealing of fellow professors' ideas." The case stems from Benjamin Shults, a computer science professor who "began sharing unpublished lab exercises and course materials – he calls them an online textbook – with other professors in his department." One of those professors "erased any trace of Shults's name from the documents when he used them in class, adding his own name throughout the materials," which eventually led Shults to file a grievance. However, the Grievance Review Committee found the other professor guilty only of "accidental plagiarism," and asked him to apologize. Shults has voiced concern that the decision sets a bad precedent. The article notes that there have been "past frictions" between the two professors.

http://www.insidehighered.com/news/2010/06/02/plagiarism

Regards. ... Behrooz
_______________________________
Dr. Behrooz Parhami
Professor, Dept. Electrical and Computer Engineering
Assoc. Dean for Academic Affairs, College of Engineering
University of California
Santa Barbara, CA 93106-9560, USA
Phone: +1 805 893 3211
Dept. fax: +1 805 893 3262
E-mail: parhami@ece.ucsb.edu
Web: www.ece.ucsb.edu/~parhami/

اسلایدهای مربوط تاراج علمی

2010-05-28T09:53:00.003+04:30

باسلام

حدود ده روز پیش آقای دکتر جابری پور با من در مورد همکاری در برگزاری سخنرانی کوتاه در رابطه با نرم افزارهای تشخیص تاراج تماس گرفتند. از انجا که این سخنرانی قرار بود بعنوان بخشی از همایش دانشگاه علوم پزشکی تهران برگزار شود بنا شد آزمایشگاه اطلاع رسانی بخشی کوتاه از مواد مربوط به تحقیقات خود را برای این جلسه آماده کند. در این میان برای رعایت موارد مالکیت معنوی درخواست مجوز از دانشگاه تهران برای این ارائه شد. این درخواست از آنجا مطرح شد که برنامه کارگاه آموزشی Plagiarism دانشگاه تهران یک هفته بعد از این جلسه برگزار می شد. مجوز بصورت شفاهی از جانب امور پژوهشی صادر شد.

به پیوست اسلایدهای تهیه شده برای جلسه دانشگاه علوم پزشکی تهران تقدیم می شود.

کمیته بین المللی بر علیه تقلب

2010-05-25T18:08:00.002+04:30

کمیته بین المللی علیه تقلب

با سلام

من این سایت را تازه دیده ام، نمی دانم تکراری است یا نه، نمی دانم می شود به نحوی با آنها جوینت شد یا خیر، در هر حال به نظرم ارزش دیدن را دارد:

http://www.anti-plagiarism.org

با احترام

فرامرز آشنای قاسمی

همایش بین المللی "شناخت مصداقها و نحوه مبارزه با رشد تقلب در جامعه علمی جهان"

2010-05-20T22:23:00.002+04:30

با سلام

امروز پس از پایان دومین همایش ملی روش هاي نوین آموزشی، که بنده با آن همکاری داشتم، با توجه به علاقه شدید محققان جوان کشورمان به پژوهش، به ذهنم رسید که چرا نباید همایشی درباره "شناخت مصداقها و نحوه مبارزه با رشد تقلب در جامعه علمی جهان" (یا با اندکی تغییر در نام همایش)، در کشورمان(مثلاً در یکی از دانشگاههای مادر، مانند دانشگاه تهران، یا شریف یا . . .) و اگر هم امکانش نیست، در یکی از کشورهای خارجی(مثلاً با همکاری اساتید خارج از کشور عضو این وبسایت) برقرار کنیم. زیرا متأسفانه یکی از دلایل انجام تقلب علمی در کشورمان، عدم آگاهی محققان مان در دانستن مصداقهای تقلب است.

با احترام

فرامرز آشنای قاسمی

فهرست مجلات كم اعتبار و ناشناخته از ديد دانشگاه آزاد

2010-05-14T12:52:00.003+04:30

این فهرست از طریق ایمیل دریافت شد. اگر اصل نامه را دارید ارسال کنید.

1-Agricultural Journal
2-American Journal of Agricultural and Biological Science*
3-American Journal of Animal and Veterinary Sciences
4-American Journal of Applied Sciences
5-American Journal of Biochemistry and Biotechnology
6-American Journal of Bioinformatics
7-American Journal of Biostatistics
8-American Journal of Economics and Business Administration
9-American Journal of Engineering and Applied Sciences
10-American Journal of Environmental Sciences
11-American Journal of Food Technology
12-American Journal of Geoscience
13-American Journal of Immunology
14-American Journal of Infectious Diseases
15-American Journal of Microbiology
16-American Journal of Nanotechnology
17-American Journal of Neuroscience
18-American Journal of Pharmacology and Toxicology
19-American Journal of Plant Physiology
20-American Journal of Space Science
21-American Journal of Virology
22-Asian Journal of Agricultural Research
23-American Medical Journal
24-Asian Journal of Algebra
25-Asian Journal of Animal and Veterinary Advances
26-Asian Journal of Animal Sciences
27-Asian Journal of Applied Sciences
28-Asian Journal of Biochemistry
29-Asian Journal of Biological Sciences
30-Asian Journal of Biotechnology
31-Asian Journal of Cell Biology
32-Asian Journal of Clinical Nutrition
33-Asian Journal of Crop Science
34-Asian Journal of Dermatology
35-Asian Journal of Developmental Biology
36-Asian Journal of Earth Sciences
37-Asian Journal of Epidemiology
38-Asian Journal of Industrial Engineering
39-Asian Journal of Information Management
40-Asian Journal of Marketing
41-Asian Journal of Materials Science
42-Asian Journal of Mathematics & Statistics
43-Asian Journal of Nematology
44-Asian Journal of Plant Pathology
45-Asian Journal of Plant Sciences
46-Asian Journal of Poultry Science
47-Asian Journal of Rural Development
48-Asian Journal of Scientific Research
49-Biotechnology
50-Botany Research Journal
51-Current Research in Bacteriology
52-Current Research in Dairy Sciences
53-Current Research in Dentistry
54-Current Research in Neuroscience
55-Current Research in Psychology
56-Current Research in Tuberculosis
57-Ecologia
58-Energy Research Journal
59-Environmental Research Journal
60-European Journal of Dentistry and Medicine
61-Information Technology Journal
62-International Business Management
63-International Journal of Biological Chemistry
64-International Journal of Botany
65-International Journal of Cancer Research
66-International Journal of Chemical Technology
67-International Journal of Dairy Science
68-International Journal of Electrical and Power Engineering
69-International Journal of Meat Science
70-International Journal of Molecular Medicine and Advance Sciences
71-International Journal of Osteoporosis and Metabolic Disorders
72-International Journal of Pharmacology
73-International Journal of Plant Breeding and Genetics
74-International Journal of Plant Pathology
75-International Journal of Poultry Science
76-International Journal of Research in Nursing
77-International Journal of Soft Computing
78-International Journal of Soil Science
79-International Journal of Systems Signal Control and Engineering
Application
80-International Journal of Tropical Medicine
81-International Journal of Virology
82-International Journal of Zoological Research
83-Journal of Agronomy
84-Journal of Animal and Veterinary Advances
85-Journal of Applied Sciences
86-Journal of Applied Sciences Research
87-Journal of Aquaculture Feed Science and Nutrition
88-Journal of Artificial Intelligence
89-Journal of Biological Sciences
90-Journal of Computer Science
91-Journal of Economics Theory
92-Journal of Engineering and Applied Sciences
93-Journal of Entomology
94-Journal of Environmental Science and Technology
95-Journal of Fisheries and Aquatic Science
96-Journal of Fisheries International
97-Journal of Food Technology
98-Journal of Modern Mathematics and Statistics
99-Journal of Medical Sciences
100-Journal of Mobile Communication
101-Journal of Modern Mathematics and Statistics
102-Journal of Molecular Genetics
103-Journal of Pharmacology and Toxicology
104-Journal of Plant Sciences
105-Journal of Social Sciences
106-Journal of Software Engineering
107-Kidney Research Journal
108-On Line Journal of Biological Sciences
109-Online Journal of Earth Sciences
110-Pakistan Journal of Biological Sciences
111-Pakistan Journal of Nutrition
112-Pakistan Journal of Social Sciences
113-Physics International
114-Plant Pathology Journal
115-Plant Pathology Journal
116-Plant Sciences Research
117-Research Journal of Agricultural Research
118-Research Journal of Agriculture and Biological Sciences
119-Journal of Agronomy
120-Research Journal of Allergy
121-Research Journal of Animal and Veterinary Sciences
122-Research Journal of Animal Sciences
123-Research Journal of Applied Sciences
124-Research Journal of Biological Sciences
125-Research Journal of Botany
126-Research Journal of Business Management
127-Research Journal of Cardiology
128-Research Journal of Cell and Molecular Biology
129-Research Journal of Dairy Sciences
130-Research Journal of Environmental Sciences
131-Research Journal of Environmental Toxicology
132-Research Journal of Forestry
133-Research Journal of Immunology
134-Research Journal of Information Technology
135-Research Journal of Medical Sciences
136-Research Journal of Medicinal Plant
137-Research Journal of Medicine and Medical Sciences
138-Research Journal of Microbiology
139-Research Journal of Mutagenesis
140-Research Journal of Nanoscience and Nanotechnology
141-Research Journal of Obstetrics and Gynecology
142-Research Journal of Parasitology
143-Research Journal of Pharmacology
144-Research Journal of Physics
145-Research Journal of Phytochemistry
146-Research Journal of Poultry Sciences
147-Research Journal of Radiology
148-Research Journal of Seed Science
149-Research Journal of Social Sciences
150-Research Journal of Soil and Water Management
151-Research Journal of Soil Biology
152-Research Journal of Telecommunication and Information Technology
153-Research Journal of Toxins
154-Research Journal of Veterinary Sciences
155-Space Research Journal
156-Surgery Journal
157-The Cardiology
158-The International Journal of Applied Economics and Finance
159-The Social Sciences
160-Trends in Agricultural Economics
161-Trends in Applied Sciences Research
162-Trends in Bioinformatics
163-Trends in Horticultural Research
164-Trends in Medical Research
165-Trends in Molecular Science

در مورد کارگاه تاراج علمی

2010-05-10T07:29:00.002+04:30

با سلام
در ابتدا می بایست از توجه خوانندگان بلاگ و همکاران و دانشجوبان عزیز به مقوله کارگاه تشکر کنم. من هم با این نکته موافقم که می بایست برای دانشجویان مشوقهایی برای شرکت در چنین دوره هایی در نظر گرفت. اگرچه به لحاظ پروتکل عرفی مربوط به حامی دوره نباید مطالب پیرو را بیان دارم اما برای آگاهی بیشتر علاقمندان لازم می بینم که نکات زیر را بیان دارم:

1- آزمایشگاه اطلاع رسانی دانشگاه تهران قریب دو سال است که بعنوان بخشی از فعالیتهای تحقیقاتی، به مقوله اخلاق علمی و تاراج علمی پرداخته است. بعلت حساسیت ها و ظرافتهای موضوع نتایج تحقیقات بصورت محدود توزیع شده است. برای نمونه علیرغم دعوت به شرکت در چهارمین کنفرانس بین المللی تاراج ادبی و علمی در دانشگاه نیوکاسل، اینجانب صرفا اقدام به ارسال فقط یک پوستر به آن کنفرانس و برپایی مقدمات پیام پراکنی از طریق وب (webcasting) نموده ام. برای من و سایر همکاران در آزمایشگاه نشر نتایح تحقیق در میان گروههای هم علاقه ایرانی مهمتر می بود.

2- کارگاه بخشی از یک برنامه جامع تر در امسال است که با همکاری دانشگاه تهران و احتمالا دانشگاه صنعتی شریف بطور فعالانه تری اقدام به بالابردن آگاهی نسبت به این مقوله خواهد شد. یک برنامه عبارت از فراهم کردن امکان ارسال ویدئو و یا جزواتی در این رابطه و نیز برگزاری یک کنفرانس است.

3- دوره در اصل برای اساتید و پرسنل حقوقی دانشگاه ها طراحی شده و اساسا انتفاع مالی در میان نبوده است ( آزمایشگاه بر اساس بودجه مردم اداره می شود و از اینرو شاید اخذ وجه بجا نباشد). با اینحال برخی از ملاحظات در رابطه با حامی اصلی برنامه، منجر به تغییر برنامه شد. با اینوجود بر خلاف رویه های معمول ساری و جاری و بر اساس مقررات داخلی آزمایشگاه، اینجانب بابت برپایی این کارگاه حق الزحمه ای دریافت نمی کنم و در عین حال هزینه شرکت برخی از دانشجویان را نیز نقبل کرده ام.

من مطمئن هستم که دوستان نقایص بسیاری در رابطه با برپایی این کارگاه را بعدا به اطلاعم خواهند رساند. با اینحال در این مرحله این کارگاه یک گام به جلو خواهد بود. بار دیگر می بایست به این نکته تاکید بورزم که در این اقدام من همواره رهین منت دوستان، اعضا و سایر Contributor ها به این وب لاگ هستم

با تشکر

نادر نقشینه
آزمایشگاه اطلاع رسانی
دانشگاه تهران

اولین دوره افزایش حساسیت نسبت به مقوله تاراج علمی

2010-05-05T02:34:00.002+04:30

با سلام خدمت اعضا وخوانندگان محترم این وبلاگ

پس از چندسال تلاش و توجه شما اساتید و دانشجویان گرامی عضو این وبلاگ، بالاخره دانشگاه تهران موافقت خود را با برقراری اولین دوره آموزش نکات اخلاقی وحقوقی در رابطه با مقالات علمی را بیان کرد. در طراحی این دوره بسیار مدیون نکته سنجیها و نظرات منعکس شده در این وبلاگ بودم. البته دوره در اصل برای یک سوم مخاطبین اعلام شده طراحی شده بود اما وقتی دانشگاه تهران امر بر افزایش ظرفیت می دهد می بایست اطاعت کرد. برای اطلاعات بیشتر به لینک زیر مراجعه کنید:

http://resc.ut.ac.ir/?_rep=15

Criticism concerning IEEE

2010-05-02T06:57:00.004+04:30

Copies of spam IEEE Conferences emails that advertise fake IEEE conferences.

These IEEE conferences have no scientific merit and their only purpose is making money.
Check http://diehimmelistschoen.blogspot.com/ for the quality of the proceedings of a typical spamvertized IEEE conference.
I will add more spam as arriving:
http://www.jjj.de/fake-conf.html
Dr. KOYLE (a former IEEE Officer) said: "many IEEE Conferences have already published SCIGEN auto-generated papers without any kind of review ..."
http://iaria-highsci.blogspot.com/

Criticism concerning IEEE
---------------------------
Except WMSCI many fake papers appeared recently in several IEEE conferences, because the IEEE grants its name and its logo to many local organizers that without any review process http://iaria-highsci.blogspot.com/, without reading any of the submitted papers http://anti-ieee.blogspot.com/.

It is being argued that such conferences only exist to make money out of researchers that are looking for a simple way to publish their work
http://bogus-conferences.blogspot.com
Suddenly new publishers appeared like IARIA, http://www.iaria.org and HIGHSCI http://www.highsci.org. As seen from their web sites, IARIA and HIGHSCI use the name of IEEE and the IEEE publishing services, thus attracting numerous papers. Some people to test some conference go further and sent the paper "A Statistical Method For Women That Can Help Our Sexual Education" in the IEEE Conference organized by IARIA. This paper receive automatical acceptance within a few hours with simultaneus "command" of direct payment. Unfortunately this paper was not published because the authors did not pay the registration fee. However the letter of acceptance is published on the web and anybody can check it:
http://iaria-highsci.blogspot.com/, http://scamieee.blogspot.com/

A paper titled "Towards the Simulation of E-Commerce" by Herbert Schlangemann got
accepted as a reviewed paper at the "International Conference on Computer Science and Software Engineering" (CSSE) and was briefly in the IEEE Xplore Database. The author is named after the Swedish short film Der Schlangemann. Furthermore the author was invited to be a session chair during the conference Read the official Herbert Schlangemann Blog for details. The official review comment: "This paper resents cooperative technology and classical Communication. In conclusion, the result shows that though the much-touted amphibious algorithm for the refinement of randomized algorithms is impossible, the well-known client-server algorithm for
the analysis of voice-over- IP by Kumar and Raman runs in _(n) time. The authors
can clearly identify important features of visualization of DHTs and analyze them
insightfully. It is recommended that the authors should develop ideas more cogently,
organizes them more logically, and connects them with clear transitions" In 2009, the same incident happened and Herbert Schlangemann's latest fake paper " "PlusPug: A Methodology for the Improvement of Local-Area Networks"" has been accepted for oral presentation at another international computer science conference http://www.ieee-ecommerce.com/).
Recently, Denis Baggi, Chairman, IEEE CS confessed that " Selection criteria such a refereeing etc. are meaningless", probably means that IEEE has accepted the reliability and bogusity of its conferences. Denis Baggi also adds: "Articles should be written only if someone has something to tell others, in which case the validity of the paper is obvious":
See http://diehimmelistschoen.blogspot.com/2008/12/full-paper-is-now-available-for.html#comments and
http://scamieee.blogspot.com/

مقاله‌ای با ۳۴۷۰ نویسنده!

2010-04-19T21:23:00.004+04:30

شراکت در دزدی، بدون هر گونه آگاهی!

2010-04-14T23:41:00.002+04:30

عجب ماجرایی شده این تب تحصیل در مقاطع تکمیلی، به ویژه در مقطع دکتر. فکر می کردم وقتی دوران رنج آور دکترا را(خواستید یک بار شرح رنجهایی را که مطمئنم هیچیک باور نخواهید کرد، برای تان خواهم گفت) به پایان رساندم، دیگر آزاد شده ام، اما انگار تازه اول راه است. همه مسائل و مشکلات مرتبط با آموزش و پژوهش در دانشگاه یک طرف، دزد شدن ناخواسته طرف دیگر.
مسأله این است که عده ای از دانشجویان سابق (و بعضاً حتی غیر سایق ما)، که تمایل به ورود به مقطع دکتری را دارند، اقدام به ارسال مقالاتی با نام ما (فکر می کنند ما کسی هستیم، یا فکر می کنند در خارج هم برای قبولی یک مقاله با نام صاحب اثر کار دارند نه خود اثر، البته با وجود افزایش روزافزون ژورنالهای درپیتی، بعید نیست چنین نیزشده باشد، چون تجربه به کرات نشان داده که ایرانیها، الکی بذل و بخشش نمی کنند) کرده یا خواهند کرد.
حال سئوال این است که، اگر بنده پس از چاپ مقاله ای دزدی با نامم (خوشبختانه تاکنون این امر رخ نداده)، متوجه شوم که این اتفاق رخ داده، باید چکار کنم؟ این تازه مربوط به زمانی است که بنده موضوع را بفهمم، اگر مقاله برای یک ژورنال علمی پژوهشی داخلی، یا کنفرانسهای داخلی و یا بین المللی ارسال شود چطور؟ آنها را تقریباً به سادگی نمی توان چک کرد.
پیشنهاد: دوستان عزیز راه انداز سایت، نامه ای تهیه و به وزارت علوم ارسال کنند، و از وزارت محترم تقاضا کنند، که سایتی را به راه اندازد که:
1) عنوان و چکیده کلیه مقالات چاپ شده در ژورنالهای داخلی، اعم از علمی- پژوهشی یا علمی- ترویجی در آن درج شود.
2) سایت مشابهی برای کنفرانسهای داخلی نیز تهیه شود.

با احترام
فرامرز آشنای قاسمی

چین و مشکل تقلب علمی

2010-04-12T22:39:00.002+04:30

با سلام
از آنجا که سرنوشت بسیاری از امور روزمره ی ما مثل اقتصاد و اینترنت و ... با چین گره خورده خواندن خبر لینک زیر را در مورد وضعیت تقلب علمی در چین توصیه می کنم. در چین هم مثل ایران تعداد مقالات ملاک قرار می گیرد و نه کیفیت آنها. در ضمن دولت چین هم مانند ما همین تعداد مقالات را نشان توسعه ی علمی کشور می داند.

http://news.yahoo.com/s/ap/20100411/ap_on_re_as/as_china_academic_cheating

متقلب یا نابغه‌ای در چنگال طمع ورزی یک استاد؟

2010-04-05T14:46:00.011+04:30

دو روایت کاملا متفاوت از یک فرد. کدام به واقعیت نزدیک تراست؟ راستی چه راحت سایت تابناک با آب‌روی افراد بازی کرده و از پیش حکم (درست یا نادرست) صادر می‌کند!

بخوانید و نظرات خود را بیان دارید.

برروی تصاویر کلیک کنید تا اصل مطلب را بخوانید.

======================= پ.ن =======================
به دلیل اهمیت موضوع تقلبی که در لینک دوم آمده‌، نظر یکی از همکاران محترم (به انگلیسی) در زیر می‌آید:

I have now compared the two publications at issue, and hereby testify that the publication

"An analytical approach ...."

by Behrooz Adib, Alireza Heidari, and Sayyed Framarz Tayyari

in

Commun Nonlinear Sci Numer Simulat

is indeed a plagiarized version of the earlier paper

"سالیتون معادله شرودینگر غیر خطی اشباع پزیر"

بقلم محسن سربیشه ای و غلام رضا مکتب داران.

It is remarkable that Mr Framarz Tayyari has not hesitated shamelessly to use the honorific title "Sayyed" in publishing a work that in all major and minor aspects is nothing less than a thievery on a grand scale (they have not even taken the trouble of re-drawing the diagrams of the original publication by using a modern plotting software! And, most shamelessly, they conclude their plagiarised paper by expressing their appreciation for "valuable discussions given by Professor M. Sarbishaei"! --- incidentally, "discussions" are not "given"; they are made).

If I may, I should like to make the following recommendations:

1. The authors Sarbishei and Maktabdaran should seriously consider to write to Editor-in-Chief of "Commun Nonlinear Sci Numer Simulat" and inform him of facts regarding the case at hand (needless to say, the writing should be professional and to the point; it should not contain personal attacks and material concerning the private lives of Adib, Heidari and Tayyari -- journals are not qualified to deal with these issues). The Editor-in-Chief is obliged to take the information very seriously, but for taking effective action will have to seek expert advice on the issue at hand. It is therefore recommended, if not absolutely necessary, that Sarbishei and Maktabdaran accompany their letter with an English translation of their original paper (a copy of the original paper is also necessary for the records). The authors will do well to provide some names (including the name of at least one person who aside from being an expert in the field, is capable of reading Persian) as potential referees. Once the Editor-in-Chief has ascertained that the paper by Adib, Heidari and Tayyari is indeed a plagiarised paper, he is legally required not only to remove the paper from the journal, but also to inform readers, through a formal communication in one of the forthcoming editions of the journal, about the incident. Most likely, he will also publish the English translation of the original work by Sarbishei and Maktabdaran.

2. Sarbishei and Maktabdaran should certainly consider to pursue the matter through legal channels in Iran. E.g., they should submit a request to public prosecutor (accompanied by all the relevant documents) asking appropriate legal actions to be undertaken against Adib, Heidari and Tayyari. Charge: Theft of intellectual property belonging to others.

3. Sarbishei and Maktabdaran should consider to submit similar letters as above to Heads of Islamic Azad University in Tehran and University of Mashhad, informing them of the scientific misconduct of the individuals in their employment. Most certainly, administrative disciplinary actions must be taken against these individuals, ranging from temporary suspension of these individuals to their dismissal. If I were in the position of one of these Heads, the very least I would do would be giving the individuals concerned a very stern warning that repetition of their recent act of plagiarism would lead to their permanent dismissal from their academic positions. I should further recommend Sarbishei and Maktabdaran to ask from the Editor-in-Chief of "Commun Nonlinear Sci Simulat" as to the identity of the person submitting the paper at issue (he may not disclose this). This information will clarify the question as to who had been running this ugly and reprehensible show.

BF.

=======================

نوروز ۸۹ و سال نو مبارک

2010-03-19T19:49:00.003+03:30

با آرزوی سلامتی، شادی و کامیابی در سال نو

طرح بالا از: Khuda Bux Abro از پاکستان

یک «پروفسور» دیگر

2010-03-12T21:23:00.025+03:30

تصاویر برخی از ده ها ادعای او از وب سایتش:

از دیگر ادعاهای او:

. اولین و تنها دارنده فوق دکترای آی تی در کشور

· طراحی ، تحلیل، تدوین و مستند سازی بزرگترین طرح دولت الکترونیک با کاربرد مشترک و ارتباط بسیار ساده مردم، مسئولین و رده های مدیریتی با درنظرگیری سطوح دسترسی و حفاظت و نظارت الکترونیک جهت کوچک سازی دولت ها و بالابردن بهره وری و اصلاح الگوی مصرف و انرژی در بعد کلان کشوری و بین المللی .

· بنيانگذار رابطه تئوری نسبیت انیشتین، بعد چهارم و دنیای مجازی با نظریه کوانتوم براي طراحی و تحلیل رایانش کوانتومی و فرا سرعتي براي اولين بار در جهان.

و ده ها مورد دیگر.

چرا این نابغه ها این قدر در ایران زیادند؟ و کجا ست وزارت علوم که چندین ادعای ایشان مستند به خبرنامه یا تایید آن وزارت است و کجا هستند مراکزی که باید این ادعاها را بررسی و در صورت دروغ بودن اعمال قانون کنند؟

در چین استادی به خاطر کپی کردن سوالات آزمون نهایی‌اش از بک منبع اینترنتی تنبیه شد!

2010-03-07T16:16:00.007+03:30

لینک به مطلب

با تشکر از دکتر کاظم مروج برای ارسال این مطلب.

درباره رشد علمی ایران

2010-02-25T07:58:00.005+03:30

مطالب چند مقاله چاپ شده در روزهای اخیر، در خصوص رشد علمی ایران، موضوع جدیدی نیست. ایرانیها از دهه ۷۰ هجری شمسی به بعد تلاش بسیار ارزنده ای در تمام زمینه های مختلف علم داشته اند. دقت کنیم: تلاش. اینکه نتیجه با چه کمیت یا کیفیتی بوده است موضوع دیگری است. پس از پایان جنگ که صدمات سنگینی به تمام زیرساختهای کشور زد، عده کثیری از دانشجویان ایرانی شاغل به تحصیل در کشورهای عمدتا غربی به هدف ساختن آنچه که ما آن را وطن می نامیم به ایران برگشتند. این افراد لزوما بهترین فارغ التحصیل های دانشگاههای خارجی نبودند، ولی انگیزش کمی هم نداشتند. به این ترتیب حفره های موجود در نظام آموزش دانشگاهی تا حدود زیادی پر شد و استادان وقت پیدا کردند که اندکی از زمان خود را هم شده به تحقیق اختصاص دهند. همزمان با افزایش نیروی انسانی، دوره های دکتری در اکثر دانشگاههای ایران به راه افتادند. در ابتدا همان استادان جوان دیروز و میانسال امروز این شهامت را داشتند که دانشجویان خود را تشویق به نوشتن مقاله کنند. در آن زمان نه امتیاز زیادی به چاپ مقاله می دادند نه جایزه ای در کار بود. همان نفس نوشتن بود و اینکه ما هم روی نقشه جهان هستیم.

اگر به آمار مقاله های ایرانیان در دهه ۱۳۷۰ نگاه کنید عملا چاپ مقاله به زمینه های چند استاد معروف در فیزیک و شیمی محدود می شد و ژورنال ها هم بیشتر ژورنال های تجاری بودند. اما به مرور دانشجویان متوجه شدند که بعد از دکتری چیزی به نام پسادکتری هست و برای گرفتن شغل بین المللی ظاهرا باید در مثلا Physical Reviews نوشت تا احتمال خوانده شدن مقاله شما بیشتر شود و داوران مجرب تری شما را ارزیابی کنند. ماحصل تلاشهای آن دوران اولیه که با رشد کند ولی مثبت دسترسی به اینترنت توام شد، برای علم ایران بسیار پر ارزش بود. علاوه بر نگارنده این متن، تعداد زیادی از دانشجویان دکتری توانستند در کشورهای اروپایی و آمریکایی به عنوان محققین پسا دکتری مشغول به کار شوند که برای جامعه نوپای محقق در ایران دستاورد کمی نیست. دقت کنیم، صادرات دانشجوی لیسانس و حتی فوق لیسانس هیچ ارزشی برای علم یک کشور ندارد. همانند صادرات ماده خام اولیه می ماند که حداقل فرآوری روی آن صورت گرفته است (من همیشه منتقد استادانی هستم که افتخار این را دارند که دانشجوی لیسانس شان مثلا از فلان دانشگاه خارجی پذیرش گرفته، چون اینکار را کالج های کوچک هم بلدند انجام دهند).

داستان هنگامی جالب می شود که می بینیم نسل سومی از دانشجویان و محققین در ایران پدید آمدند که هم می دانند مقاله چیست، هم می دانند چگونه باید نوشت و هم می دانند چه بنویسند تا فلانی آن را بخواند! این دستاورد هم با ارزش است، و نتیجه آن رقابتی برای چاپ کردن بود که ناگهان خود را بصورت یک پدیده ظاهر کرد. اصولا ایرانی ها جزو معدود ملل کمال طلب دنیا هستند و به آنچه دارند راضی نمی شوند. خوب رقابت می کنند (از چشم هم چشمی ماشین و خانه و ویلا خریدن بگیرید تا مقاله نوشتن!) و هدف را بالاخره می زنند. استادان برای ارتقا و دانشجویان برای پذیرش مقطع بعد نیاز به این مقالات دارند و تا جاییکه کار کند و جواب رسیدن به هدف را بدهد در ژورنال های آسان و در صورت نیاز در ژورنال های سخت هم مقاله می دهند. این جمله آخر من هم جزو فرهنگ ایرانی است: می دوی، تا دیدی هنوز جلویی به خودت فشار نمی آوری. آلان ما در این مقطع از تاریخ علم خودمان هستیم. یعنی اکثریت برای دستیابی به منابع و موقعیت های داخلی رقابت می کند. همین رقابت کافی است تا ایران بیشترین رشد علمی تاریخ معاصر خود را داشته باشد. بالاخره کشوری با ۷۰ میلیون جمعیت توان بالقوه بالایی دارد.

لذا من به این افزایش کمی به دیده مثبت نگاه می کنم. علی رغم وجود مقاله های کم یا بی ارزش، تکراری و یا دست دوم، می دانیم که چطور باید نوشت و حداقل می دانیم که کجا بالاتر است. خودم شخصا، به عنوان مهندس مکانیک، در دهه ۱۳۷۰ فکر می کردم ژورنال های ASME عجب چیزی هستند (برایم آخر دنیا بودند) ولی به مرور فهمیدم که آخر دنیا ژورنال دیگری است و بعد هم فهمیدم آخر دنیاهمان مطرح کردن سوالهای مهم و پاسخ دادن به روش خودم به آنهاست. شاید بعد از ۱۰ سال تازه یاد گرفته ام که جواب دادن به سوال های دیگران (همان کاری که اکثر دانشجویان بیشتر دوستش دارند، چون مثل بچه دوره ابتدایی بهتر جلب توجه می کند) اهمیت کمتری دارد. اما نکته ای ظریف در اینجا هست: تحقیقات ما ایرانیان در طول ۲۰ سال گذشته بسیار پخش بوده و هدف خاصی را دنبال نکرده است. بیشتر مسایل جهان خارج ایران را حل کرده تا داخل ایران، چون تحریک اصلی پژوهش داخلی نبوده است. آژانس های ملی برای حمایت مالی از پروژه های پژوهشی نداریم، محرک صنعتی و خصوصی هم نداریم. اگر هم داریم صدقه ای عمل می کنند تا هدفمند. قرار است پولی برای پژوهش خرج شود. همچنین، مسایل بومی برای سیاست گزاران علم کشور اهمیت نداشته اند. بر خلاف مثلا آمریکا که بدلیل طوفانهای سهمگین مراکز هواشناسی بسیار پیشرفته ای دارد، ما در ایران هنوز یک مرکز تحقیقات زلزله ای که همه از آن حرف شنوی داشته باشند نداریم. در غرب آمریکا و ژاپن کسی به زلزله ۶/۵ ریشتری اصلا اهمیت نمی دهد ولی مادر ایران ده ها هزار کشته می دهیم. چرا؟ منشا زلزله را نمی دانیم؟ می دانیم. محاسبات ساختمان بلد نیستیم؟ چرا بلدیم. پس دردمان چیست؟ جواب: پخش بودن تحقیقات و عدم وابستگی این تحقیقات به اهداف ملی بزرگ. به دوستی می گفتم: تحقیقات غربی ها مثل لیزر می مونه که کاملا متمرکز و همدوس هستش، و مال ما مثل پخش نور شهر در شب برفی می مونه که شهر رو روشن می کنه ولی خاصیت آنچنانی هم نداره!

گزارش Science-Metrix در مورد «تولید علم» در جهان در ۳۰ سال گذشته

2010-02-24T13:56:00.008+03:30

اصل مقاله

داده و بحث های این گزارش در مورد ایران بسیار جالب و در خور بررسی داخل است. در این‌جا منحنی‌های مربوط به ایران را می‌توانید ببینید.

نیو ساینتیست: ایران بیشترین رشد علمی را در جهان دارد.

2010-02-23T21:03:00.007+03:30

بر روی تصویر کلیک کنید تا اصل مقاله را ببینید.

به نظر شما چه درصدی از مقالات چاپ شده‌ی مورد استناد این مقاله نشان دهنده پژوهش واقعی است؟ آیا تعداد مقالات چاپ شده در کل مجلات آی‌اس‌آی نشانگر خوبی برای تولید علم است؟

رییس دانشگاه به خاطر اتهام سرقت پاراگراف‌هایی در سخنرانی‌اش استعفا داد

2010-02-23T13:27:00.005+03:30

اصل مقاله

رییس دانشگاه Malone، یک دانشگاه کوچک هنرهای آزاد در کانتون اوهایو روز دوشنبه پس از ابهامات و اتهاماتی که او مطالبی بدون ذکر منبع اصلی در سخنرانی اش استفاده کرده که متعلق به دیگران بوده است، استعفا داد. استعفای او پذیرفته شد و فرد چای‌گزین هم مشخص شد.

این اتهام سرقت علمی وقتی علنی شد که برخی دانش‌جویان متوچه شدند که جملاتی از بیاتات او قبلاً توسط دیگران منتشر شده است.

مثلا او درجایی می‌گوید:

"In Roman mythology, Janus was the god of
gates, of doors, of beginnings and of endings. His most prominent
remnant in modern culture is his namesake, the month of January,
which begins each new year. He is most often depicted as having
two faces or heads, facing in opposite directions."

در صورتی که در ویکیپیدیا از قول یانوس گفته می‌شود:

"In Roman mythology, Janus (or
Ianus; "archway") was the god of gates, doors, doorways,
beginnings and endings. His most prominent remnant in modern
culture is his namesake, the month of January, which begins the
new year. He is most often depicted as having two faces or heads,
facing in opposite directions."

او در همان سخنرانی مطالبی را می‌گوید که تقریبا مشابه مقاله‌هایی از اسوشیتدپرس است.
جزییات این مطالب در مقاله‌ی فوق آمده است:

با تشکر از دکترمروج فرشی برای ارسال این مطلب

سایت تقلب برای اساتید

2010-02-19T21:59:00.004+03:30

روزی یک کشاورز نسبتاً مرفه، چند نفر را استخدام کرد که چند شبانه روز مراقب گندمهای به بار نشسته اش باشند، تا نوبت دستگاه جمع آوری محصول به او برسد. وقتی می خواست آنها را ترک کند، به آنها گفت:"یک وقت نشینید برای خودتان هی گندم بو بدید و بخوریدها!" آن چند نفر هم پس از ترک کشاورز قصه مان، رو به هم کردند و گفتند:"مگر گندم را هم می شود بو داد و خورد!" و نشستند به انجام دادن فعلی، فعلی که نباید به انجامش می نشستند!

حالا ماجرا شده ماجرای این سایت! متأسفانه وقتی به برخی که در به در دنبال چاپ یک مقاله هستند، درباره این سایت صحبت می کنم، دیر یا زود، مستقیم یا غیرمستقیم، از من میزان صحت، سرعت و سلامت(!) فرآیند چاپ مقاله در نشریات کم ارزشی را که در این سایت هراز چندی معرفی می شوند، جویا می شوند که به ازای دریافت پول، حاضرند هر دستنوشته ای را به زیور طبع بیارایند!
از این جالبتر، برخی از دیگر دوستانی هستند که مرا به انجام کار مشترک(!) دعوت می کنند. یکی از این عزیزان چندی پیش می گفت که اگر کمی کمکش کنم، تعداد زیادی مقاله با هم چاپ خواهیم کرد. پرسیدم: "چگونه؟" و او توضیح داد:"ببینید، من مدتی است به این نتیجه رسیده ام که نه ما امکان چاپ مقاله را به علت ایرانی بودنمان در نشریات ISI داریم، نه امکانات جدید و مجهز برای تست و نه دانشجویان مناسب. به همین خاطر من الان مدتی است که روی چند مقاله(!؟) کار کرده ام(!!) و با توجه به اینکه شما با کامپیوتر آشنایی دارید، مطمئن ام که می توانید شکلهای آنها را طوری اصلاح(؟!) کنید که کسی بو نبرد که آنها از جایی به امانت(!!) گرفته شده اند." پرسیدم:"حالا اگر یک وقتی قضیه لو رفت چی؟!" و ایشان جواب دادند:"اصلاً جای نگرانی نیست، چون اولاً نویسنده این مقالات استاد راهنمای خود من بوده که چند سالی هست که فوت شده(!)، ثانیاً یک وب سایتی هست که گزارش این دزدی ها را می دهد و من هم مرتب دارم تعقیب می کنم، اما تا به حال که اتفاق خاصی برای کسی نیفتاده(!!!)."
به قول آن بابا، چه فکر می کردند آن دوستان راه انداز این سایت و حامیانشان و چه دارد می شود! مسلماً هریک از افرادی که جویای چنین مجلاتی هستند، شاید با چاپ یک و تنها یک مقاله ISI کل زندگی شان عوض بشود. اما مگر با راههای نامناسب دیگر مسیر زندگی آدم، تغییر نمی کند!؟ چرا اصرار داریم در همه چیز نامبر وان(!) باشیم، در حالی که نامبراِند(!) هم نیستیم؟
براستی به کجا می رویم، چنین شتابان!

با احترام
فرامرز آشنای قاسمی

تعداد مقالات مسولان کنفرانس

2010-02-17T17:53:00.005+03:30

آقای دکتر ... که دو مقاله پذیرش شده در یکی از کنفرانسهای داخلی دارند
این نوشته را برای من و جمعی از همکاران فرستادند:

(ابتدا موافقت کردند که نام ایشان برده شود ولی بعدا پشیمان شدند)

با سلام و ضمن تشکر از راه اندازی وبلاگ استادان علیه تقلب
اخیرا نتایج پذیرش مقالات سومین کنگره ..... اعلام شده است که یک جنبه عجیبی دارد:

تعداد مقالات پذیرفته شده دبیر علمی کنفرانس: 32 مقاله!!!!
* تعداد مقالات پذیرفته شده برای سخنرانی دبیر علمی کنفرانس: 6 مقاله از 46 یعنی 13 درصد کل مقالات!!!

این گونه موارد مصداق چیست؟ میشود مصداق تقلب یا سو ء استفاده و اخلاق غیر آکادمیک باشد؟ فکر میی کنم اگر به اینگونه موارد و سوئ استفاده ها هم در وبلاگ پرداخته شود بهتر خواهد بود. آدرس و لینک کنفرانس:

سایت کنفرانس: ...

لینک نتایج داوری:
...

و جواب من این است:

سلام

بله نکته مهمی رو اشاره کردید. در کنفرانسها ممکنه تا مثلا حداکثر پنج مقاله از اعضای هیات داوری قبول بشوند ولی ۳۲ مقاله دیگر با هیچ عرفی فکر نمیکنم درست دربیاید.

در یکی از کنفرانسهایی که من سه سال پیاپی در هیات داوری اش بودم،
(International Conference on Computer Aided Design - ICCAD)

قانون داخلی کنفرانس تصویب شد که از اعضای هیات داوری کسی نمیتوانست بیش از سه مقاله ارسال کند (و بعد از ارسال و قبولی مقاله هم کسی حق نداشت اسامی نویسندگان را عوض کند) و رییس هیات داوران هم معمولا محدودیتهای بیشتری را روی خود اعمال میکنند.

سال قبل از آن محدودیت پنج مقاله بود ولی باز هم این شاءبه وجود داشت که اعضای کمیته داوری یا بر حسب تعارف یا به صورت ناخودآگاه یا حتی بدتر، با هوای همدیگر را داشتن و پارتی بازی کردن مقاله های خودشان را بیشتر قبول میکنند. این نکته را هم باید بگویم که قبل از خود جلسه داوری، هر یک از اعضای کمیته داوری بدون اینکه داوری بقیه را ببیند، نظرات خود را درباره هر مقاله در سیستم وارد میکند (بدون دیدن اسم نویسندگان یا دانشگاهشان). از شب قبل از جلسه حضوری اعضای هیات داوری، نظرات دیگر اعضای کمیته درباره مقاله های مربوط به آن کمیته در دسترس اعضای کمیته قرار میگیرند و در جلسه حضوری هر کسی راجع به مقاله ای که داوری کرده نظر میدهد و بعد از بحث تصمیم گیری میشود. در تمام این مدت کسی جز دبیر کنفرانس از اسامی نویسندگان مقاله با خبر نیست. فقط در مواردی که احتمال تقلب داده میشود یا دلیل محکمی برای فهمیدن اینکه نویسنده مقاله کیست، فقط رییس کمیته مقاله از نام نویسندگان مطلع میشود و تصمیم میگیرد که آیا مقاله با توجه با داده های موجود باید رد شود یا نه.

این نکته را هم بگویم که همه کنفرانسها این طور داوری نمیشوند. مثلا در کنفرانس اف پی جی ای، اسامی نویسندگان معلوم است. و بر خلاف آی سی کد که هر داوری حداکثر سه سال متوالی میتواند در هیات داوران باشد و حداقل سه سال باید از داوری کنار بکشد، در کنفرانس اف پی جی ای بعضی داوران هستند که سالهاست در کمیته داوری هستند. نکته مهم این است که شاءبه پارتی بازی وجود نداشته باشد همانطور که مثلا در هیات داوران کنفرانس اف پی جی ای یکبار این بحث مطرح شد که اروپاییها فکر میکنند این کنفرانس بیشتر تمایل به پذیرش مقالات از دانشگاههای امریکا دارد تا اروپا و در جلسه بحث شد که آیا چنین است واقعا و چه باید کرد که این دید از بین برود.

این نکته هم مهم است که در تمام کنفرانسها - تاکید میکنم تمام کنفرانسها - وقتی مفاله یک نفر یا حتی مقاله کس دیگری از همان دانشکده - در کمیته مورد بحث قرار میگیرد، شخص باید از جلسه بیرون برود. هیچگونه دسترسی به داوری بقیه هم ندارد و نخواهد داشت.

مهم این است که کل روش داوری تا حد ممکن شفاف باشد تا شاءبه پارتی بازی پیش نیآید. عقل جمعی باید این را بفهمد که اعتبار کنفرانس مهمتر از منافع شخصی است.

به هر حال امیدوارم به این گونه مسایل بیشتر دقت کنیم و بحث کنیم. مسلما هر قانونی را برای سیر داوری مقالات در نظر بگیریم معایبی خواهد داشت - از جمله رد کردن مقالات خوبی از هیات داوران - که باید دید آیا با توجه به فرهنگ غالب جامعه دانشگاهی ما آیا محاسن این روش از معایبش بیشتر است یا نه. و البته این قوانین هم باید هر چند سال یکبار عوض شوند که جلوی سوء استفاده های احتمالی گرفته شود.

متشکرم

کیارش

ایزار جدید IEEE برای تشخیص تقلب

2010-02-11T20:59:00.004+03:30

بر روی تصویر کلیک کنید.

با تشکر از دکتر بهروز پرهامی

تجهیز برعلیه سرقت ادبی در IEEE

2010-02-11T11:13:00.004+03:30

با توجه به اینکه در سال گذشته 135 مورد سرقت ادبی در مقاله های ارسال شده یا چاپ شده در نشریات آی-ای-ای-ای کشف شده این انتشارات تصمیم گرفته است تا از این پس از ابزاری به نام کراس چک برای کنترل مقاله های دریافتی استفاده کند.
متن کامل خبر را در اینجا بخوانید (با تشکر از پروفسور پرهامی).ج

تولید علم با سرعت نور

2010-02-04T10:11:00.004+03:30

پولکی های الکی (منظورم همان بی (ببخشید کم) اعتبارهایند) به التماس افتاده اند. جالب است که اعلام کرده اند (به پیام الکترونیکی زیر توجه کنید) که اگر تا 22 ماه های فرد مقاله بفرستید در همان ماه چاپ می شود!! پس تولیدکنندگان علم (به خصوص در جویبار!)بشتابند

Dear prof.,

The Praise Worthy Prize is a publishing House with a particular vocation for the field of sciences. This Company is publishing the International Review on Computers and Software(IRECOS), (www.praiseworthyprize.com/IRECOS.htm ) which is delivered bi-monthly.
I would like to invite you to submit a paper to the Editorial board of the Review for publication.

Unpublished papers and extended versions of papers presented at conferences may be submitted for publication. Full instructions can be found on the web site (www.praiseworthyprize.com/IRECOS_authors.htm).

The Editorial Board guarantees a very short review process. Any accepted paper will be published within two months from the submitted date.

After a manuscript has been accepted, and the author has been notified of acceptance, the author or the author's organization should buy 4 copies of the Review issue (4x40 = euros 160 + shipment costs), to cover part of the publication cost.

Our deadlines are the following:

Manuscript received within 22.03.2010 if accepted, will be published on the March 2010 issue of the Review

Manuscript received within 22.05.2010 if accepted, will be published on the May 2010 issue of the Review

Manuscript received within 22.07.2010 if accepted, will be published on the July 2010 issue of the Review

In order to plan our work, if you intend to submit your paper for the publication on the March Issue of the Review, please, answer this e-mail as soon as possible.

مجازات تقلب در امتحان نهایی دبیرستان در یک استان کانادا

2010-01-31T07:14:00.002+03:30

در راه برگشت از سر کار اخبار رادیو CBC 1 (که در Edmonton پخش می شود)داعلام کرد که سه دانش آموز در امتحان درس ریاضی در سال آحر دبیرستان تقلب کرده اند. گوینده ادامه داد که نه تنها امتحان این درس برای این سه دانش آموز باطل شده بلکه به احتمال زیاد اجازه نخواهند داشت که تا یک سال دیگر در امتحان شرکت کنند (یعنی اخذ دیپلم یک سال تاخیر) به علاوه در دیپلم آنها ذکر خواهد شد که اینها تقلب کرده اند.
تا آنجایی که من میدانم این یعنی به احتمال خیلی زیاد هیچ دانشگاهی به آنها پذیرش نخواهد داد.
این هم لینک نیز خبر این ماجرا.

آیا برخورد با اتفاقات مشابه در ایران اینگونه است؟ اینکه همچین اتفاقی به عنوان خبر از رادیو پخش شود چقدر است؟

یادداشت‌های «یک ایرانی در آمریکا»

2010-01-30T12:37:00.006+03:30

آقای دکتر محمدرضا اعلم، مدرس دانشکده‌ی مکانیک دانشگاه ام‌آی‌تی بلاگی دارند که در آن در مورد دزدی علمی در ایران مطالب جالب و آموزنده‌ای نگاشته‌اند که نظر خوانندگان محترم را به آن جلب می‌کنم.

نوشابه گاز دار یا دلستر؟ ژورنال ساینتیای شریف و انجمن های علمی یا ژورنالهای تجاری؟

2010-01-21T01:06:00.008+03:30

اتفاقاتی در چند ماه گذشته افتاد و موضوع تقلب علمی از بحث داخلی دانشکده ها و شورای دانشگاه به مجله نیچر رسید. ما میخواستیم ایرانی ها در نیچر با نام و آدرس ایرانی خود مقاله دهند و زد دیگران نام ایرانی ها را در نیچر گذاشتند آن هم چطور! من کار به انگیزش کار مجله نیچر ندارم. کاری به اسامی هم ندارم چون همان مجله هفته پیش کشور چین با یک و نیم میلیارد اسم و آدم را هدف قرار داد و فردا نوبت دانشگاه های خودشان هم فرا می رسد. موضوع یک موضوع فرا ملیتی است. موضوع این است که چند نفر محقق لازم داریم و چند نفر تولید می کنیم؟ اگر تولید بیشتر از نیاز شد یا در انبار می ماند، یا صادر می شود! زمان نیوتون هم که نیست دو نفر باشند و همه علم دنیا را بچرخانند آن هم با نامه نگاری با سرعت اسبهای نامه بر. دنیا عوض شده و چالش ها روز به روز رنگ عوض می کنند. اینکه همه باید پروفسور شوند و همه دکتر بشوند و همه مهندس، و حتما در این میان پولدار هم از آب در بیایند و ویلا هم داشته باشند و سفرهای متعدد هم بروند و آسمان خراش صاحب شوند و گرانت بیاورند و به دیگران نان دهند و دیگران را مدیون خود بکنند و ... نمی شود. بلی، نمی شود. محققان با کیفیت و بی کیفیت (دور از جان شما) ژورنالهای با کیفیت و بی کیفیت هم پیدا می شوند و زندگی جریان دارد.

یادم می آید وقتی دانشگاه قبول شدیم تا یکسال پز رتبه و رشته و دانشگاه می دادیم. بعد هم که استاد شدیم پز مجله تراز اول و دانشجوی تاپ داشتن می دادیم. الان هم آمدیم تا بگیم جزیره کیفیت هستیم! واقعا هستیم؟ بلی هستیم. فارغ التحصیل های دانشگاه های تهران و شهر های بزرگ ایران همه جای دنیا مشتری دارند. بعضی ها از هاروارد و پرینستون و ام آی تی سر در می آورند بعضی ها هم از دانشگاههایی که فارغ التحصیل های آنها را در دانشگاهها راه نمی دهند ولی در صنعت به سرشان قسم می خورند. اما همه این دستاوردها که با تمام وجود از آنها دفاع خواهیم کرد در مکان مقدس دانشگاه بدست آمده اند که اکثریت ساکنین آن طالب علم بوده اند و بس و تجارت را به هر نوعی که باشد از در دانشگاه به داخل راه نداده اند. وزارت متبوع علوم (ونه بازرگانی و ...) هم جز این انتظار ندارد. حال در سالهای گذشته عده ای پیدا شدند و دانشگاه و دانشجو و علم و مقاله نویسی و پایان نامه نویسی را به مسخره گرفته و به ابزار تجارت تبدیل کردند. چه اتفاقی باید می افتاد؟ همین که شد. دانشگاهها هم در ممیزی ها قوانینی وضع و لازم الاجرا کردند تا راه را بر سودجویان ببندند. از جمله: چاپ مقاله در ژورنال هایی امتیاز بالا و در ژورنالهایی امتیاز پایین و در ژورنال هایی اصلا امتیاز ندارد. پنج مقاله کنفرانس یک مقاله ژورنال هم نمی ارزد (کنفرانس محل گپ زدن و با خبر شدن از کار دیگران و پسخوراند گرفتن است نه محل داوری دقیق). اما این ژورنالهای با ارزش و کم ارزش و بی ارزش کدامند؟ اینکه چرا این القاب را گرفته اند سیر تاریخی است نه اتفاق یک روزه و وابسته به یک فرد یا وبلاگ! مگر ما می گیم ماشین بنز خوبه یا پراید؟ مشتری خود داند .... مردم می گن: پراید نه ایمنی داره، نه سیستم داره، نه جا داره و نه ... به همین پولی که دادیم می ارزه و خدا قسمت کنه وزیر و وکیل و کارخونه دار و تاجر عمده بشیم و بنز سوار شیم!

حالا می رسیم به عنوان این پست: مدتی پیش از ریاست جمهوری دستور فرمودند که در دانشگاهها و ادارات دولتی نوشابه گاز دار مصرف نشه. ضرر داره دیگه؟ نه؟ بازار فروش دلستر داغ شد و ما هم شدیم یه پا ماءالشعیر نوش! حالا باید نوشاب و زمزم و کوکا بیان بگن چی؟ ما هم در دانشگاه ممیزی داریم و کمیته ارتقا داریم و ... که گفتن در فلان مجله بنویسید نمره نداره. گاز داره، ضرر می رسونه! چون در طول سالها فهمیدیم که نوشابه گاز دار فقط با پیتزا خوبه و با قیمه و قورمه سبزی دانشگاه نمی سازه. این موسسات عزیز هم که ظاهرا ناراحت می شوند کسی بهشون انتقاد کنه یهو دیدن که از ایران دیگه مقاله نمی آد و درآمد نفتشون رفته جای دیگه! بعضی از ایرانیهای عزیز هم که در این مجلات مقاله می دادن دیدن که وای دیگه نمیشه اینجوری ارتقاء گرفت! خب چیکار باید بکنن؟ من می گم: آقا بروید و خودتونو درست کنید. بروید خودتونو قوی کنید و با کیفیت کارکنید. کارخونه ای که محصول بی کیفیت تولید می کنه در یک سیر تاریخی ورشکست می شه: البته در اقتصاد آزاد نه اقتصادی که ماشین پیکان اسطوره اش باشه ....

موفق باشید!

گوگل و Wseas

2010-01-19T12:01:00.002+03:30

ارسالی از سوی دکتر محمد مهدیان.

تهدید بلاگ از سوی وکیل موسسه‌‌ی Wseas

2010-01-19T11:27:00.009+03:30

چند نکته:
۱- ظاهرا این نامه برای تک تک اعضای موسس این بلاگ ارسال شده است. من اسکن نامه‌ی ارسالی به آقای دکتر ترکیان را دریافت کردم که جهت مشاهده‌ی خوانندگان این بلاگ ارسال می‌شود.
۲- وکیل محترم نویسنده‌ی نامه بر روی آن عبارت «محرمانه‌» ذکر کرده است. این کار ایشان قانونا مانع آن نیست که آن را منتشر کنیم.
۳- اتهام این بلاگ، به زعم این موسسه، آنست که مانند بسیاری از دانشگاه‌های کشور، مجلات این موسسه را «کم‌اعتبار» اعلام کرده است.
۴- طی تماس تلفنی که آقای عطایی با بنده داشتند، به ایشان گفتم که این یک بلاگ گروهی است که تعدادی از استادان دانشگاه به‌راه انداخته و تعدادی از استادان مجاز به پست‌ مطالب خود هستند و هر کس مسوول مطالبی است که خود می‌نویسد.
۵- Wseas امکانات زیاد و رسانه‌های متعددی در اختیار دارد و می‌تواند مواضع این بلاگ را نقد کند و به اطلاع دانشگاه‌ها و اساتید ایرانی برساند و از «خسارت مادی و معنوی غیر قابل جبران» جلوگیری نماید.

در سوگ همکار پژوهشگر و استاد برجسته

2010-01-13T11:17:00.007+03:30

ضمن تسلیت به مناسبت شهادت استاد و پژوهشگر برجسته‌ی کشور دکتر مسعود علیمحمدی استاد تمام دانشکده‌ی فیزیک دانشگاه تهران، برخلاف سنت این بلاگ، و به دلیل مظلومیت این استاد عزیز، یادداشت دوست و همکار او، دکتر احمد شیرزاد را در زیر ملاحظه بفرمایید:

عروج مسعود

گوشی در دست بر جایم خشکم زد. در یک لحظه خاطرات 24 سال رفاقت در جلوی چشمانم مرور شد. آن سوی خط، ایمان پسر مسعود بود، با صدایی سرشار از اضطراب و آشفتگی، بغضش ترکید: "بابامو کشتن. بمب گذاشتن جلوش، مغزشو متلاشی کردن... " باور نمی کردم. گفتم: چی شده، مادرت اونجاس؟ گوشی را داد به خانم علیمحمدی و او با حزن تمام گریه می کرد و می گفت: درسته آقای دکتر، مسعود رو کشتن، من خودم بالای سرش رسیدم....

ناباورانه دور اتاق می چرخیدم. به بچه ها گفتم. آن ها هم شوکه شدند. باورشان نمی شد. دکتر علیمحمدی، دوست خانوادگی، همکلاسی پدر، رفیق صمیمی دوران دانشجویی او، یک استاد سرزنده و شاد، آدمی سرشار از انرژی و تلاش، مگه می شه؟ چرا او؟ از این برنامه ها نداشتیم. خدایا این دیگر چه حادثه ای است.

همه برنامه هامان به هم ریخت و ساعتی بعد منزل مسعود بودیم. مشاعر درستی نداشتم. هاج و واج و ساکت بودم و ناخودآگاه گذشته را مرور می کردم. جزییات نشانی خانه مهم نبود. تمام منطقه غیرعادی بود و پر از پلیس و نیروهای انتظامی. در آستانه ی منزل جنازه ی خونین مسعود روی زمین بود و پارچه ای روی آن کشیده بودند. اطراف پر از خرده شیشه بود و مردم جمع بودند. چشمم به ایمان افتاد. در آغوشش گرفتم و بغضم ترکید. بوسیدمش و سرش را بر سینه ام فشردم. آن سوتر خانم مسعود بود، دخترش، مادر بیمارش که به عصای چارپایه تکیه داده بود و خواهر مسعود که بی تاب بود و خود را به در و دیوار می کوفت. قیامتی بود. آشنایان و همسایگان بهت زده بودند. همسر مسعود ناباورانه می گفت: صبح تا دم در بدرقه اش کردم، ماشین اش را از پارکینگ خانه خارج کرد و در را بست و لحظه ای نگذشت که دیدم باران شیشه بر خانه بارید و پنجره ها یکباره پایین ریخت. سراسیمه خود را به بیرون رساندم و دیدم که مسعود به حالت چمباتمه بر زمین افتاده است، او را برگرداندم و دیدم مغزش متلاشی شده است... می گفت و می گریید و آتش به حاضران می زد. شیون می کرد و می گفت: من دیدم، خودم دیدم، مغز متلاشی شده ی شوهرم را دیدم....
خدایا این چه روزگار است که بر ما می گذرد.

چند ماه پیش بود که بعد از مدتی دوری منزلش مهمان بودیم. همان خانه ای که او را در
آستانه اش به قتل رساندند و در میان شیشه های شکسته و کرکره های در هم پیچیده اش ماتم کده ای فراموش ناشدنی بر پا بود. مسعود بسیار خوش مشرب و دوست داشتنی بود. هر لحظه که او را به یاد می آورم طنین خنده های شیرین اش در گوش ذهنم می پیچد . به محض آن که به هم می رسیدیم سر به سر گذاشتن ها و کل کل کردن هایمان شروع می شد و دیگران را به خنده می آوردیم.

دو سفر با او و دوستان دیگر هم رشته ای برای شرکت در مدرسه تابستانی فیزیک انرژی های
بالا به تریست ایتالیا رفته بودیم. تابستان سال های 69 و 70 هر بار به مدت تقریباً یک ماه و نیم که از روز اولش خاطره بود و خنده تا موقع برگشتن. محال بود یک جایی با ورودی های یکی دو دوره ی اول دکترای فیزیک دانشگاه صنعتی شریف گرد هم بنشینیم و چیزهایی از خاطرات آن دو سفر را با هم مرور نکنیم. یادم می آید در سفر اول هر کدام از ما تا جایی که می توانستیم غذای کنسرو شده از ایران با خود برده بودیم تا مبادا در قحطی ایتالیا از گرسنگی تلف شویم! در فرودگاه میلان که نقطه ورودمان به ایتالیا بود پلیس ها مسافران را رد کردند تا سر صبر چمدان های ما سه نفر (من و مسعود و امیر) را بگردند. قیافه های ریش دار ما آن ها را به شک انداخته بود و البته گذرنامه ایرانی مان، هر چند خودمان هیچ چیز غیرعادی در خودمان نمی دیدیم. موقع تفتیش چمدان ها مأموران پلیس فرودگاه میلان یکی یکی قوطی های کنسرو را در می آوردند و می پرسیدند این چیست و ما می گفتیم: food . چشمهاشان گرد شده بود و نمی فهمیدند به چه منظوری این سه جوان ایرانی این همه غذای کنسرو شده با خودشان به ایتالیا می آورند. هر بار که مسعود آن صحنه را با خنده های ویژه اش تعریف می کرد، حاضران را روده بر می کرد.

از مهر ماه 64 با مسعود آشنا شدم. او و امیر ورودی 57 لیسانس در دانشگاه شیراز بودند. من و محمدرضا ورودی 55 شریف بودیم که البته آن زمان اسمش چیز دیگری بود. ما از بهمن 63 دوره ی کارشناسی ارشد را در دانشگاه شریف آغاز کردیم که اولین دوره فوق لیسانس در یکی از رشته های علوم تجربی بعد از انقلاب بود. می شود گفت اولین دوره به طور مطلق، چون قبل از انقلاب جز یکی دو دوره ی ناموفق در این رشته ها فوق لیسانس دایر نشده بود. مسعود و امیر مهر 64 به این دوره پیوستند و تقریباً همه درس هایمان با هم بود. اولش مثل بچه های غریب با کسی حرف نمی زدند. به بهانه همکاری در کلاس های فیزیک عمومی آن ها را به میدان کشیدم و پس از مدتی آن دوستی عمیق مان شروع شد.

سه سال بعد یعنی مهر 76 مجموعه ی ما اولین دوره ی دانشجویان دوره ی دکترای فیزیک در ایران بودیم که البته وحید هم به ما پیوسته بود، که او هم از بچه های شیراز بود. این در حالی است که همان سال ما در امتحان اعزام دانشجو به خارج هم شرکت کرده بودیم که برای نخستین بار شامل دروس تخصصی هم بود و همه ما رتبه های نخست را کسب کرده بودیم. با وجود آن که آن قبولی برای بچه های حزب اللهی آن زمان به منزله ی اعزام قطعی بود و پذیرش گرفتن در دانشگاه های خوب خارج برای ما چندان دشوار نبود، اما ما با یک رایزنی جمعی تصمیم گرفتیم که در داخل بمانیم تا دکترای داخل برقرار شود. تحلیل ما آن بود که اگر از همان نقطه شروع، دوره ی دکتری با دانشجویان قوی آغاز شود، در ادامه نیز با جدیت و توانمندی به پیش خواهد رفت و چنین نیز شد. امروز که به گذشته نگاه می کنم همت سترگ، اراده ی جدی و ایمان و پشتکار استادان و بزرگانی چون اردلان، ارفعی، منصوری و گلشنی را در کنار گذشت و ایثار صادقانه بچه های آن دوران، فرازهایی افتخارآمیز می پندارم.

دوره ی دکترای ما با هم از 67 تا 71 به طول انجامید و درست سر 4 سال آماده دفاع بودیم، با مقالات پذیرفته شده در مجلات معتبر که آن زمان یک سدشکنی بزرگ بود. مهر ماه 71 مسعود قبل از همه آماده دفاع بود. امتحان هم که می دادیم همیشه او اول همه ورقه اش را می داد و می آمد بیرون. بعد هم حاضر نبود در مورد سوال های امتحان و پاسخ های آن ها با کسی حرف بزند. امیر تعریف می کرد که یک بار در دوره ی لیسانس دنبالش می دویدیم که به زور به او بگوییم جواب سوال دومی چه چیز است و او در گوش هایش را گرفته بود و فرار می کرد. در هر حال او اولین دانش آموخته ی دکترای فیزیک در داخل ایران است و این رکورد برای همیشه به نام او ثبت است. پس از او وحید، امیر و من ظرف یکی دو ماه از رساله ی دکترایمان دفاع کردیم و سپس هر کدام راهمان را به سمت یکی از دانشگاه های ایران برای تدریس در پیش گرفتیم.

مسعود در دانشگاه تهران بسیار گل کرد. در مورد دیگران که هنوز زنده اند چیزی نمی گویم. اما مسعود بدون تردید یک استاد بسیار موفق و دوست داشتنی و یک پژوهشگر تمام عیار فیزیک بود. فکر کنم 40 تا 50 مقاله ISI داشته باشد. در زمینه های مختلفی از فیزیک نظری کار کرد از نظریه ریسمانها گرفته تا نظریه کوانتوی هال و کیهان شناسی. مثل همان دوران دانشجویی محققی سریع بود. از زمانی که شروع به یادگیری موضوع جدیدی می کرد تا زمانی که در آن موضوع مقاله تحقیقی منتشر می کرد چندان طولی نمی کشید. در تدریس هم بسیار موفق بود و دروس متنوعی را درس داده بود. یک بار در دفترش دیدم که کتاب سنگین و ارزشمند الکترودینامیک جکسون را ترجمه کرده است که کاری پرحجم و قابل توجه است. گمان می کنم سه چهار سال پیش هم برنده جایزه جشنواره خوارزمی شده بود.

مسعود به لحاظ مشی و مرام سیاسی جزو نیروهایی بود که به طور عام از انقلاب اسلامی و امام خمینی دفاع می کرد. در دوره ی لیسانس در دانشگاه شیراز کم و بیش با بچه های انجمن اسلای ارتباط داشت و قدیمی های دانشگاه شیراز او را خوب می شناسند. از زمان ورود به دوره ی فوق لیسانس بیشتر هم و غم او کار علمی بود اما نسبت به مسایل سیاسی نیز بسیار حساس و علاقه مند بود. در مجموع افکار و اعمال او به مسلمان های معتدل و میانه رو نزدیک بود. نه تمایلات روشنفکرانه و به اصطلاح تحول طلبانه داشت و نه با قرائت های خشک و غیر قابل انعطاف مذهبی میانه ای داشت. انسانی صادق، صمیمی، پر کار، پر تلاش، حرفه ای، اهل دانش و خرد و عقل گرا بود که با هیچ توجیهی نمی توان او را در شمار کسانی که گرایشات راستگرایانه دارند به حساب آورد. در دانشگاه تهران نیز با باند های قدرتمدار راست آمیزش نداشته است و تا جایی که می دانم روابط سالم و صحیحی با مسئولان دانشگاه از طرفی و همکاران هیأت علمی و دانشجویان از طرف دیگر داشت. خیلی زود به مقام دانشیاری و استادی رسیده بود و از چند سال پیش عضو هیأت ممیزه دانشگاه تهران نیز بود که به لحاظ مراتب دانشگاهی با اهمیت تلقی می شود.

زمینه های کاری و پژوهشی اش همان طور که گفتم بسیار متنوع بود اما به یاد نداردم در زمینه های مرتبط با هسته ای کار پژوهشی کرده باشد. البته او هم مثل همه ی ما از مبانی مسایل هسته ای سر در می آورد و می توانست اظهار نظر کند، اما به معنای کسی که کار پژوهشی هسته ای کرده باشد نمی توان او را دانشمند هسته ای نامید.

در این یکی دو ساله اخیر افکار و نظراتش بسیار به جنبش اصلاحی نزدیک شده بود. در یکی دو انتخابات آخر قبل از انتخابات ریاست جمهوری به لیست اصلاح طلبان رای داده بود و برای آن هم تبلیغ می کرد. در انتخابات اخیر نیز به طور جدی از کاندیدای اصلاح طلبان حمایت می کرد. در آن دوره هایی که انتقال پیام ها از طریق ارسال پیامک رایج بود خیلی وقتها پیامک های جالبی که دستش می رسید را برای من نیز ارسال می کرد. یادم هست برایم تعریف کرده بود که در راهپیمایی 25 خرداد از صبح روایت های مختلفی در مورد برقراری یا عدم برقراری راهپیمایی از سوی اصلاح طلبان پخش می شد. او تعریف می کرد که دانشجویان گروه فیزیک دانشگاه تهران مکرر به وی مراجعه می کردند و سوال می کردند تکلیف چیست. دست آخر مسعود به آن ها گفته بود: بالاخره نفهمیدم تکلیف چیست ولی در هر صورت من به راهپیمایی می روم. می گفت این را که گفتم با شلیک شادی دانشجویان مواجه شدم، انگار دنیا را به آن ها داده بودند. روشن است که خوشحالی آنها از آن بوده که استاد محبوب شان نیز با آن ها همراه است.

پنج دهه زندگی پربار و افتخار آمیز مسعود علی محمدی نعمتی است که خداوند نصیب هر کس نمی کند. به صداقت و پاکی روح او گواهی می دهم و از خداوند برایش آمرزش و علو روح در خواست می کنم. روانش شاد باد و خداوند صبری جمیل به بازماندگان داغدار و مصیب زده اشت عطا کند.

نیچر (نظرات): دانشمندان ایرانی تقلب علمی را محکوم می‌کنند.

2009-12-19T09:48:00.003+03:30

روش‌های پیجیده‌تر تقلب و حداقل‌های اخلاق حرفه‌ای

2009-12-15T12:40:00.019+03:30

به‌نظرم اگر نیچر و امثال آن دامنه ی بررسی‌های خود را بازتر کنند، کل اعتبار جامعه‌ی
دانش‌گاهی ما به شدت زیر سوال خواهد رفت‌.

بنده متاسفانه از موارد متعددی آگاهم که:

۱- استادی (از بودجه‌ی پژوهشی اش‌) حق ثبت نام کنفرانس دانش‌جوی یک دانشگاه دیگر را، پس از آگاهی با واسطه از پذیرش مقاله، می‌پردازد به شرط آن‌که نام او به عنوان مولف باشد.

۲- دانش جو نام دانش‌چوی دوست خود -- که اصلا از موضوع پژوهش بی اطلاع است - را هم اضافه می‌کند تا در گرفتن پذیرش او کمک کند. یا استاد نام هم‌سرش، نام دوست اش را. راستی دقت کرده‌اید که در این سال‌ها میانگین تعداد مولفان یک مقاله‌ی ایرانی چه قدر زیاد شده! کسی وقت داشته باشد به سادگی این آمار را می‌شود استخراج کرد.

۳- استاد به دانش‌جویش می‌گوید که هر مقاله ای در هر زمینه (حتا خارج از موضوع پروژه یا تزش با او) و با هر کس می‌نویسد باید نام او هم باشد. حالا استاد مشهور به کار در زمینه‌‌ی «الف» است و مقاله‌ی منتشره در زمینه‌‌ی کاملاً متفاوت «ب»، البته who cares!

۴- اسکوپوس سرویسی دارد که منحنی تعداد مقالات افراد را بر حسب ماه یا سال نشان می‌دهد. این منحنی را برای برخی مسولان رسم کرده‌اند و شگفت زده شده اند که از زمان مسولیت او این منحنی رشد نمایی داشته است‌. توصیه می‌کنم کسی این کار را انجام دهد تا بدون ذکر نام، گزارشی در این بلاگ منتشر شود.

و .. موارد بی شمار دیگر،‌از جمله این‌.

آیا ما به کلی از همان حداقل‌های اخلاق حرفه‌ای بی بهره شده‌ایم؟